Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O ‘kuzu’

É un almidón pulverizado que pode empregarse en substitución doutras fariñas para elaborar salsas, sopas e purés
Por maitezudaire 17 de Novembro de 2007

ImgImagen: EDSO ‘kuzu’ é o subproducto obtido da raíz dunha planta trepadora da familia das leguminosas, a Pueraria lobata (‘Radix puerariae’). Crece con gran facilidade en bosques e campos de Xapón e China, e en xeral tamén en países do sueste asiático, de onde é orixinaria. Hai décadas chegou a Estados Unidos desde Xapón, e alí expandiuse a súa comercialización. Polo seu rápido crecemento, en ocasións chegou a ser unha praga e a pór en perigo o equilibrio ambiental. A planta tamén se coñece co nome de kudzu ‘’ común ou, simplemente, ‘kudzu’ ou ‘kuzu’ (como se lle chama en Xapón).

Tras a recolección das raíces nos meses de inverno, estas prepáranse para ser consumidas. Trátase dun proceso longo e artesanal no que se separa o almidón do resto de compoñentes e déixase secar para ser reducido a po despois.

Para a saúde cardiovascular

Desde hai milenios, a súa enorme raíz emprégase no medicamento tradicional chinesa como remedio para tratar a febre, a dor de cabeza e os trastornos intestinais. Tamén é un bo relaxante muscular e antiespasmódico.

O kuzu é rico en isoflavonas, especialmente a daidzeína, coñecida polas súas propiedades antiinflamatorias. Do mesmo xeito que outros tipos de flavonoides, estas sustancias están relacionadas cunha mellora da circulación sanguínea, polo que son beneficiosas para previr as enfermidades cardiovasculares.

Aplicacións culinarias

Desde hai milenios, a súa raíz emprégase no medicamento tradicional para tratar febre, dores de cabeza e trastornos intestinais

A riqueza en almidón do ‘kuzu’ explica as súas cualidades culinarias espesantes. Unha cucharada de po da súa raíz, previamente disolta en auga ata que adquira unha textura gelatinosa sen grumos, espesará calquera prato ao que se anada (sopas, caldos, purés, papillas ou pudines) e mesmo recheos para tortas ou pasteis. Así mesmo, achega consistencia e suavidade a todos estes pratos. Por iso na cociña dos países asiáticos, e tamén en Estados Unidos, emprégase en substitución doutras fariñas. O seu sabor neutro tamén permite combinar este espesante con calquera alimento.

En principio, para conseguir a consistencia desexada, aconséllase disolver o ‘kuzu’ en auga fría (unha proporción de kuzu ‘’ por sete de auga ou caldo).

Caro espesante

ImgImagen: emilinaUn estudo do Servizo de Agroindustrias e Xestión Postcosecha do Departamento de Agricultura da Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO), revelou que non se dedicou suficiente investigación ás propiedades agronómicas e culinarias dos almidones de plantas tropicais como a Pueraria lobata, de cuxas raíces se obtén o composto espesante.

É por este motivo que a súa adquisición nos mercados occidentais é moi cara, polo que as fariñas de millo, trigo e pataca seguen sendo aínda as elixidas como espesantes.