Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O papel da dieta na síndrome metabólico

Aínda non se logrou dilucidar con exactitude a relación entre o que comemos e bebemos coa xénese da síndrome metabólico

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 01deAbrilde2008

Img

Cometer excesos co consumo de carne, as frituras, os alimentos grasos e os doces é unha coñecida causa -directa e indirecta- de aumento de risco cardiovascular, entre outros problemas de saúde. Á lista de alimentos desaconsellados sumáronse os refrescos e, segundo unha recente investigación, parece ser que o problema non se soluciona elixindo bebidas baixas en calorías. Un estudo publicado recentemente na revista ‘Circulation’, da American Heart Association relaciona sorprendentemente as bebidas lixeiro co desenvolvemento de síndrome metabólico.

Os hábitos alimentarios, ferramenta para a investigación

Non se pode asociar un só alimento ao desenvolvemento dunha enfermidade

Gerald Reaven definiu, en 1988, a síndrome metabólico ou síndrome X como un conxunto de factores de risco coronario que incluían a resistencia á insulina (hiperinsulinemia), a hipertensión arterial e un perfil lipídico alterado (aumento de triglicéridos e un descenso das lipoproteínas de alta densidade, HDL). Estudos posteriores mostraron que se agregan outras alteracións como a obesidade abdominal, a presenza elevada de lipoproteínas de baixa densidade (LDL) pequenas e densas, e un incremento nas concentracións de ácido úrico.

O papel que xoga a dieta na xénese da síndrome metabólico aínda non se logrou entender do todo. Co fin de dar máis luz á procura científica desta asociación, Lyn M. Steffen, da University of Minessota’s School of Public Health e os seus colaboradores, estudaron os hábitos alimentarios duns 9.500 individuos, participantes no Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) Study, colaborando na investigación dos factores de risco cardiovascular.

O patrón alimentario occidental con altas inxestas de azucres refinados, carne vermella, alimentos procesados e fritos asóciase directamente a un aumento do risco de desenvolver síndrome metabólico. Un dos resultados destacables desta investigación é que os participantes do estudo que consumiron máis dun refresco diario, tanto lixeiro como non, tiveron un risco de presentar síndrome metabólico moito maior que os que consumiron menos dun refresco diario ou ningún. Aos primeiros subiulles a tensión, engordaron, baixoulles o colesterol bo (HDL) e aumentáronlles os triglicéridos.

Doutra banda, non se atopou ningunha relación (positiva ou negativa) entre a síndrome metabólico e os cereais integrais ou refinados, os froitos secos, o café, as froitas e as verduras e aparentemente, os produtos lácteos han manifestado certo papel protector.

Bebidas lixeiro: hipótese sen resolver
No Framingham Heart Study, onde participan ao redor de 5.000 persoas desde o ano 1948, recolléronse cuestionarios estruturados con preguntas relativas ao consumo de refrescos e ao tipo destes co fin de pescudar se están relacionados coa síndrome metabólico. Entre as variables recollidas atópanse datos antropométricos, a presión arterial, a glucemia basal, o colesterol HDL e os triglicéridos, así como datos sobre os estilos de vida (exercicio e consumo de tabaco e alcol).

Dividiuse aos participantes en tres grupos en función do número de refrescos diarios que declararon consumir: os que tomaron menos dun (grupo de referencia), os que declararon tomar un ou máis, e os que tomaron dous ou máis. Detectouse unha maior proporción de persoas que desenvolveron síndrome metabólico ao longo dos anos no grupo que tomou máis bebidas refrescantes. Esta relación mantívose mesmo para os refrescos lixeiro, o cal chama a atención porque habitualmente se consideran menos nocivos.

Non están claros os mecanismos que relacionan as bebidas refrescantes coa aparición de diabetes mellitus, hipertrigliceridemia, aumento de graxa corporal ou hipertensión arterial. Tampouco se pode asociar un só alimento ao desenvolvemento dunha enfermidade.

Teorías posibles
Unha teoría explica que o seu intenso sabor doce estimula o desexo de alimentos doces e calóricos. Está comprobado en estudos de intervención que, cando se engaden refrescos á dieta, aparece un incremento na inxesta calórica doutras fontes. Parece ser que «incitan» a comer máis e peor.

Outra posible explicación baséase nos achados observados, esta vez en roedores, que apuntan a que é posible que os edulcorantes artificiais inflúan no aumento da inxesta, porque poderían interferir coa capacidade do organismo para distinguir e xestionar as calorías dos alimentos. Segundo Sharon Fowler, experta da Division of Clinical Epidemiology, do Health Science Center’s Department of Medicine da Universidade de Texas, cando o cerebro recibe a sensación doce, pon en marcha mecanismos que se fan cargo das calorías que hai tras este sabor, pero cando estas non aparecen, o organismo segue «pedindo» o que esperaba, o que pode dar lugar a cometer excesos coa comida.

En definitiva, todos os estudos realizados están baseados na observación polo que non son concluíntes e serán necesarias outro tipo de investigacións que confirmen e expliquen as evidencias atopadas.

PIÑEIRO REXISTRO MESYAS

En España, a Sección de Cardiología Preventiva da Sociedade Española de Cardiología promoveu o Rexistro Nacional de Síndrome Metabólico (Rexistro MESYAS, MEtabolic SYndrome in Active Subjects). O obxectivo foi avaliar a prevalencia da síndrome metabólico entre a poboación laboral activa española e analizar as súas diferenzas segundo as categorías laborais.

Segundo os resultados deste rexistro, que incluíu unha mostra de 7.256 individuos, estímase que o 10% dos traballadores activos sofren síndrome metabólico, aínda que a idade e o sexo masculino son factores de risco asociados. A síndrome metabólico asóciase a unha redución na calidade e a esperanza de vida das persoas afectadas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións