Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O poder das cores na dieta dos nenos

As cores dos alimentos son capaces de influír nas emocións e nos reflexos sensoriais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 18deOutubrode2013

Por que os nenos rexeitan os alimentos dunha cor determinada? Ata que punto a cor inflúe na decisión de escoller entre un prato e outro? Observaron como se comportan os nenos ante os alimentos de cor negra ou escura, como as pasas ou as olivas negras? Tanto estes, como os de cor amarela, como o millo cocido, a xema do ovo ou a tortilla francesa, adoitan ser motivo de desavinza e rexeitamento. Esta conduta alimentaria, que no menor dos casos podería responder a un episodio de neofobia ou aversión a probar alimentos novos, pode explicarse pola influencia que ten a cor nas emocións e en consecuencia, pola maior ou menor apetencia que suscitan ou xeran. A continuación explícase como inflúen as cores na dieta infantil e bríndanse ideas para facer a comida dos nenos máis vistosa e colorida.

Img colores comida p
Imaxe: Howard Dickins

Dieta infantil: a importancia das cores

A cor, ademais de rexeitamento, esperta curiosidade polo sabor do alimento. Esta é unha conclusión común en distintos ensaios que analizaron o poder das cores no comportamento. As cores dos alimentos, dos envases que os conteñen ou do prato servido son capaces de influenciar nas emocións (provocar alegría, tristeza, exaltación, sorpresa, decepción) ou outro tipo de reflexos sensoriais (como apetencia, rexeitamento, sensación de frío ou de calor), un dato que pode ser relevante se o que se pretende é incentivar o apetito dos nenos. Por iso é moi importante que tanto pais e nais, como quen atenden a alimentación cotiá dos nenos, comprendan esta circunstancia e proxecten a presentación dos pratos e a combinación de alimentos para facelos máis atractivos e estimulantes.

Img ens
Imaxe: CONSUMER EROSKI

Á hora de determinar a influencia que teñen as cores na aceptación ou rexeitamento de alimentos e bebidas, aplicáronse distintas teorías. Nalgúns ensaios, como o realizado por científicos da Universidade Federal dúas Vales do Jequitinhonha e Mucuri, en Brasil, combináronse cores e sabores na elaboración de bebidas utilizadas para avaliar a influencia da cor na aceptación dos alimentos así como na percepción do sabor. Segundo apuntan os autores, “aínda que a cor non influíu na aceptación dos produtos, si fixeron invocar sentimentos de decepción ou de sorpresa, o que demostra as expectativas dos catadores sobre o sabor en relación á cor”.

Con nenos e mozos de entre 2 e 18 anos, a universidade australiana de Western Sydney fixo un experimento para investigar a influencia do sabor e a cor na identificación das bebidas ofertadas. Ofrecíanselles catro tipos de bebidas, unhas con cor e sabor típico (por exemplo, bebida de cor marrón con sabor chocolate) e outras bebidas con cor e sabor atípico (por exemplo, cor café e sabor piña). Unha vez que as probaban, os participantes decidíanse polos nomes do sabor que identificaban con cada bebida. Para as bebidas típicas, a selección do nome correcto foi superior ao 80% en todas as idades. Con todo, o acerto para as bebidas atípicas diminuíu en xeral, e de forma rechamante entre os nenos pequenos. Os resultados suxiren que a identificación dos alimentos está moi influenciada pola cor nos nenos pequenos, e coa idade, é o sabor -máis que a cor-, o factor máis determinante.

Img aliric1
Outros ensaios suxiren que a idade inflúe na elección da cor.

  • O vermello adoita ser a cor preferida durante o período de 1 a 10 anos de idade. Así, pódese usar este coñecemento para ofrecer aos nenos pequenos alimentos de cor vermella (fresas, sandía, tomate, selecta, pementos…) con máis posibilidades de éxito de que llos coman; e pódense engadir anacos destes alimentos noutros pratos de peor aceptación co fin de darlles un estímulo.
  • O laranxa barállase como a cor preferida no período de 10 a 20 anos.
  • O amarelo, de 20 a 30 anos.
  • O verde, desde os 30 anos aos 40.
  • O azul adoita ser a cor máis escollida na década dos 40 aos 50 anos.
  • O lila, entre os 50 e 60 anos.

Cando se teñen identificados os alimentos cunha cor determinada que son rexeitados polos nenos, ten sentido evitalos nos pratos que interesa que coman. Por exemplo, se o neno rexeita pásala ou as olivas negras, é máis sensato ofrecerlle estes alimentos illados, por separado, en distintos momentos e distintos días, en lugar de engadilos á ensalada que queremos que coman, ou ás espinacas, para evitar que trasladen o seu rexeitamento por un alimento concreto a todo o prato.

Ideas para preparar comida máis vistosa e colorida

Img
Imaxe: CONSUMER EROSKI

Para educar o apetito dos nenos con naturalidade na maior gama posible de alimentos, é conveniente ofrecerlles e permitirlles desde pequenos o contacto visual e oral con diversidade de texturas, cores, sabores, formas. A continuación detállanse unha serie de pratos sinxelos á vez que coloridos que forman parte do receitario común, e con todo non sempre son ofrecidos aos pequenos. Ás veces, as teimas dos pais ou os prexuízos sobre a apetencia ou aversión alimentaría dos seus fillos non ten xustificación algunha, e maleducan o gusto dos nenos.

Un menú cromático é un factor que favorece a aceptación dos pratos, xa que en moitos casos, cúmprese o devandito de que “a comida entra polos ollos“.

  • Ensalada mixta: verde de leitugas, endibias, cóengos ou espinacas, ademais das olivas verdes; vermello de tomate, pemento, remolacha; amarelo do millo; branco dos rabanitos, o pepino, a cebola, a mazá; negro de olivas e uvas pasas; laranxa da cenoria, os gajos de laranxa…
  • Minestra de verduras: alcachofas, guisantes, feixóns verdes, contrastan cos champiñóns, e a nota de cor dáo a cenoria.
  • Macedonia de froitas: segundo a tempada, a macedonia pode ter máis forza de vermellos (fresas, frambuesas, cereixas, sandía), de laranxas (cítricos, papaya, mango) ou de amarelo (piña, melón). Esta variedade de froitas pódese servir en vasiños ou en espeto, do modo que resulte máis rechamante e apetitoso.
  • Espetos salgados: os tacos de pito ou de peixe branco poden facerse máis vistosos se se intercalan no espeto con hortalizas de cores como tomate, calabacín ou pementos.

A cor das lambetadas

É sorprendente ata que punto a cor dun alimento inflúe no seu maior ou menor apetencia sen sequera probalo. Non hai máis que ver a gama de cores vivas e rechamantes das lambetadas para concienciarse do papel atractivo das cores sobre os nenos. Segundo a profesora Lideli Crepaldi, está estudado o efecto das cores asociadas aos produtos alimenticios: o laranxa apela ao apetito; o amarelo claro resulta pouco atractivo; o verde dá a sensación de alimento cru, non maduro; o verde-amarelado debe evitarse porque se asocia coa bilis, do mesmo xeito que o verde azulado por relacionarse con veleno; o marrón e o canela lembran ao chocolate, e a cor rosa asóciase a doces, así como a viños e licores.

No campo da comunicación, a cor ten unha función ben definida e específica para axudar a trasladar unha mensaxe clara, tal e como describe Crepaldi nun artigo. As axencias de publicidade representan o produto no seu anuncio mediante a forma, pero engaden as cualidades da cor. Coas cores preténdese a tradución visual dos sentidos: poden dar sensación de frío, de apetecible, de rugoso, de limpo… A cor como código para disuadir ou potenciar o consumo de certos alimentos usouse en diferentes experimentos con éxito; como no envase ou a etiquetaxe nutricional.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións