Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O propóleo ou própolis

Coñecido e empregado desde tempos remotos polas súas propiedades terapéuticas, destaca a súa acción estimulante sobre o sistema de defensas do organismo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 01deAgostode2001
Img propoleo Imaxe: Abalg

O propóleo é un conxunto de sustancias resinosas, gomosas e balsámicas, de consistencia viscosa, que as abellas “Apis mellífera” recollen de certas partes dos vexetais. Transpórtanas ao interior da colmea e modifícanas en parte coas súas secreciones (ceras e secreciones salivares). As abellas utilízano como cimento paira a colmea, xa que lles protexe de fungos, bacterias e outros invasores.

Img
Imaxe: Abalg

Os flavonoides ou materias colorantes son una das sustancias máis activas da composición do propóleo con carácter
antiséptico. A súa principal importancia como complemento da alimentación baséase nas súas propiedades inmunoestimulantes, xa que aumenta a resistencia do organismo fronte ás infeccións. Atendendo a estas calidades, os antigos exipcios utilizábano na momificación paira evitar a descomposición dos cadáveres.

Desde o punto de vista nutritivo

A composición química do propóleo é bastante complexa e depende da fonte vexetal. Basicamente componse dun 50-55% de resinas e bálsamos, 30-40% de cera de abella, 5-10% de aceites esenciais ou volátiles, 5% de pole e 5% de materiais diversos (orgánicos e minerais). Identificáronse máis de 160 compostos, dos cales
un 50% son compostos fenólicos, aos cales se lles atribúe acción
farmacolóxica. Os principais fenoles identificados son:

  • Flavonoides (flavonas, isoflavonas, flavononas).
  • Ácidos aromáticos e os seus ésteres (acedo cafeico, cinámico e outros).
  • Aldehídos aromáticos (vainillina e isovainillina).
  • Cumarinas.
  • Triglicéridos fenólicos.

Existen outro grupo de compostos e elementos minerais que se atopan como trazas (en cantidades case inapreciables) que resultan de fundamental importancia na actividade biolóxica do propóleo e no metabolismo celular, e destaca a provitamina A e algunhas vitaminas do complexo B, en especial a B3 ou nicotinamida, ademais de lactonas, polisacáridos, aminoácidos e outras sustancias aínda non identificadas.

Pola súa composición e propiedades adoita recomendarse en caso de afeccións respiratorias recorrentes ou en calquera situación na que as defensas do organismo están baixas.

Presentación e conservación

O propóleo ten una consistencia variable, dependendo da súa
orixe e da temperatura. Até os 15°C é duro e tórnase máis maleable a medida que aumenta a temperatura. O seu punto de fusión varía entre 60ºC a 70°C, chegando nalgúns casos até 100°C. A súa cor tamén é variable, de amarelo claro a marrón escuro, pasando por unha gran cantidade de tons castaña. En función da orixe vexetal pode presentar cor pardo a negro. O seu cheiro tamén é moi variable, xeralmente é agradable, e nalgúns casos lembra á súa orixe vexetal, mentres que noutros casos posúe cheiro predominante a cera.

O propóleo comercializarse como extracto ou utilizado en formulaciones de cosméticos e produtos farmacéuticos. Podémolo atopar envasado como extracto de própolis. É necesario almacenalo nun lugar fresco e seco, en recipientes ben pechados.

Antes da toma de calquera produto é importante recorrer ao asesoramento dun profesional cualificado. A dose habitual é dunhas 20-30 pingas no medio vaso de auga, tres veces ao día.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións