Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O risco de tomar suplementos de vitamina E sintética

O consumo de vitamina E sintética en determinadas doses como complemento da dieta pode resultar perigoso para a saúde

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 01deDecembrode2011

Os complementos nutricionais son, para moita xente, unha maneira cómoda de compensar as deficiencias dunha boa alimentación, ben porque dá preguiza cociñar ou porque non gustan certos alimentos. Pero o uso desmedido ou sen asesoramento pode ter contraindicaciones e efectos secundarios que pon en perigo a saúde humana. É o caso da vitamina E sintética, que pode aumentar o risco de padecer cancro de próstata, segundo o ensaio SELECT. En Estados Unidos, máis do 50% das persoas maiores de 60 anos toma suplementos que conteñen vitamina E e, en moitos casos, doses excesivas. Entre a sociedade española non se coñecen datos tan precisos, pero é palpable o aumento da venda e promoción de complementos nutricionais, aos que a maioría da poboación ten acceso sen control nin asesoramento previo. Un campo crecente é o dos produtos que se venden con fins adelgazantes, dos cales moitos son fraudulentos e perigosos.

Os perigos dun consumo excesivo de vitamina E sintética

Img capsulas1
Imaxe: vinodvv aka vcube

Datos preclínicos, clínicos e epidemiolóxicos sobre o interese potencial de diversos antioxidantes na redución do risco de padecer cancro -en concreto o alfa-tocoferol, o beta-caroteno e o selenio- levaron a desenvolver o maior ensaio clínico aleatorizado na prevención desta enfermidade, o estudo SELECT (Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial). Neste ensaio, no que participaron 35.000 homes, formáronse tres grupos segundo administráseselles en forma oral selenio (200 mg/día de L-selenometionina), vitamina E (400 EU/día de acetato de rac-alfa-tocoferol) e combinado de selenio e vitamina E fronte a placebo en cada caso. Os resultados da investigación mostran que tomar suplementos de vitamina E sintética aumenta de forma significativa o risco de cancro de próstata entre homes sans.

Este efecto nocivo non se asociou á inxesta de selenio nin á toma conxunta de selenio e vitamina E, combinacións usadas de maneira popular polos seus potenciais efectos protectores antioxidantes. Por outra banda, o experto Eric Klein, do Departamento de Urología da norteamericana Clínica Cleveland e un dos autores da investigación, informa que tras máis de cinco anos de seguimento, SELECT demostrou que “nin un só axente nin vitamina E, nin selenio nin os suplementos combinados han impedido o desenvolvemento de cancro de próstata”.

Dieta rica en vitamina E e selenio

O aceite de girasol é, de todos os aceites vexetais, o máis rico en vitamina E

As inxestas dietéticas de referencia (IDR) de vitamina E para a poboación española (FESNAD, 2010) sitúanse, tanto para homes como para mulleres adultas, en 15 miligramos diarios (1 Unidade Internacional UI=0,67 miligramos de alfa-tocoferol).
Para o selenio, as IDR calcúlanse en 55 microgramos en ambos os sexos. Se se pretende aprender a escoller os alimentos naturais máis ricos en antioxidantes, vitamina E e selenio dos menús non poden faltar:

  • Un puñado de pipas de girasol, abelás, améndoas ou garavanzos tostados.
  • Xerme de trigo, un complemento dietético natural rico en vitamina E (21 mg de vitamina E por 100 gramos). Pódese engadir a zumes, ensaladas, verduras ou cremas.
  • Aceite de oliva virxe extra (catro cucharadas diarias).

De todos os aceites, o de girasol e o de oliva virxe extra son os máis ricos en vitamina E, de maneira que unha culler sopera de aceite de girasol cobre case a práctica totalidade dos requirimentos deste micronutriente. Tamén son comúns e están ao alcance de mánoa produtos manufacturados enriquecidos nestes nutrientes. A Axencia Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) regula as declaracións saudables atribuídas a estes compoñentes e que figuran nas etiquetas de moitos destes produtos, co fin de evitar confusión entre os consumidores.

Os produtos fortificados con selenio , anos atrás, atribuían a este elemento mineral a capacidade para protexer fronte á acción tóxica dos metais pesados, para manter un bo estado de saúde da pel, o cabelo e as uñas, así como efectos positivos nas articulacións. Con todo, todas estas supostas accións non foron científica e debidamente demostradas segundo a EFSA e, a día de hoxe, son inaceptables. Si se recoñeceu e admitido o papel do selenio na protección fronte ao dano oxidativo e a súa participación na función normal do sistema inmunológico.

LICOPENO E CANCRO DE PRÓSTATA

Unha das reflexións que expoñen os expertos é que a prevención do cancro por medio da dieta é moi complexa e require unha análise profunda dos hábitos alimentarios e o tipo de alimentos que se comen, ademais doutros complementos dietéticos que se inxiran, xa estean baseados en nutrientes, en fitoquímicos ou en extractos de plantas. Esta opinión está apoiada por ensaios nos que se observou un efecto protector contra o cancro de próstata asociado tanto á restrición calórica como ao tomate en po, pero non só ao licopeno puro.

Segundo o “Prostate Cancer Prevention Trial”, unha maior inxesta de licopeno non se asocia a unha maior prevención do cancro de próstata. Ante estas novas evidencias, e para evitar mensaxes confusas, os autores do ensaio apelan aos científicos e ao público a entender que os primeiros estudos que apoiaban unha asociación do licopeno dietético cun menor risco de cancro de próstata non se reproduciron en posteriores estudos nos que se determinou a inxesta de licopeno a través de biomarcadores séricos. Por tanto, non se pode recomendar tomar licopeno como axente quimiopreventivo.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións