Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O tamaño das racións condiciona a cantidade que comemos

Canta máis cantidade de alimentos e bebidas temos diante, máis cantidade consumimos e maior é o risco de obesidade

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 28deOutubrode2015
img_tamano raciones cantidad hd

Boa parte das enfermidades crónicas típicas de Occidente gardan unha estreita relación co noso estilo de vida, dentro do que é imprescindible incluír a maneira de alimentarse. Sempre se soubo que seguir unha dieta insana é perigoso, pero neste momento tamén se coñece algo máis: que cando se ofrecen racións máis grandes de comida, cómese (e engorda) máis. É o que suxeriu fai dez anos o documental ‘Super Size Me’ e que acaba de corroborar unha extensa revisión científica levada a cabo polo prestixioso centro Cochrane. O seguinte artigo aborda a interesante -e estreita- relación entre o tamaño das racións e as taxas de obesidade.

Img tamano raciones cantidad
Imaxe: fotovincek

Se as racións son máis grandes, comemos máis cantidade?

As estratexias de mercadotecnia que seguen as empresas de alimentación poden clasificarse co chamadas “catro pes” (prezo, publicidade, produto e punto de venda), tal e como ampliou o artigo ‘Como nos engorda a mercadotecnia de alimentos insanos?‘. No devandito texto detallouse, no apartado “produto”, que os estudos observan unha asociación “entre a inxesta e o cada vez máis grande tamaño das porcións de alimentos nos supermercados (a maiores tamaños ou paquetes máis grandes, maior consumo de alimentos)”. Pero o incremento nas dimensións das racións tamén se observa noutras contornas, como os restaurantes.

Sexa como for, ata a data non se dispuña dunha revisión exhaustiva desta cuestión. Por fortuna, o pasado 14 de setembro o doutor Gareth Hollands, xunto a outros investigadores da Universidade de Cambridge (Reino Unido), profundaron respecto diso.

Unha rigorosa investigación confirma as sospeitas

A investigación de Hollands e os seus colaboradores é importante, entre outros motivos, polo medio no que se publicou. Ocorreu en The Cochrane Database of Systematic Reviews, unha das revistas máis reputadas no ámbito científico. Se parte da premisa de que o actual sobreconsumo de alimentos relaciónase coa orixe de varias enfermidades crónicas, moitas das cales están entre as primeiras causas de mortalidade e discapacidade. Inflúe en devandito sobreconsumo a exposición repetida a racións cada vez máis elevadas de alimentos en diversos ambientes tales como tendas, restaurantes, bares e (tamén) fogares?

Tras revisar todos os estudos relacionados con esta cuestión publicados entre 1978 e 2013, e tras valoralos mediante rigorosos métodos científicos, os investigadores de Cambridge concluíron que “as persoas consomen sistematicamente máis comida e bebida cando se lles ofrecen porcións, paquetes ou vaixelas de maior tamaño”. Esta conclusión coincide co que detallamos en novembro de 2012 nun artigo titulado ‘Inflúe a vaixela no que comemos?‘.

“Don’t supersize me” (non me convertas en “talla súper”)

‘Super Size Éme’ un documental estreado 2004 que mostra a evolución dun mozo durante un mes no que só toma alimentos dunha coñecida marca de restaurantes de comida rápida. O máis interesante do documental é que o protagonista decidiu consumir, sempre que os dependentes ofrecésenllas, as racións grandes dos devanditos establecementos, é dicir, a “talla súper” (de aí o título ‘Super Size Me’). O pobre perfil nutricional das comidas, a abundancia de azucre nas bebidas azucaradas que bebía e, tamén, o tamaño das racións dos alimentos que inxeriu durante ese mes, traducíronse en que o protagonista tomou cada día 5.000 kilocalorías, moi por encima do que consome un español de media. O seu estado de saúde empeorou de forma clara e engordou máis de 11 quilos (custoulle máis de cinco meses recuperar o seu peso anterior).

No presente artigo lémbrase o máis importante deste documental porque tamén o fixo o centro Cochrane na súa conta de Twitter ao facer público o estudo de Hollands e os seus colaboradores e afirmar “Don’t supersize me “(non me convertas en “talla súper”) e subliñar as conclusións da investigación.

Urxe tomar medidas

Na conclusión do estudo, os autores suxiren que deben implementarse non só políticas, tamén prácticas que se traduzan en reducións no tamaño, a dispoñibilidade e o atractivo das porcións ou paquetes de alimentos (sexan ou non individuais), así como nas dimensións da vaixela, algo que non só é válido en restaurantes, pois tamén se pode aplicar nos fogares.

Os autores insisten en mellorar os marcos normativo e lexislativo en relación á mercadotecnia de alimentos, dado que a industria alimentaria é consciente de que canto maior sexa a cantidade de alimento que teñamos diante, máis comeremos. E é que, tal e como afirmou o pasado 15 de setembro a doutora Margaret Chan, directora xeral da Organización Mundial da Saúde (OMS), non basta con promocionar a actividade física para acabar coa epidemia de obesidade, é preciso ser conscientes da relación que existe entre a mercadotecnia de alimentos e nosas cada vez maiores cifras de exceso de peso.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións