Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O tomate

Durante os meses de verán, o tomateé una das fontes principais de vitamina C na dieta

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 20deFebreirode2001

Nome científico:

Lycopersicon lycopersicum.

Familia: Trátase dun froito da familia
das Solanáceas. Este termo comprende unhas 2300 especies de plantas
americanas produtoras de alcaloides. Son poucas as Solanáceas comestibles,
entre elas o tomate, o pemento, a berenjena e a pataca, de gran relevancia
na alimentación humana.

Produción, tempada de cultivo e recolección:

O seu valor nutritivo e o perfume son maiores cando o tomate madura ao sol en
pleno campo, é dicir, de Agosto a Outubro, aínda que temos a posibilidade de
consumir tomate todo o ano cultivado en invernadoiros.

Etiquetaxe:

Poden adquirirse envasados
ou a granel. Nas caixas ou etiquetas debe figurar:

  • denominación do produto e variedade (ex. tomate Elegy…)
  • orixe (lugar de cultivo)
  • categoría: extra (cor vermella); 1ª (verde); 2ª (amarelo)
    e 3ª (branco). A categoría vén determinada, entre outros aspectos
    polo tamaño, a uniformidade das pezas, a porcentaxe de imperfeccións,
    a rugosidad, os cambios na cor…

Valor nutritivo:

É un alimento pouco enerxético, dous tomates medianos tan só
achegan 22 calorías. Aproximadamente o 95% do seu peso é auga, cerca
dun 4% son hidratos de carbono. Considéraselle una froita-hortaliza xa que
contén maior cantidade de azucres simples que outras verduras, o que
confírelle un lixeiro sabor doce. Tamén é fonte importante de certas
sales minerais (potasio e magnesio, principalmente). Do seu contido en vitaminas
destacan a B1, B2, B5, vitamina C e carotenoides como o licopeno (pigmento
que dá a cor vermella característico ao tomate). Estas dúas últimas
sustancias teñen carácter antioxidante con función protectora
do noso organismo. Durante os meses de verán, o tomate é una das fontes
principais de vitamina C.

Táboa de composición nutritiva (100 g
porción comestible cru)

Kcal (n)
Auga (mL)
Hidratos de carbono (g)
Fibra (g)
Proteínas (g)
Graxas (g)
Carotenos (mcg)
Vit. C (mg)
23
94,2
3,5
1,8
1,0
0,2
820
24

mcg= microgramos (millonésima parte de 1 gramo)

Vantaxes e inconvenientes do seu consumo:

Durante moitos anos estívose prohibindo o tomate ás persoas que padecen
cálculos renais debido ao seu contido en ácido oxálico. Esta sustancia xunto
co calcio forma saes insolubles (oxalato cálcico), as cales precipitan
en forma de cálculos ou pedras. Con todo, o seu contido en ácido oxálico é
moderado (5,3 mg/100 g), similar ao de moitos outros alimentos e inferior ao
da leituga (17 mg/100 g), o té (83 mg/100 g) ou as espinacas (779 mg/100
g). Por tanto, pódese considerar ao tomate como alimento depurativo. Ademais,
é eficaz paira tratar o estreñimiento dentro de una dieta rica en fibra. En
caso de estómago delicado, debido á súa acidez, o seu consumo pode estar contraindicado,
aínda que dependerá da tolerancia de cada persoa. A algunhas persoas non lles
senta ben e isto adóitase manifestar con úlceras na boca recorrentes e
eccema.

Criterios de calidade na compra, manipulación e hixiene:

Elixiremos os tomates frescos, coa pel lisa e suave ao tacto, sen reblandecimientos
nin manchas na pel xa que isto último indícanos que o produto está deteriorado.
Convén compralo semimaduro porque segue respirando (madurando) durante o
almacenamento. Se se vai a consumir cru convén lavalo con abundante auga
e unhas pingas de lejía, paira eliminar calquera xerme. Non necesitan condicións
especiais de conservación, aínda que poden refrigerarse. Enteiro, pódese gardar
-preferentemente na neveira- de 6 a 8 días e en zume natural ou triturado,
consérvase un máximo de dous días. A súa pel e a súa acidez, permiten que non haxa
perdas significativas de vitaminas. O tomate cru non resulta apto paira a
conxelación xa que se reblandece, aínda que se se poden utilizar paira cocidos,
guisados e salsas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións