Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os pementos verdes

Durante os meses de verán e outono os pementos verdes están no seu mellor momento

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 01deXullode2004

Nome científico e familia:

Capsicum
annuum
. O pemento é o froito oco dunha planta herbácea que
recibe o seu mesmo nome. Pertence á familia das Solanáceas e en
concreto ao xénero Capsicum. Entre outras especies da súa mesma
familia atópanse alimentos tan comúns como o tomate e a berenjena.


Tempada e zonas de cultivo:

O seu cultivo ten lugar no período que transcorre de verán a outono,
aínda que grazas á produción en invernadoiro están dispoñibles
no mercado durante todo o ano. Hoxe día o pemento prodúcese
na maioría das rexións e países de clima cálido
ou tépedo do mundo.


Algunhas das súas variedades

As variedades de pemento verde, do mesmo xeito que as de vermello, clasifícanse
en dous grandes grupos: de sabor doce ou picante.
Das variedades doces destaca o pemento doce Italiano, de forma alargada,
fina e de pel verde brillante que se torna vermella conforme madura.
En canto aos pementos verdes picantes os máis populares en noso
país son: do Padrón e de Gernika. O pemento de Padrón
é, tal e como o seu nome indica, orixinario de Padrón (Galicia). É de
pequeno tamaño e forma alargada, cónica e lixeiramente rugosa
ou asucada. Consómese verde, fresco e presenta un sabor un tanto picante aínda que
tamén existen variedades doces. Os pementos de Gernika prodúcense
e envasan no País Vasco. Son froitos pequenos, de cor verde,
estreitos e alargados e que se consumen sobre todo fritos.

Propiedades nutritivas

O principal compoñente do pemento verde é á auga seguida de
os hidratos de carbono, o que fai que sexa una verdura de baixo achegue calórico.
É boa fonte de fibra que mellora o tránsito intestinal, ademais
de posuír un efecto saciante. Do mesmo xeito que o resto de verduras, o seu contido
proteico é moi baixo e apenas achega graxas. É destacable o seu contido de provitamina
A (beta-caroteno e criptoxantina, que o organismo transforma en vitamina A
conforme necesítao), folatos e de vitamina E. En menor cantidade están
presentes outras vitaminas do grupo B como a B6, B3, B2 e B1. O seu contido
nas citadas vitaminas A e E, converten ao pemento verde nunha fonte de
antioxidantes, sustancias que coidan da nosa saúde. A vitamina A é esencial
paira a visión, o bo estado da pel, o cabelo, as mucosas, os
ósos e paira o bo funcionamento do sistema inmunológico. Os folatos
interveñen na produción de glóbulos vermellos e brancos, na
síntese de material xenético e na formación de anticorpos
do sistema inmunológico. Entre os minerais cabe destacar a presenza
de potasio, estando presentes en menor proporción o magnesio, o fósforo
e o calcio. O calcio dos pementos apenas se asimila en relación
cos lácteos ou outros alimentos que se consideran boa fonte de leste
mineral. O potasio é un mineral relacionado coa transmisión do
impulso nervioso, coa actividade muscular e que regula o balance de auga
dentro e fóra da célula. O magnesio relaciónase co funcionamento
do intestino, nervios e músculos. Ademais forma parte de ósos
e dentes, mellora a inmunidade e posúe un suave efecto laxante. O fósforo
xoga un papel importante na formación de ósos e dentes, ao igual
que o magnesio e o calcio.

Táboa de composición (100 g de porción
comestible):

Enerxía (Kcal)
Proteínas (g)
Hidratos de carbono (g)
Fibra (g)
Potasio (mg)
Magnesio
(mg)
Folatos (mcg)
Vitamina C
(mg)
Vit. A (mcg.
Eq. retinol)
Vit. E
(mg)
19,3
0,9
3,7
1,4
210
13,5
25
131
67,5
0,8

mcg= microgramos.


Vantaxes e inconvenientes do seu consumo

O pemento verde, grazas ao seu alto contido en auga e baixo achegue calórico,
é un alimento adecuado en dietas de control de peso, a condición de que non se
elabore con grandes cantidades de aceite. Ademais, grazas ao seu contido
de fibra achega sensación de saciedade tras o seu consumo e favorece o tránsito
intestinal, o que beneficia en caso de estreñimiento. É un alimento
con alto contido en potasio pero pobre en sodio, o que lle confire una suave
acción diurética que favorece a eliminación do exceso
de líquidos e de toxinas do organismo.
As variedades doces son máis adecuadas paira persoas con estómago
delicado, mentres que as picantes adoitan resultar irritantes, ademais
de ter un efecto laxante naquelas persoas propensas á diarrea.
Os pementos son alimentos a ter en conta na alimentación da
muller durante o embarazo grazas ao seu contido en folatos, xa que esta
é una vitamina importante á hora de asegurar o correcto desenvolvemento do
tubo neural do feto, sobre todo nas primeiras semanas de xestación.

Por último, dado o seu achegue de selenio, vitamina E, provitamina A e de
carotenoides como a capsantina; todos eles compostos de acción antioxidante,
o consumo de pementos e doutros alimentos boa fonte de devanditos compostos,
sábese contribúe a reducir o risco de enfermidades cardiovasculares, dexenerativas
e de cancro.

Criterios de calidade na compra
e conservación

Á hora da compra convén seleccionar os exemplares carnosos,
duros, pesados en proporción ao seu tamaño, moi firmes, de cor
brillante, pel lisa e lustrosa e carentes de golpes ou mazaduras. Outro signo
de frescura a ter en conta é o seu talo, que ha de ser verde, firme e crujiente.

Se presentan engurras ou manchas significa que estiveron almacenados durante
demasiado tempo, o que provoca una perda de nutrientes e de sabor.

Una vez en casa aconséllase gardar os pementos no frigorífico e
dentro de una bolsa de plástico perforada. Deste xeito pódense conservan
até 15 días. Despois de asados e pelados tamén se poden
conservar conxelados.


Manipulación hixiénica e preparación

Os pementos verdes pódense consumir tanto crus como cociñados.
A forma máis saudable de cociñalos é asándoos ao forno, xa
que fritos poden resultar bastante indigestos debido á facilidade coa
que absorben aceite. Una vez asados poden utilizarse paira a elaboración
de salsas, pistos, purés ou como acompañamento de carnes e peixes.

Una boa forma de consumir os pementos crus, sempre que estes sexan tenros,
é engadíndoos ás ensaladas. Desta forma podemos aproveitar
ao máximo as súas propiedades nutritivas. Neste caso convén cortalos
finamente e masticarlos ben de modo que facilitemos a súa dixestión. É
importante que previamente se lavaron coidadosamente, do mesmo xeito que
cando se vai a consumir calquera outro tipo de hortaliza en cru.
Paira as persoas con estómago delicado, a pel do pemento pode resultar
indigesta aínda que se pode mellorar a súa tolerancia se se retira antes do seu consumo.
Paira iso, hai que asar o pemento e cando a pel comece a separase, mergullalo
en auga fría. As sementes do pemento e os seus membranas poden presentar
sabor amargo, polo que tamén é preferible retiralas. Un modo curioso
de utilizar os pementos verdes é preparando con eles una marmelada que resulta
idónea paira elaborar tortas ou acompañar a alimentos talles como
os queixos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións