Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os xeados, mellor consumilos con moderación

Son bastante calóricos e teñen moito azucre; ademais, boa parte da súa abundante graxa é saturada

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deXullode2009
Img heladochocolate Imaxe: Christian

Máis que un pracer, un auténtico alimento

/imgs/2009/05/parqueyhelado.art.jpg Os xeados son paira o verán, aínda que no noso país consolídase a tendencia á desestacionalización: consúmense durante todo o ano, tal e como sucede desde hai anos no norte de Europa e en Latinoamérica. Agora ben, seguimos preferindo degustalos cando o sol aperta. De fresa, chocolate, nata, vainilla, leite merengada e mantecado. Esta era a concisa variedade de sabores que se ofrecían as xeadarías non hai aínda tanto tempo.

Hoxe necesitariamos boa parte desta páxina só paira enumerar a interminable listaxe de formas e sabores con que se venden os xeados. Que, tal e como se entenden polo común dos consumidores, son o produto resultante de bater e conxelar una mestura, pasteurizada e homoxeneizada, de leite, derivados ou ingredientes lácteos e outros alimentos como azucre e froitos secos. Pero de dos que, en realidade, dificilmente pódese falar en termos xerais, dada as grandes diferenzas en composición nutricional que manteñen os distintos tipos de xeado.

Legalmente, hai até seis denominacións: “xeado crema” (un mínimo do 8 % de materia graxa, que ha de ser láctea, e un mínimo do 2,5% de proteínas, tamén de orixe láctea),”xeado” (polo menos un 5% de graxa, que pode non ser láctea, e as súas proteínas -sen obrigación dunha cantidade mínima-, de orixe láctea), “xeado de leite” (como mínimo, un 2,5% de materia graxa láctea e un 6% de extracto seco magro lácteo), “xeado de leite desnatada” (non máis do 0,3% de materia graxa láctea; e polo menos un 6% de extracto seco magro lácteo), “xeado de auga” (como mínimo, un 12% de extracto seco total) e “sorbete” (polo menos, un 15,5% de froitas e un 20% de extracto seco total). Normalmente, coñécese como xeado ao catro primeiras denominacións comerciais: xeados crema, xeados, xeados de leite e xeados de leite desnatada. Nós referirémonos aquí ao tres primeiros, os máis consumidos. O mercado ofrece, ademais, xeados sen azucre, sen fructosa, sen conservantes, sen saborizantes, con menos aire incorporado, con menos graxa, con menos calorías, cun mínimo de froitas, xeados de autor…

Non é una lambetada, senón un alimento

Podemos gozar este verán de tan saboroso alimento (que non lambetada porque o seu contido, sobre todo en graxa e hidratos de carbono -basicamente, azucres-, pero tamén de proteínas, é significativo), e de feito facémolo: en 2008, cada español consumiu 6,5 litros de xeados, media similar á europea, que se cifra en 6,3 litros. Recoméndase non consumir xeados en grandes cantidades nin con demasiada frecuencia, porque son bastante enerxéticos (entre 210 e 320 calorías cada cen gramos, segundo o tipo de xeado, exceptuando os ligth e os sen azucre), conteñen una gran cantidade de azucre e de graxa maioritariamente saturada, a menos saudable. E aconsellan, ademais, adoptar certas medidas hixiénicas e de temperatura paira evitar o desenvolvemento de microorganismos contaminantes.

Debido a que o xeado provén dunha mestura de alimentos de calidade, como leite, iogur, froitas e froitos secos, é nutritivo e saboroso, mesmo fácil de dixerir. A “xeados crema” teñen máis graxa que os denominados simplemente “xeados” e é, precisamente, a graxa da nata, da manteiga ou de aceites vexetais, o que suma calorías ao xeado á vez que lle confire una excelente palatabilidad e cremosidad.

O valor nutricional do xeado depende, como é lóxico, dos seus compoñentes. É clave a cantidade de auga, que vai desde o 85%-90% en polos e sorbetes a só o 45%-60% nos xeados propiamente devanditos. A máis auga, menos nutrientes, pero tamén menos graxa e menos calorías. E tamén son fundamentais o leite, que pode ser enteira e desnatada e que en moitos xeados apenas está presente, e as graxas, que poden ser lácteas (manteiga, nata) ou vexetais (algunhas, moi saturadas, as menos saudables, como o aceite de coco), e mesmo aceites vexetais parcialmente hidrogenados, moi pouco saudables, polas súas graxas trans. Ademais, están os azucres engadidos (que representan entre o 20% e o 30% do produto, na maioría dos xeados), entre os que destacan sacarosa, azucre común e jarabe de glicosa. Por último, paira facer a valoración nutricional dun xeado hai que ter en conta ingredientes complementarios que ás veces figuran na súa composición: chocolate, froitos secos, concentrados de zumes, froitas, ovo, turrón, galletas ou bizcochos. Pero os xeados tamén conteñen aditivos, permitidos paira asegurar a súa calidade ou mellorar certas características sensoriais. Entre outros, os fabricantes empregan colorantes naturais como o caramelo (E-150) e carotenos (E-160), emulgentes que manteñen homoxénea a mestura de ingredientes (mono e diglicéridos de ácidos grasos E-471, lecitina) e espesantes, extraídos de sementes e algas, que aumentan a viscosidad do produto (carragenato E-407, guar E-412, alginato sódico E-400, etc.). Son poucos os xeados que engaden conservantes.

A conclusión é evidente: os xeados son unha sobremesa saborosa, nutritivo e perfectamente compatible cunha dieta equilibrada pero non deben ser considerados como un aperitivo paira tomar a calquera hora do día co fin de gozar do seu sabor ou de combater a calor. A imaxe do telespectador que mata tárdea comodamente instalado no seu sofá ante unha tarrina inmensa de xeado que engulirá na súa totalidade dunha única sentada é pouco menos que un aberración en materia de hábitos alimentarios. O seu elevado achegue enerxético (atención especial, persoas obesas), de azucres (ide. diabéticas) e de graxas (a maior parte, entre o 70% e o 95%, saturadas: aumentan a incidencia de enfermidades cardiovasculares), obriga a consumir os xeados preferentemente como sobremesa e, sempre, en cantidade moderada. Trátase de que poidan formar parte dun plan de alimentación equilibrado. Lembremos que achegan ao redor de 220 calorías cada cen g (hai algún de máis de 300, e varios que superan as 250, pero o máis habitual é o intervalo 205-230 calorías/100g), é dicir, o dobre ou máis que outras sobremesas lácteas doces como arroz con leite, iogures, flanes ou natillas. Una opción interesante é elixir as presentacións de xeado menos graxas e menos azucaradas.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións