Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Podo mellorar o meu libido coa dieta?

Seguir un estilo de vida saudable pode, a longo prazo, aumentar o número de anos de vida sexual satisfactoria

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 19deNovembrode2014
Img granada afrodisiaca hd Imaxe: dan.domanski

Os medios de comunicación e as redes sociais recollen, cada tanto, relatos ou consellos nutricionais que atribúen a un alimento, a un nutriente ou a un complemento dietético a máxica capacidade de mellorar o desexo sexual. Son certas estas afirmacións? Para dilucidalo, é preciso aplicar o rigor científico, do mesmo xeito que se fai cos fármacos, sustancias ou extractos que afectan á saúde humana. Neste artigo explicamos que é a libido e repasamos que nos indican os estudos científicos sobre o papel de certos alimentos e nutrientes, como o chocolate, o ferro, a granada ou o ñame.

Img granada afrodisiaca
Imaxe: dan.domanski

Que é a libido?

A libido é, para a Real Academia (RAE), o “desexo sexual, considerado por algúns autores como impulso e raíz das máis varias manifestacións da actividade psíquica”. A definición médica que ofrece desde 1968 o tesauro da Biblioteca Nacional de Medicamento de Estados Unidos (MeSH) é similar, aínda que un pouco máis ampla. Para o MeSH, a libido é o “impulso psíquico ou a enerxía asociada co instinto sexual nun sentido amplo (procura do pracer e do obxecto de amor). Tamén pode connotar a enerxía psíquica asociada con instintos en xeral que motivan o comportamento”.

Podemos cambiar un impulso instintivo cun alimento concreto?

Img chuch san1
Imaxe: CONSUMER EROSKI

Con ambas as definicións en mente, é momento de preguntarse se de verdade un alimento, ou algunha sustancia contida nel, será capaz de modificar o noso desexo sexual, tras constatar que a libido é un impulso instintivo. Para comprobalo, basta con ofrecer un alimento ou un extracto del a un grupo de persoas, dar un alimento distinto (ou un placebo) a outro grupo, de similares características, e valorar a posteriori de acordo á evolución do seu desexo sexual. O estudo, para que sexa fiable, debe cumprir unha serie de requisitos rigorosos. En caso de cumprilos, publicarase nunha revista científica que, se é de alta calidade, aparecerá indexada na base de datos PubMed. Pois ben, a día de hoxe, ningún estudo de alta calidade mostra melloras da libido humana atribuíbles a alimentos, a “plantas medicinais” ou a suplementos dietéticos.

O certo é que si existen certos estudos sobre libido e alimentos, pero son pequenos, non concluíntes e non extrapolables a toda a poboación (como os estudos realizados en ratos). Algunhas de tales investigacións presentáronse á Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA), co obxectivo de acompañar certos produtos alimenticios de declaracións de saúde similares a “mellora o teu desexo sexual” ou “mantén o teu erección máis tempo”. A resposta da EFSA sempre foi “solicitude denegada”, como pode comprobarse no ‘Rexistro da Unión Europea de declaracións nutricionais e de saúde‘. Nel lemos que non resultan útiles para mellorar a libido ou a actividade sexual ningún destes produtos:

  • Améndoas.
  • L-arginina.
  • Granada.
  • Zume de granada.

Desexo sexual: o caso do chocolate

É seica o chocolate un afrodisíaco natural? Quizá pola exquisita palatabilidad do chocolate, moitas persoas cren que a súa inxesta regular mellora o estado de ánimo ou o apetito sexual. Non se trata de algo novo, dado que en 1652 xa se atribuía a este alimento a capacidade de mellorar a libido. Pero a tradición non é -nin debe ser- a base do enfoque médico, senón os estudos en humanos e ben deseñados. Son os que teñen en conta as autoridades sanitarias, como a EFSA, para emitir recomendacións ou aprobar declaracións de saúde. A EFSA denegou en 2011, por falta de probas científicas, a posibilidade de acompañar aos flavanoes do cacao (presentes no chocolate) da declaración de saúde “mellora o estado de ánimo”. Ata a data, non aprobou declaración algunha relacionada coa libido e o chocolate ou o cacao (nin hai visos de que vaia a aprobala).

Plantas medicinais e libido

Img antic1
Imaxe: CONSUMER EROSKI

Desde que na década de 1990 aprobásese o fármaco Viagra (sildenafilo), o interese polos “afrodisíacos naturais” non cesou de crecer. Por desgraza,
moitos “remedios naturais” están adulterados con fármacos. A páxina web
da Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios mostra
como esta entidade retirou leste mesmo ano diversos complementos alimenticios, tras analizalos no seu laboratorio e achar neles axentes
farmacolóxicos non indicados na etiqueta, como o sildenafilo. En todo caso,
hai certas plantas con prometedores efectos sobre a libido humana, así que é moi posible que nun futuro próximo utilícese algún extracto de planta para crear un fármaco, tras avaliar de maneira concienzuda os seus posibles efectos adversos. Neste momento, o consello dos expertos é non confiar en ningunha planta medicinal ou “suplemento natural”, ata que se estude a fondo tanto o seu mecanismo de acción como, sobre todo, a súa seguridade. A revisión máis extensa e recente é a publicada en Pharmacognosy reviews en xaneiro de 2013. Concluíu que o uso de plantas ou produtos herbales con potenciais beneficios para a libido “pode ser arriscado para o ser humano”. Isto lévanos ao ñame silvestre.

Esta é unha planta que contén unha sustancia química denominada diosgenina, a partir da cal se pode sintetizar no laboratorio unha nova sustancia chamada dehidroepiandrosterona (DHEA). Numerosas voces non acreditadas atribúen ao DHEA a capacidade de mellorar a libido humana. No entanto, en febreiro de 2013, o servizo MedlinePlus, pertencente á Biblioteca Nacional de Medicamento de EE.UU., detallou que non hai probas científicas que sustenten que o ñame silvestre:

  • É “unha alternativa natural aos estrógenos”.
  • Aumenta “a enerxía e o desexo sexual en homes e mulleres”.
  • Trata “a infertilidade”.
  • É útil para (literalmente) “outras afeccións”.

Para as mulleres embarazadas ou lactantes, MedlinePlus engade un consello: “Non se sabe o suficiente sobre o uso do ñame silvestre durante o embarazo e a lactación. Sexa precavida e evite o seu uso”. Tanto un estudo español, publicado en Actas Urológicas Españolas en abril de 2009, como uno máis recente, publicado en outubro de 2014 na revista The Journal of clinical endocrinology and metabolism, non referendan a utilidade do DHEA para mellorar a libido. Este último estudo, de moi alta calidade, revisou o efecto do DHEA en 1.188 mulleres posmenopáusicas para concluír que esta sustancia non afecta de maneira significativa á libido.

O papel do ferro e do cobre na libido

O ferro e o cobre son dous minerais implicados na libido humana. No entanto, o seu papel é moi complexo, dado que tanto o seu defecto como o seu exceso afectan de forma negativa á libido e a outros parámetros relacionados coa sexualidade ou a reprodución humana, como a formación de espermatozoides. Tal e como reflectiu unha investigación coordinada pola doutora Eva Tvrda e recentemente publicada na revista Journal of assisted reproduction and genetics, a prescrición de ferro ou cobre debe quedar en mans dun profesional sanitario tras sopesar ben proles e contras.

Mellorar a saúde é mellorar a saúde sexual

Se de verdade existen problemas de falta de desexo, quizá sexan o reflexo dun trastorno psicolóxico ou fisiológico, como poden ser os trastornos do comportamento alimentario ou os problemas cardiovasculares. A modo de exemplo, está ben documentado que a diabetes tipo 2, coñecida como a “diabetes do adulto”, incrementa o risco de problemas sexuais, o que inclúe unha redución da libido. Neste caso ou noutros similares, a prioridade médica é tratar a condición de base, algo que mellorará, en segunda instancia, os problemas sexuais.

Sexa como for, ten moito sentido previr as chamadas enfermidades non transmisibles (enfermidades cardiovasculares, cancro, enfermidades respiratorias crónicas e a diabetes tipo 2), dado que prexudican a saúde e iso inclúe á saúde sexual. Previr as enfermidades crónicas que deterioran a nosa saúde (sexual ou non sexual) pasa, segundo a OMS, por incrementar as horas de actividade física, abandonar o tabaco, seguir unha dieta saudable e consumir a menor cantidade posible de alcol.

Por último, pero non menos importante, as persoas con boa saúde teñen case o dobre de posibilidades de estar interesadas no sexo que aquelas con mala saúde. Mostrouno unha interesantísima investigación recollida en British Medical Journal en marzo de 2010. É, sen dúbida, un bo argumento (un máis) para fomentar un estilo de vida saudable.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións