Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Potaxes de legumes secos

A fabada asturiana, a potaxe de vixilia e o cocido á madriñena son tres exemplos desta técnica culinaria

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 02deNovembrode2004

As potaxes son pratos en cuxa composición se inclúen legumes secos, e nalgúns casos patacas. No seu condimentación
empréganse diferentes verduras que poden picarse dunha forma ou outra dependendo
do tipo de verdura do que se trate e a zona da que proveña. Tamén depende diso as guarnicións coas que se acompañe, que ademais de verduras, destacan partes porco e da vaca, e mesmo en ocasións pescado.

A fabada asturiana

Para a elaboración da popular fabada asturiana empréganse principalmente
feixóns brancos ou fabes, cebola, cenoria, morcilla, chourizo, xamón
e touciño. Antes de comezar a preparar unha fabada convén ter en conta
que previamente hai que limpar os feixóns, deixalas a remollo e picar tanto
a cebola como a cenoria en brunoisse (trocitos pequenos). A continuación ponse a
cocer os feixóns cos elementos de condimentación e de guarnición
partindo de auga fría. É importante ter en conta o tempo que tardan
en facerse os elementos de guarnición para sacalos da pota antes
de que se desfagan. Se o caldo dos feixóns se espesa, engádeselle
auga quente para non cortar a cocción, pero se non espesa, convén
botarlle auga fría. Cando falten un quince minutos para que os feixóns
estean cocidas, engádese a morcilla.

Potaxe de vixilia

A potaxe de vixilia posúe como elemento principal os garavanzos. Para condimentarlos
emprégase cebola, cenoria, allo, allo porro e xemas cocidas. Os principais elementos
de guarnición son o bacallau, as espinacas e as claras de ovo cocidas.
Para a súa elaboración, en primeiro lugar ponse os garavanzos a remollo
en auga fría con sal durante unhas 12 horas. A continuación se
lavan para eliminar o cheiro que poidan coller durante o remojo. A cebola
córtase en brunoisse, e a cenoria e o allo porro en media lúa, mentres que
doutra banda débese haber desalado o bacallau, cocido as espinacas e o ovo,
e majado o allo. Unha vez que os ingredientes xa están preparados, se
pon a ferver a auga cos elementos de condimentación. Cando o
auga está a ferver, engádense os garavanzos. A media cocción
engádense o allo e as xemas. Cando os garavanzos están practicamente
cocidos, bótanse as espinacas picadas e as claras de ovo. Por último
engádese o bacallau, que soamente tarda un minuto en facerse. É importante
comprobar o punto de sal antes de engadir o bacallau, xa que aínda que estea
moi ben desalado, pode soltar algo de sal.

Cocido á madrileña

Para a elaboración deste típico cocido empréganse garavanzos,
cebola, cenoria e allo porro. Como elementos de guarnición utilízanse
carne de vaca, porco ou cordeiro dependendo da zona, carne de ave, chourizo,
pataca, verza e fideos.

Antes de cocer os garavanzos, estes ponse en remollo durante 12 horas.
A cebola, a cenoria e o allo porro pícanse en anacos grandes, mentres que
as patacas se cascan e a verza cócese. A cebola xunto coa cenoria,
o allo porro, a carne e o chourizo ponse en auga fría. Unha vez que o
auga comeza a ferver, engádenselle os garavanzos as patacas e a verza,
aínda que estes dous últimos ingredientes colócanse nun cestillo dentro
do puchero para que non se mesturen cos garavanzos, xa que se presentan por
separado. Os ingredientes sácanse da pota a medida que se vaian cocendo.
Cando o garavanzos están preparados, cóanse e co caldo elabórase
unha sopa de fideos. Os garavanzos engádense á verza e ás patacas,
ou ben se serven por separado e se condimentan cun refrito de allos. A carne
pódese servir ao final cunha piperrada ou calquera outro tipo de guarnición.
Se a verdura non se desfixo tamén se pode servir como guarnición.

Etiquetas:

legumbre-gl

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións