Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Preparar e conservar cogomelos de cabaza

Este fungo é un dos produtos estrela en calquera cociña e un dos manxares máis apreciados polos gastrónomos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 25deOutubrode2010
Img seta calabaza Imaxe: nociveglia

A estacionalidade do fungo “boletus edulis”, tamén coñecido como cogomelo de cabaza, non permite que se teña acceso a semellante marabilla en calquera época do ano. Por iso é polo que durante a súa tempada de recolección ou de venda, ademais de cociñalos de varias maneiras, aprovéitese para elaborar conservas e así poder gozar deste manxar en calquera momento.

Img setaImagen: nociveglia

A preparación de toda variedade de cogomelo empeza cunha coidada limpeza para eliminar a parte final do pé terroso e, cun trapo ou unha pequena brocha, limpar todos os exemplares, un por un. Algúns, a modo de excepción e se están moi sucios, pódense pasar baixo a billa, cun chorro de auga fría, e secalos de forma inmediata. Os fungos non se mergullan en auga xa que, ao ser moi porosos, absórbena e perden cualidades de sabor e textura. Unha vez limpos, pódense consumir ou conservar.

Formas de cociñar
As posibilidades culinarias dos cogomelos, e en especial do cogomelo de cabaza, son variadas. Pódense asar ao forno, a cuartos ou en anacos irregulares, cun pouco de allo picado, aceite de oliva e un chisco de sal. Introdúcense no forno precalentado a 200ºC ata que se douren un pouco ou, se se prefire, pódense servir como acompañamento de carne asada ou completar algún “guiso de calidade”, ao que aromatizan de maneira contundente.

A forma máis común de consumir fungos é o revolto ou a tortilla

Os fungos tamén se poden consumir crus, fileteados moi finos e cun pouco de aceite de oliva, un chisco de sal e unhas pingas de vinagre de froitas, como frambuesas. Déixanse uns instantes a temperatura ambiente e consómense deste xeito ou en ensalada.

Pero a forma máis común de consumir os fungos é o revolto ou en tortilla . Para iso, se trocean e saltean nunha tixola cunha pequena cantidade de cebola moi troceada, allo e un pouco de aceite, ata que se douren. Nese momento, agréganse os ovos pouco batidos e fóra do lume, remóvese ata que se calle o ovo e envólvese o salteado de fungos. Debe quedar cremoso, porse a piques de sal e servir cun pouco de cebollino troceado por encima.

A conservación

Se se opta por conservar os fungos, a mellor opción é confitarlos case enteiros ou en grandes anacos. Antes, pásanse por unha tixola aromatizada cun dente de allo e aceite de oliva e cocíñanse a lume suave. Déixanse amornar no aceite aromatizado e se escurren e envasan en botes, de maneira que estean moi xuntos. Unha vez no bote, cóbrense co aceite do confitado.

Os botes pódense conxelar ou é posible elaborar unha conserva. Para iso, introdúcense nunha cazuela cuberta de auga e cócense os botes pechados cos fungos confitados durante 30 minutos ao baleiro.

Os métodos de conservación dos fungos son diversos: conxelado, confitado e posterior conxelación, confitado e posterior conserva e deshidratados, aínda que esta opción perde máis cualidades organolépticas.

RECOLLIDA

A época de recolección destes cogomelos iníciase a finais de verán e acaba coa chegada do inverno. Durante o outono, o “boletus edulis” goza do seu momento álxido. Para recollelo, convén levar unha cesta de vimbia para que non súen, como ocorre nunha bolsa de plástico. Coa cesta, as esporas que soltan os cogomelos pódense coar polos buracos, de maneira que, mentres se pasea, seméntanse “” novos cogomelos e fungos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións