Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Proteínas ante a deterioración de masa muscular

Os suplementos nutricionais con proteína de soro de leite poderían evitar a destrución da masa muscular no envellecemento
Por montsearboix 11 de Decembro de 2008
Img pardeancianos
Imagen: jonel hanopol

PIÑEIRO Aos 80 anos de idade unha persoa sedentaria pode perder entre un 30% e un 40% da masa muscular que tiña aos 30 anos. Con esta diminución pérdese forza, mobilidade e aumenta o risco de sufrir caídas e fracturas óseas. Debido aos cambios na composición corporal e ao descenso na actividade física, as persoas maiores deben adaptar a súa alimentación, e para compensar a perda de masa muscular é necesario asegurar un achegue adecuado de proteínas de calidade a través da dieta.

A inxestión de proteína de soro podería dar lugar a unha substancial acumulación de proteínas no músculo das persoas maiores, debido a mecanismos anabólicos (de formación de proteínas musculares) que van máis aló dos que se asocian aos aminoácidos (compoñentes da proteína) administrados por separado, segundo un estudo publicado recentemente no “Nutrition Research”. Os investigadores falan de que este achado podería ter implicacións prácticas na formulación de suplementos dietéticos que estimularían a formación de masa muscular nos anciáns. No entanto, outros centros de investigación atribúen maior efectividade ás dietas ricas en alimentos proteicos.

A proteína de soro, unha posible axuda

No estudo púxose de manifesto como a proteína de soro de leite pode axudar á formación de músculo nos maiores. Os efectos anabólicos comprobados van máis aló dos observados en estudos anteriores, nos que se administraban aminoácidos constituíntes desta mesma proteína, pero por separado.

Os participantes da investigación, cunha idade media de 65,7 anos, recibiron un birlo alimenticio que contiña 15 g de proteína de soro, outros recibiron un birlo con 6,72 g de aminoácidos esenciais, e un terceiro grupo, 7,57 g de aminoácidos non esenciais, é dicir, aqueles compoñentes máis simples das proteínas que o corpo pode obter en por si e non é estritamente necesario inxerir a través da dieta.

A perda de forza muscular incrementa o risco de caídas e a susceptibilidade de enfermar

Tras a inxesta mediuse a acumulación de proteína muscular en cada grupo, utilizando como referencia o balance de fenilalanina (un aminoácido esencial) no músculo esquelético da perna. Os seus resultados foron concluíntes xa que observou que a acumulación de proteína muscular é maior tras a inxestión da proteína do soro de leite en comparación coas súas propios constituíntes por separado. Ademais a resposta de insulina que se observa é maior despois da inxesta de soro de leite.

A insulina é unha das hormonas anabólicas por excelencia e axuda na formación de proteínas nas células musculares. A implicación práctica, segundo os investigadores, pasa pola fabricación de suplementos nutricionais con proteína de soro para mellorar a calidade de vida das persoas maiores.

Sarcopenia: os músculos perden forza

Existen claras e notables diferenzas entre a forma e a composición corporal dun organismo novo e dun ancián. Os cambios están influenciados por factores xenéticos e ambientais. A idade, a situación fisiológica ou patolóxica, o consumo de certos fármacos, o tipo de alimentación e a práctica de exercicio son tamén outros dos factores que determinan o paso cara á vellez.

A sarcopenia é a deterioración que se produce sobre a forza e a masa muscular e que se asocia co proceso de envellecemento e coa redución na práctica de actividade física habitual. A perda de forza e capacidade dos músculos pode ser un agravante na falta de autonomía dos maiores, ademais incrementa o risco de caídas e a susceptibilidade de enfermar. A isto sumar que aumenta o risco de resistencia á insulina, de perder masa ósea, de reducir a capacidade cardiovascular e de empeorar a postura, entre outras.

Aínda que non se pode atribuír a sarcopenia a unha soa causa, sábese que unha inxesta insuficiente pode ser un factor crave que contribúe a esta deterioración muscular. Unha alimentación insuficiente da proteína necesaria no ancián pode aumentar o catabolismo (a destrución de proteínas e de masa muscular) e acelerar o risco de desnutrición . Entre os 20 e os 30 anos de idade téñense os valores máis elevados de número de fibras musculares e de grosor do músculo, valores que comezan a diminuír a partir desta última década.

Esta diminución adoita ser lixeira aínda que significativa entre os 30 e os 50 anos (próxima a un 10%). Con todo, a partir dos 50 anos a caída na proporción da masa muscular é moito máis pronunciada e acompáñase dun aumento da graxa intramuscular. No entanto, a máxima expresión desta perda na composición corporal dáse nos maiores de 75 anos.

O PAPEL DOS ALIMENTOS PROTEICOS

ImgEsta problemática levou a numerosas investigacións a analizar a fondo o papel da dieta no mantemento da masa muscular. Así, desde o Departments of Surgery and Physical Therapy and Internal Medicine da Universidade de Texas faise a reflexión de que se necesita máis investigación sobre como a idade inflúe na formación de masa muscular tras a inxesta de diferentes tipos de proteína dietética, tanto en persoas adultas como en anciás.

Os investigadores indagaron na produción de músculo polo organismo tras a inxestión de 113,4 g de carne de tenreira, rica en proteínas de alto valor biolóxico. Os resultados sinalan que hai claras vantaxes en canto á formación de músculo refírese en comparación coa obtida a partir de suplementos de proteína ou das súas aminoácidos.

Esta conclusión, con todo, contradíse á doutra investigación recente publicada tamén en “Nutrition Research” sobre a maior capacidade anabólica das proteínas de soro de leite. Aínda que as perspectivas dos suplementos dietéticos con soro de leite son positivas, necesítase indagar máis a fondo para determinar que é máis efectivo sobre o desenvolvemento e mantemento muscular, se o consumo de alimentos proteicos (carnes, peixes, ovos, lácteos e derivados destes alimentos), de suplementos específicos de proteínas ou de aminoácidos concretos.

PROTEÍNA DE SORO DE LEITE

A proteína de soro de leite obtense da elaboración artesanal do queixo. Este produto utilizouse durante anos na alimentación animal e utilízase na actualidade para o enriquecemento de alimentos e como suplemento dietético para deportes de forza. Desde o punto de vista de tecnoloxía alimentaria, a proteína de soro de leite é utilizada pola industria porque confire propiedades técnicas a certos produtos alimenticios. Por exemplo os alimentos horneados que conteñen proteína de soro de leite manteñen a súa frescura durante máis tempo.