Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que facer cando o bebé ten cólicos?

Existen trucos e consellos que preveñen ou melloran o malestar do lactante...

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 16deXuñode2003

Pero, en que consiste o cólico
do lactante?

Os cólicos son episodios que, con frecuencia, ocorren en bebés
de menos de 4 meses. Padéceno entre un 10 e un 20% dos lactantes.
O máis común é que aparezan cara á terceira semana de vida,
aínda que algúns bebés preséntanos desde os primeiros días. Se
caracterizan pola presenza de dor abdominal; o bebé encolle as
pernas, a súa cara arroiba e chora de modo distinto a cando ten apetito ou
sente só. O pranto non cesa aínda que llo colla en brazos, o que xera
una sensación de angustia na contorna familiar. En calquera caso,
trátase dun trastorno benigno e normal que tende a desaparecer por si
só ao final do terceiro mes.

Causas máis probables

Hoxe en día, aínda non está confirmado que exista
una única causa que os xustifique, aínda que as máis estudadas
son:
Técnica de alimentación. Tanto o
neno que toma peito como o que toma biberón pode sufrir cólicos
e isto adoita estar relacionado coa entrada excesiva de aire ao succionar
a mamila ou ben a tetina. Paira evitalo, convén axudarlles a que expulsen
os “aires” colocando dous ou tres minutos ao bebé á altura
do ombreiro e dándolle unhas suaves palmaditas nas costas. Isto debe
realizarse no momento que toca cambiar de peito ou á metade da lactación
artificial e débese repetir ao final da mesma. Deste xeito conséguese
reducir o risco de cólicos e organizar mellor os horarios de alimentación,
xa que ao penetrar menos aire no estómago, maior será a cantidade
de leite que tomará, prolongando o tempo de descanso entre cada ciclo
de lactación. Doutra banda, os bebés que toman biberón poden
presentar cólicos debido ao tamaño do orificio da tetina.
Se este é moi pequeno, aumenta o esforzo da succión con
o consecuente exceso de entrada de aire. Pódese comprobar que o orificio
da tetina é o adecuado si, ao inclinalo, a tetina énchese de leite e
caen unhas cantas pingas con facilidade en poucos segundos. A toma do biberón
non debe durar máis de 15 minutos, xa que se dura máis tempo, isto
é sinal de que o orificio é pequeno ou está tapado.
Ambiente familiar. A pesar de que os cólicos
poden producirse a calquera hora do día, o máis frecuente é
que teñan lugar á tardiña ou en momentos nos que hai un aumento de actividade
no fogar; xa sexa pola chegada dos irmáns ou de amigos da familia,
etc. O alboroto aumenta e os bebés nótano e poden expresar a súa ansiedade
ante esta situación con cólicos.
Fame ou sobrealimentación. Tanta a fame
como o exceso de alimentación poden producir ou simular a presenza
de cólicos.
Outras posibles causas son a inmadurez do sistema
dixestivo dos bebés, intolerancias ou alerxias de orixe alimenticia,
etc.

Consellos prácticos

* Hase de ter paciencia e moita calma.
* Consultar co pediatra cantas veces sexa necesario e acudir aos controis
xornais.
* Realizar masaxes ao bebé a diario como prevención e paira facilitar
a expulsión de gases:

  • Practicar masaxes abdominais una ou dúas veces ao día, con movementos
    suaves e circulares, no sentido das agullas do reloxo.
  • Facer movementos de “pedaleo de bicicleta” coas piernitas
    do bebé, flexionando e estirando as piernitas suavemente cara ao
    abdome.
  • Se o bebé ten dor, convén colocalo boca abaixo, apoiado en
    o brazo ou no colo e facer movementos rítmicos, meciéndolo
    ou balanceándolo suavemente.

* Crear un ambiente tranquilo e agradable. Usar una luz tenue ou pór música,
axuda a acougar ao bebé e a cortar o pranto. O pranto facilita a entrada
de aire no estómago, a aparición de gases e empeora o cólico.
* Pódese recorrer ao emprego de infusións paira proporcionarlle alivio: manzanilla
con anís verde ou hinojo e melisa, entre outras. Débese pedir consello
previo a un especialista paira elaboralas na forma adecuada. Polo xeral,
en nenos lactantes e menores de 2 anos, a concentración
da planta na infusión non deberá ser superior a 1 gramo en
200 mL de auga. Con frecuencia adminístranse 10 mL (una cucharada sopera) de
a infusión, directamente ou disolta nun biberón cun pouco
de auga despois das tomas, entre dúas e tres veces ao día.
* Recorrer a medicamentos só baixo prescrición médica.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións