Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que fago se o meu fillo ten exceso de peso?

Ante o exceso de peso infantil é preciso que toda a familia involúcrese e mellore o seu estilo de vida e os seus hábitos dietéticos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 03deXuñode2015
img_obesidad en familia hd

A obesidade infantil é, en palabras do Ministeriode Sanidade , un “grave problema de saúde pública”. E o é non só pola discriminación que sofren moitos nenos con exceso de peso, senón tamén polas consecuencias fisiológicas que pode xerar. A obesidade infantil é un trastorno que, sobre todo, convén previr. En calquera caso, unha vez instaurada, é preciso ter claro que convén facer e, non menos importante, que é necesario evitar. Sobre estas cuestións profunda o presente artigo, no que se explica como recoñecer o problema e como actuar para solucionalo.

Img obesidad en familia
Imaxe: photography33

Obesidade e sobrepeso: recoñecer o problema

O primeiro paso para abordar un problema é saber que o problema existe. Con todo, moitos pais non recoñecen o exceso de peso dos seus fillos, tal e como revelou unha investigación recentemente coordinada polo doutor Dustin T. Duncan e publicada na revista Childhood Obesity. Algúns proxenitores subestiman canto pesa o menor e outros consideran que o exceso de peso do pequeno é masa muscular, cando na maior parte dos casos é graxa.

Así, moitos adultos sorpréndense cando se diagnostica ao seu fillo como un menor con sobrepeso ou con obesidade. O artigo ‘Como se se o meu fillo ten obesidade?‘ detalla o modo en que os profesionais sanitarios diagnostican, neste momento, o sobrepeso ou a obesidade na infancia.

É un diagnóstico que convén tomar en serio, dado que preto do 40% dos nenos con exceso de peso terá tamén sobrepeso na adolescencia, mentres que entre o 75% e o 80% dos adolescentes con obesidade terá obesidade na idade adulta, tal e como asegurou en 2008 o doutor Fima Lifshitz no Journal of clinical research in pediatric endocrinology. Sábese, ademais, que o pequeno con exceso de peso exponse a un maior risco de padecer cardiopatías, diabetes, trastornos osteomusculares e mesmo algúns tipos de cancro , segundo a Organización Mundial da Saúde.

Que fará o profesional sanitario tras o diagnóstico de obesidade?

O profesional sanitario que diagnostique o exceso de peso, ademais de insistir na importancia de protexer ao menor de posibles discriminacións, valorará se é preciso derivar ao neno e aos seus parentes a outros profesionais (dietistas-nutricionistas, psicólogos ou fisioterapeutas, entre outros). Sen dúbida, fará fincapé en que toda a familia siga unha dieta saudable e fuxa do sedentarismo. É dicir, non é cuestión de “pór a dieta” ao neno, senón de facer o posible por mellorar o seu estilo de vida, e iso inclúe os seus hábitos dietéticos.

A pesar de que España é un importante produtor e exportador de alimentos saudables, a alimentación infantil neste país debe mellorar. Segundo sinalou en setembro de 2014 o pediatra Carlos Casabona, nunha entrevista concedida a EROSKI CONSUMER, “é descorazonador que isto suceda nun país que foi un modelo nutricional avalado pola comunidade científica por ter ás froitas, as hortalizas e os legumes como base da alimentación diaria”.

Non cabe dúbida de que se un menor ten exceso de peso, debe evitar as dietas estritas (que xeran o chamado “efecto yoyó“), calquera clase de dieta milagre e todo tipo de tratamentos alternativos, tal e como aconsella o Ministerio de Sanidade no seu ‘Guía de Práctica Clínica de prevención e tratamento da obesidade infanto-xuvenil‘.

O tempo dedicado a xogos, deportes, desprazamentos, actividades recreativas, educación física ou exercicios programados, debería superar os 60 minutos diarios. Así mesmo, convén que o neno realice un mínimo de tres veces por semana actividades vigorosas que reforcen músculos e ósos.

É posible que profesional considere útil derivarlle a un programa de perda de peso, sen esquecer que pode ser máis eficaz tratar a toda a familia e non tan só ao pequeno, segundo mostraron investigacións como a publicada por Quattrin e os seus colaboradores en outubro de 2012 (Pediatrics) ou a recentemente publicada por Vollmer e os seus colaboradores, en xuño de 2015 (J Acad Nutr Diet).

Ante o exceso de peso, control encuberto, pero non manifesto

Se non ten sentido obrigar a un neno a comer (nin en casa nin na escola), menos aínda o ten en menores con exceso de peso, aínda que sexan alimentos saudables, dado que, ademais de ser antiético, pode resultar contraproducente.

Tampouco é aconsellable prohibir o consumo de alimentos que o pequeno ten ao seu alcance. É moito máis útil que non estean en casa, sobre todo se se trata de produtos superfluos. En decembro de 2007, nun consenso de 12 sociedades sanitarias indicouse o seguinte: “Permita que o neno [con exceso de peso] autorregule as súas comidas e evite o uso de condutas alimentarias restritivas”. É unha postura que confirmaron outras investigacións. Por desgraza, a implementación das recomendacións recollidas no devandito consenso é insuficiente, tal e como detallou un estudo publicado en febreiro de 2013 por Sharifi e os seus colaboradores.

Aínda que pareza paradoxal, as investigacións mostran que as restricións alimentarias, máis comúns en pais de fillos con sobrepeso ou obesidade, asócianse a un aumento do peso dos pequenos, segundo indicaron Birch e Davison en agosto de 2001 (Pediatr Clin North Am).

É preciso, por tanto, diferenciar entre o “control manifesto” (“non comas máis” ou “isto non convenche”) do “control encuberto”. Este último supón que os adultos limitarán a dispoñibilidade de alimentos superfluos no fogar e ofrecerán racións sensatas de comida, para que o neno poida decidir, con independencia, como alimentarse, sen restricións ou regras estritas.

Catro consellos útiles para combater o exceso de peso infantil

Ademais das consideracións antes detalladas, algúns consellos que poden ser de utilidade no momento de abordar o exceso de peso na infancia son os seguintes:

  • Non só é prioritario evitar que no fogar exista unha ampla variedade de alimentos superfluos, tamén debe haber unha gran oferta de alimentos saudables á vista e ao alcance do menor. Aínda que moitas persoas pensan que os zumes son bebidas recomendables, a bebida máis saudable é a auga.
  • Comer en familia, nun ambiente relaxado, mostrou un papel preventivo no incremento de peso en nenos.
  • É posible que evitar utilizar pratos grandes contribúa a limitar a cantidade de comida que inxeren tanto os adultos como os menores.
  • O exemplo dos pais é determinante. Para o doutor David Benton, o estilo de vida dos proxenitores é un factor “crítico” no desenvolvemento das preferencias alimentarias dos seus fillos e no risco de obesidade, segundo indicou en xullo de 2014 na revista International Journal of Obesity and Related Metabolic Disorders.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións