Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Que é o glucógeno?

O glucógeno constitúe una reserva de enerxía moi importante paira quen practican exercicio físico...
Por EROSKI Consumer 17 de Xaneiro de 2003

O noso organismo obtén da alimentación diaria a enerxía e nutrientes que necesita paira funcionar correctamente cada día, pero ao mesmo tempo, dispón das súas propias reservas.

Onde se atopan almacenadas ditas reservas de enerxía?

* Graxa: a graxa atópase almacenada principalmente no tecido adiposo ou graso (baixo a pel, envolvendo as vísceras…) e no músculo. * Glicosa: a glicosa almacénase en forma de glucógeno fundamentalmente no fígado e no músculo. * Proteína: sobre todo no músculo. Tamén dispomos de pequenas cantidades de graxa, glicosa e aminoácidos (unidades máis simples das proteínas) distribuídas en diversos líquidos corporais (sangue, linfa, etc.). A modo de exemplo, nunha persoa duns 70 Kg de peso, ditas reservas se distribúen do seguinte modo: * Graxa (tecido adiposo e músculo): aproximadamente 16 quilos. * Glucógeno/glicosa (fígado, músculo / sangre): uns 500 gramos. * Proteína (músculo): ao redor de 20 quilos. De todo isto dedúcese que as cantidades se glucógeno son moi limitadas.

Na práctica deportiva, segundo a intensidade e duración do exercicio, empréganse os hidratos de carbono ou as graxas como principal combustible. Canto máis suave e prolongado é o exercicio, máis graxa emprega o noso corpo e canto máis intenso, máis importante é a necesidade de glucógeno (a maior cantidade de glucógeno en o músculo, maior resistencia e por tanto, mellor rendemento deportivo).

Hidratos de carbono e glucógeno

* Os hidratos de carbono son indispensables paira a formación de glucógeno muscular e hepático e da glicosa sanguínea e cumpren un papel primordial na alimentación do deportista. * As cantidades fornecidas pola alimentación varían en función do tipo de esforzo que se realice cotidianamente e das necesidades individuais.

* Non está xustificado enriquecer a alimentación con produtos azucarados fóra dos períodos de adestramento ou competición, xa que isto conduciría a un aumento de peso excesivo. * Os deportistas que consumen dietas con suficiente cantidade de hidratos de carbono poden manter o adestramento intenso por períodos máis longos de tempo, a diferenza daqueles que consumen dietas pobres en devanditos nutrientes. * Os hidratos de carbono sinxelos ou de rápida asimilación (os que teñen sabor doce: azucre, marmelada, mel, refrescos azucarados, etc.) non deben supor máis do 10-15% do total enerxético de a dieta diaria; é dicir, uns 70 g nunha dieta de 2800 kcal (1 gramo de hidrato de carbono fornece 4 Kcal). O resto de hidratos de carbono se debe cubrir mediante unha inxesta adecuada de cereais, legumes e féculas (pataca)…; alimentos ricos en hidratos de carbono complexos (almidón), de aborción máis lenta e gradual que os sinxelos. * En xeral, non se recomenda un consumo de hidratos de carbono total superior ao 60% da enerxía da dieta diaria, xa que: pode provocar molestias dixestivas (meteorismo, dores e cólicos abdominais), o valor nutritivo da dieta global sería escaso ao restrinxir o achegue doutros nutrientes en favor dos hidratos de carbono.

Que ocorre cando as reservas de glucógeno esgótanse ou estas son insuficientes? Si a cantidade de glucógeno é escasa, a consecuencia directa é a fatiga e o descenso no rendemento deportivo, de aí a importancia de realizar una dieta adecuada, con suficiente cantidade de alimentos ricos en hidratos de carbono, especialmente complexos.