Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que é o glucógeno?

O glucógeno constitúe una reserva de enerxía moi importante paira quen practican exercicio físico...

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 17deXaneirode2003

O noso organismo obtén da alimentación diaria a enerxía
e nutrientes que necesita paira funcionar correctamente cada día, pero
ao mesmo tempo, dispón das súas propias reservas.

Onde se atopan almacenadas ditas reservas
de enerxía?

* Graxa: a graxa atópase almacenada
principalmente no tecido adiposo ou graso (baixo a pel, envolvendo as vísceras…)
e no músculo.
* Glicosa: a glicosa almacénase en forma
de glucógeno fundamentalmente no fígado e no músculo.
* Proteína: sobre todo no músculo.
Tamén dispomos de pequenas cantidades de graxa, glicosa e
aminoácidos (unidades máis simples das proteínas) distribuídas
en diversos líquidos corporais (sangue, linfa, etc.).
A modo de exemplo, nunha persoa duns 70 Kg de peso, ditas reservas se
distribúen do seguinte modo:
* Graxa (tecido adiposo e músculo):
aproximadamente 16 quilos.
* Glucógeno/glicosa (fígado,
músculo / sangre): uns 500 gramos.
* Proteína (músculo): ao redor
de 20 quilos.
De todo isto dedúcese que as cantidades se glucógeno son moi limitadas.

Na práctica deportiva, segundo a intensidade e duración
do exercicio, empréganse os hidratos de carbono ou as graxas como principal
combustible. Canto máis suave e prolongado é o exercicio, máis
graxa emprega o noso corpo e canto máis intenso, máis importante
é a necesidade de glucógeno (a maior cantidade de glucógeno en
o músculo, maior resistencia e por tanto, mellor rendemento deportivo).

Hidratos de carbono e glucógeno

* Os hidratos de carbono son indispensables paira a formación de glucógeno
muscular e hepático e da glicosa sanguínea e cumpren un papel
primordial na alimentación do deportista.
* As cantidades fornecidas pola alimentación varían en función
do tipo de esforzo que se realice cotidianamente e das necesidades individuais.

* Non está xustificado enriquecer a alimentación con produtos
azucarados fóra dos períodos de adestramento ou competición, xa que
isto conduciría a un aumento de peso excesivo.
* Os deportistas que consumen dietas con suficiente cantidade de hidratos de
carbono poden manter o adestramento intenso por períodos máis longos
de tempo, a diferenza daqueles que consumen dietas pobres en devanditos nutrientes.
* Os hidratos de carbono sinxelos ou de rápida asimilación (os
que teñen sabor doce: azucre, marmelada, mel, refrescos azucarados,
etc.) non deben supor máis do 10-15% do total enerxético de
a dieta diaria; é dicir, uns 70 g nunha dieta de 2800 kcal (1 gramo
de hidrato de carbono fornece 4 Kcal). O resto de hidratos de carbono se
debe cubrir mediante unha inxesta adecuada de cereais, legumes e féculas
(pataca)…; alimentos ricos en hidratos de carbono complexos (almidón),
de aborción máis lenta e gradual que os sinxelos.
* En xeral, non se recomenda un consumo de hidratos de carbono total superior
ao 60% da enerxía da dieta diaria, xa que: pode provocar molestias
dixestivas (meteorismo, dores e cólicos abdominais), o valor nutritivo
da dieta global sería escaso ao restrinxir o achegue doutros nutrientes
en favor dos hidratos de carbono.

Que ocorre cando as reservas de glucógeno
esgótanse ou estas son insuficientes?


Si a cantidade de glucógeno é escasa, a consecuencia directa é a
fatiga e o descenso no rendemento deportivo, de aí a importancia
de realizar una dieta adecuada, con suficiente cantidade de alimentos ricos en
hidratos de carbono, especialmente complexos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións