Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que se fai noutros países paira combater a obesidade infantil?

Desde o aumento de impostos a produtos insanos, á prohibición da publicidade dirixida a menores: estas son as estratexias antiobesidad noutros países

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 19deXuñode2021
combatir obesidad en otros países Imaxe: Getty Images

Fóra das nosas fronteiras existen diversos exemplos de estratexias paira combater a obesidade infantil. En Europa, a Organización Mundial da Saúde puxo en marcha una serie de estratexias de actividade física, alimentación e nutrición destinadas tanto a adultos como a nenos paira educar e deter o aumento de sobrepeso, obesidade e malnutrición. Con todo, estes plans non son obrigatorios, senón que recoñecen e respectan a liberdade de acción dos gobernos. Cada país ten o seu propio.

Como loitan contra a obesidade infantil fose de España

A pesar da non esixencia, moitos gobernos contan cos seus respectivos plans paira abordar os problemas da obesidade, segundo o estudo ‘Euro Health’.

  • O primeiro país en incluír a obesidade dentro do seu programa de saúde nacional co obxectivo de deter o seu aumento foi Moldavia, no 2014.
  • Dous anos despois, Reino Unido puxo en marcha o seu plan de acción contra a obesidade infantil. Tamén en leste mesmo país, a Ofcom (o organismo independente que regula a televisión, a radio e as telecomunicacións) prohibiu a emisión de toda clase de publicidade de alimentos azucarados paira menores de 16 anos.
  • Noruega, un dos países con menores taxas de obesidade infantil en Europa, prohibiu a publicidade de alimentos insanos dirixida a nenos e aumentou os impostos dos produtos e bebidas con azucre, como explica nesta entrevista Liv Elin Torheim, vicepresidenta do Consello Noruegués de Nutrición e profesora de Nutrición en Saúde Pública na Universidade Metropolitana de Oslo.
  • Polonia tamén fixo o propio e puxo no foco da súa estratexia a alimentación no sistema educativo. O seu obxectivo, aínda vixente, é o de promover una dieta saudable entre os máis pequenos.
  • Similar ao caso español é o de Malta, onde a obesidade e o sobrepeso infantil tamén roldan o 40 %. Por iso, o país ha implementado una serie de medidas lexislativas paira reducilo. En 2016, aprobouse a Lei de Promoción de Estilo de Vida Saudable e Atención de Enfermidades Non Transmisibles, que ten como obxectivo a promoción da actividade física e una dieta saudable a través de distintas accións. Este país tamén conta cun Consello dedicado a asesorar en materia de obesidade. Entre outras cuestións que conseguiron están a implementación dun programa de hábitos de vida saudable nas escolas e a regulación dos alimentos que se venden aos nenos nos colexios. Paira comprobar que se cumpren, o Goberno maltés leva a cabo inspecciones periódicas.
  • En canto á figura do dietista-nutricionista, tan importante na prevención, países como Canadá, Estados Unidos e algúns da Unión Europea como Portugal xa incorporan esta figura nos seus sistemas sanitarios. Canadá, por exemplo, estableceu en 2009 un cociente mínimo dun dietista por cada 50.000 habitantes, pero posteriormente cambiouno a un por entre 16.000 e 29.000 pacientes.

Incorporar dietistas-nutricionistas en Atención Primaria

No noso país, o Consello Xeral de Colexios Oficiais de Dietistas-Nutricionistas conta cun manifesto no que piden a inclusión destes especialistas no Sistema Nacional de Saúde. Segundo a súa proposta consideran necesario un experto por cada 100 camas en Atención Especializada, uno por cada 50.000 cartóns sanitarios en Atención Primaria e un por cada 500.000 habitantes en Saúde Pública.

“Os dietistas-nutricionistas que exercen en Atención Primaria poden aforrar ao sistema de saúde de 5,8 a 105 euros por cada euro investido nos tratamentos. Nos hospitais hase visto que a intervención do dietista-nutricionista reduce a estancia hospitalaria (una investimento de 76 euros xera un día menos de ingreso) e diminúen os casos de reingreso”, subliñan.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións