Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Érase una vez, a canela

Una das especias máis coñecidas desde máis antigo, e que en ocasións se lle confunde coa casia ou canela da China...

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deXaneirode2003

Una das especias máis coñecidas desde máis antigo, e que en
ocasións confúndeselle coa casia ou canela da China…

A árbore da canela (Cinnmomum zeylanicum) pertence á familia do
loureiro (laurácea) e é nativo do continente asiático, máis
concretamente de Sri Lanka (antigo Ceylán), Malaisia e Indonesia. A
canela é una das especias coñecidas desde máis antigo, e confundíase
coa casia (Cinnamomum casia) coñecida como canela da China, xa que até
o século XIII non se rexistra a súa existencia en Ceylan de onde proceden as variedades
de excelente calidade.
A casia, orixinaria de Assam (India) e norte de Birmania, é a cortiza seca
dunha árbore da familia das lauráceas que se lle coñece a
miúdo como canela chinesa. Os mercadores árabes e fenicios trouxérona
a Europa na idade antiga, moitas veces confúndella coa canela aínda que
ten un aroma máis intenso e menos agradable que esta, o sabor é lixeiramente
doce cun toque final amargo e astringente. É una especia esencial na
cociña chinesa e hoxe en día cultívase en China, Vietnam, Indonesia, Birmania
e América central.

O maior produtor de canela segue sendo Sri Lanka seguido das illas Seychelles.
Esta apreciada especia tamén se cultiva en Brasil, Birmania, India,
Indonesia, Indias occidentais e illas do océano Pacífico.
Sábese que os indonesios chegaron até a illa de Madagascar onde cultivaron
canela que despois se transportaba até a cidade de Rhapta situada
fronte á illa de Zanzíbar, desde onde os mercadores árabes
e fenicios navegaban até o Mar Vermello e cara ao Mediterráneo e outras
das rutas chegaba até Alexandría.


A especia

A árbore da canela é de folla perenne, e pode alcanzar o dez metros
de altura no seu estado silvestre, pero pódase en árbores máis
pequenos e densos paira facilitar o seu cultivo.
A especia é a cortiza interna que se extrae pelando e fregando as ramas.
As cortizas enrólanse una dentro doutra até formar una barra de aproximadamente
un metro de longo. Déixanse secar ao sol, o que fai que a cortiza se curve
cara a dentro. As achas sobrantes empréganse paira encher as ramas máis
longas; as follas e poliñas podadas úsanse paira extraer aceite -eugenol – e
os bastóns pelados empréganse como leña.

A canela recóllese durante as estacións de choiva, en Sri Lanka, entre os
meses de maio e xuño, e outubro e novembro. A primeira colleita produce una
cortiza máis grosa e inferior. A calidade aumenta en podas sucesivas
e a cortiza máis fina procede dos brotes máis delgados do centro
da planta. Catro mil metros cadrados de terreo producen entre 45 e 68
quilos de canela en rama.

Kayu manis é un termo malayo que significa pau doce, de onde procede
cinnamommum. Os hebreos e fenicios transformáronos en guinnamon, o fenicios
transmitírono aos gregos como kinnamom e aos romanos como cinnamomum.
Por iso é polo que en castelán tambien sexa coñecida como cinamomo.


Sabor fragante e cálido

Na cociña, a canela úsanse en rama e moída, e combina moi ben tanto en
pratos doces como salgados. Dá un toque especial ao prato de cordeiro
elaborado ao estilo marroquí, acompaña moi ben a froitas nos
recheos de carnes e aves, aos pratos de arroz, a sobremesas diversas como as
compotas de froitas, doces de chocolate, bizcochos, arroz con leite, natillas,
xeado de canela… As bebidas quentes como o chocolate e o café
saben deliciosas con canela. Hoxe en día emprégase tamén dentro
das fórmulas dos refrescos de cola.

A decocción da cortiza en achas utilízase paira combater molestias
dixestivas: indigestión, dixestións lentas, cólicos, flatulencias.
A infusión dunha cucharadita de canela en po nunha cunca de leite
úsase contra arrefriados e gripe. E paira refrescar o alento de forma eficaz
pódese mascar una barrita de canela.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións