Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sal yodada

O consumo diario deste sal evita trastornos como o bocio en nenos e adultos

Atraso mental, sordomudez, aumento do número de abortos e das malformacións congénitas, enanismo, hipotiroidismo e bocio son trastornos que poderían evitarse co consumo diario de sal yodada. A pesar diso, e segundo datos da Organización Mundial da Saúde (OMS), máis de 2.200 millóns de persoas no mundo, entre as que se atopa unha porcentaxe elevada de españois, están en situación de risco por non incluír nas súas dietas a cantidade de iodo necesaria.

Que é o iodo?

O iodo é un nutriente moi estendido na auga de mar, no chan e nas rocas. Atópase en peixes, mariscos e certos vexetais. En medicamento é moi importante porque está presente nunha hormona da glándula tiroides que afecta o control do crecemento e a outras funcións metabólicas. A súa falta pode, por tanto, impedir o desenvolvemento do crecemento e producir enfermidades como o bocio. Precisamente, nas zonas onde hai carencia deste elemento, o cambio na cociña de sal común por sal yodada serve paira compensar o déficit, algo que, economicamente, resulta moi alcanzable.

A falta de iodo ten as súas manifestacións desde a etapa fetal até a idade adulta. Trátase dun elemento “imprescindible” sobre todo durante a primeira etapa do embarazo, segundo Elías Delgado, doutor do Hospital Central de Asturias, que coordina, xunto a Francisco Cadórniga, o Grupo de Traballo de Trastornos por Déficit de Iodo da Sociedade Española de Endocrinoloxía e Nutrición (SEEN), xa que a súa inxesta fará que a muller teña no sangue as suficientes hormonas tiroideas, que permitirán o adecuado desenvolvemento do sistema nervioso central do feto.

A dieta normal española non contén, con todo, a cantidade de iodo necesaria para que as mulleres achégueno ao feto (a OMS recomenda una inxesta diaria duns 250 microgramos). Este feito pode provocar, entre outras complicacións, una redución aproximada de 15 puntos no coeficiente intelectual do neno con respecto á media (100 puntos), o que terá una grave repercusión no seu desenvolvemento.

Ademais, a falta de iodo no feto asóciase cunha maior incidencia de abortos espontáneos, anomalías congénitas, mortalidade perinatal, deficiencia mental, sordomudez e cretinismo (enfermidade que se caracteriza por atraso físico e mental).

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións