Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Salvador Vilaplana. Naturópata. Bellver (Lérida)

«O leite valórase máis polo que leva que polo que ten»

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 21 de Setembro de 2007

Salvador Vilaplana, nado e formado nunha típica cidade industrial, quixo facer realidade o soño de vivir en pleno contacto coa natureza, preto da montaña, en pleno Pirineo catalán. Adoutrinouse no coñecemento e a práctica das terapias naturais e abriu tenda e consulta na localidade de Bellver. Pero a publicación dun artigo no que advertía dos perigos do leite de vaca na revista Viure als Pirineus puxo aos gandeiros da zona na súa contra.

Nunha comarca gandeira que vive tradicionalmente do sector lácteo, escribir un artigo así supón, valla a redundancia, un pouco de «malo leite».

Non estou en contra dos gandeiros, nin das vacas, nin do leite. Limítome a apuntar no meu artigo algunhas consideracións que dispoñen de evidencia científica e que considero irrefutables. Pode haber quen non estea de acordo, pero ninguén pode acusarme de mentir.

O sindicato Uniu de Pagesos (UP) apresurouse a contestar o seu artigo cunha nota na que se reivindica o valor deste alimento.

Acúsanme de non estar capacitado profesionalmente, o que é un erro. A miña titulación é froito de tres anos de estudos e, desde xaneiro deste ano, a Generalitat de Cataluña inclúe ao sector das terapias naturais no ámbito da saúde e certifica as nosas acreditacións. No meu artigo limitábame a lembrar aos gandeiros que o home é o único mamífero que consome leite máis aló do período lactante e que, por tanto, trátase dun consumo contra natura. As vacas que coidan os amigos gandeiros gozan de moi boa saúde sen necesidade de consumir leite tras o destete. De igual forma, os homes e mulleres podemos manter unha saúde excelente sen necesidade de consumir leite de vaca.

Cre que se trata dunha necesidade inventada?«O leite non é un alimento esencial en absoluto, a pesar de que comulgásemos con esta idea durante anos»

En efecto, o leite non é un alimento esencial en absoluto, a pesar de que comulgásemos con esta idea durante anos. A cuestión arrincou no sesenta coa posibilidade de colleitar leite, almacenala sen riscos sanitarios e cubrir con ela algún déficit nutritivos en determinados sectores da poboación. Pronto se converteu nun negocio, reforzado coa moda dos iogures, ata o punto que as industrias leiteiras acabaron copando todo o sector alimenticio. Hoxe, con todo, o leite é máis famosa polo que leva que polo que é. Fibra, vitamina C, ácidos grasos omega-3, soia e tantos outros aditivos son os que a converten nun simple vector de nutrientes. Aínda por riba, quitámoslle a graxa que naturalmente leva, de forma que o que chega ás nosas casas empaquetado nun tetra-brick non ten nada que ver co extraído das ubres das vacas. Ademais, a política europea e as súas regulacións acabaron deixando en albas á nosa gandaría leiteira, e desta crise non temos ningunha culpa os homeópatas.

Cónteme algo bo do leite.

Na sabana africana, os massai levan séculos alimentándose case exclusivamente do leite e o sangue das súas reses, e a súa saúde non se ve en absoluto comprometida por este hábito nutricional.

Veo?

En cambio, nos países occidentais, as curvas de aumento de enfermidades cardiovasculares e cancros discorren case paralelas ás de consumo de produtos lácteos. Non nego que o consumo de leite de vaca cobre un papel nutritivo importante nas etapas de crecemento e máis tarde na terceira idade, pero fóra destas etapas a súa utilidade é meramente accesoria.

Agora déame un argumento para non beber leite de vaca.

Deixando ao carón as alerxias, moitos pediatras saben que o leite de vaca estimula a secreción mucosa e recomendan, ou ben deter o seu consumo en nenos moi constipados, ou ben cambiar a leite de cabra, que non causa este efecto.

De todos os xeitos, se o leite de vaca non é necesaria na etapa adulta, o leite de soia que vostede vende tampouco o debería ser.«As curvas de aumento de enfermidades cardiovasculares e cancros discorren case paralelas ás de consumo de produtos lácteos»

Unha persoa sa non necesita leite de vaca nin de soia para seguir séndoo. Con todo, unha persoa sedentaria, con sobrepeso, hipertensión ou algún outro factor de risco cardiovascular, adoitada beber leite nos seus almorzos, fará ben en substituír as proteínas do leite de vaca polas da soia. En China e Xapón, onde o consumo de leite de vaca foi durante séculos unha minúscula anécdota, a soia proporciona a homes e mulleres unha provisión proteíca de gran calidade sen risco cardiovascular nin canceroso. Polo demais, froitos secos, cereais, quinua ou sésamo achegan todo o calcio que necesitamos e algo máis.

Á espera dunha lei

Como Salvador Vilaplana, máis de cinco mil profesionais encadrados nunha ducia de disciplinas agrupadas baixo o termo de «terapias naturais» agardan un recoñecemento administrativo acorde coa confianza que lles depositan miles de clientes. Do mesmo xeito que os gandeiros, aos cales Vilaplana subliña que non desexa prexudicar, o sector da homeopatía atravesa a paradoxal situación dun ámbito de consumo espléndido pero dunha debilidade sectorial preocupante.

A comezos de ano, a Generalitat catalá aprobou un decreto de terapias naturais dirixido aos profesionais sen titulación universitaria, buscando o modo de acreditar os seus coñecementos e certificar a súa valía profesional. Cinco meses despois, con todo, e tras as airadas protestas doutros sectores sanitarios moi ben organizados como o da farmacia, o Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña suspendeu de forma cautelar os puntos dese decreto relativos á homeopatía. O Departamento de Saúde catalán recorreu, pero os xuíces decidiron reiterar a suspensión do núcleo desta norma.

No conxunto de España, as terapias naturais agardan aínda un ordenamento xurídico e un recoñecemento profesional co que a Administración poida acreditar aos seus prácticos ante a sociedade.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións