Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Superar a anemia tras unha cesárea

Manter os niveis de ferro adecuados no embarazo axuda a previr a anemia despois do parto, sexa natural ou mediante cesárea

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 29deNovembrode2006

Entre as complicacións que se poden producir durante o parto están
as hemorraxias. As perdas de sangue que se producen durante unha cesárea
son superiores ás dun parto natural. Estas perdas nalgúns casos
son tan intensas que poden provocar anemia na nai tras a cirurxía.
Este tipo de anemia implica unha diminución dos glóbulos
vermellos no organismo e por tanto unha falta de ferro, motivo polo que se denomina anemia
ferropénica.

As mulleres embarazadas teñen aumentada a demanda de ferro e en moitos
casos a anemia está presente durante a xestación. Se este problema
non se corrixe durante o embarazo, é probable que a situación se agrave
no momento do parto, máis aínda se este é mediante cesárea.
No entanto, os especialistas coinciden en que tratada a tempo a anemia non
reviste gravidade, nin para a nai nin para o seu bebé.

Signos de alerta: Cansazo e palidez

O síntoma máis habitual ante un cadro de anemia é o cansazo.
Tamén se poden producir baixadas de tensión e é común que a pel se volva máis
pálida ao diminuír a cantidade de glóbulos vermellos e aclararse
o sangue. Outros síntomas asociados á anemia son dificultade para
respirar, dor de cabeza, mareos, falta de concentración, insomnio
e cambras nas pernas.

Ante esta situación moitas nais poden achacar estes síntomas
ao estado no que se atopan. É dicir, pensan que se debe á propia cesárea, a que acaban de dar a luz ou a que están a iniciar o período de lactación, etc. Pero en realidade son o reflexo dunha
anemia ferropénica que debe tratarse canto antes.

Cando tomar complementos de ferro?

O tratamento principal da anemia ferropénica
é a administración oral de ferro, xa que nesta situación, os requirimentos nutricionais
deste mineral non poden cubrirse só a través da dieta.
O tratamento depende da gravidade da anemia, pero en calquera caso debe
manterse durante varios meses co fin de repor as reservas corporais.

Hai que ter en conta que todo o ferro que se inxere non se absorbe. Si
é certo que hai unha serie de factores que aumentan a súa absorción como
por exemplo tomar os complementos fóra das comidas e xunto cun alimento
rico en vitamina C.

Que convén comer?

A dieta é complementaria ao tratamento farmacolóxico e debese incluír
alimentos ricos en ferro de fácil absorción e outros alimentos
que pola súa composición nutricional favorecen o seu aproveitamento por parte
do organismo.

O ferro que conteñen os alimentos de orixe animal -carne, fígado,
peixes, excepto a xema de ovo- é ferro hemo e absórbese mellor que o
ferro non hemo dos vexetais -cereais legumes, verduras e hortalizas-
e da xema de ovo.


Hai nutrientes como a vitamina C que favorecen a absorción
do ferro non hemo. Son boa fonte de vitamina C os cítricos, as
fresas, o kiwi, os pementos, as coles, etc. Pola contra, hai sustancias
que dificultan a absorción do ferro -acedo oxálico,
taninos, fitatos-, presentes en cereais integrais, verduras de folla verde,
té e café, entre outros alimentos, o que haberá que ter
en conta á hora de planificar a alimentación. É por este motivo
que se aconsella tomar os complementos de ferro en xaxún e xunto con alimentos
ricos en vitamina C.

Un menú rico en ferro

Almorzo:
Vaso de leite con cereais tipo muesli e un zume de laranxa

Media mañá:
Unha froita e un iogur

Comida:
Ensalada de escarola con laranxa e froitos secos
Lentellas con verduras e e pequenas albóndegas de carne
Pan e iogur

Merenda:
Vaso de leite e unha torrada de xamón serrano con aceite de oliva

Cea:
Crema de verduras
Fígado encebollado
Pan e macedonia de froitas con iogur

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións