Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Suplemento de “Tribulus terrestris” paira deportistas: propiedades a debate

Non se demostrou que este suplemento aumente a masa muscular, nin que proporcione máis forza, melloras na resistencia física ou na potencia sexual
10 de Xaneiro de 2022. Este artigo de Maite Zudaire tamén foi publicado na nosa web o 9 de Febreiro de 2010
Img abdominales ej hd
Imagen: Butz.2013

O “Tribulus terrestris” é un suplemento alimenticio que esperta tanto interese como debate polos seus posibles efectos fisiológicos no organismo. Atribúeselle a capacidade de aumentar os niveis de testosterona e, con eles, a forza, a masa muscular e a potencia sexual. Que hai de certo en todo isto? Que sinala a evidencia? Sorprende o descoñecemento e a falta de concienciación dos consumidores asiduos, sobre todo, do ámbito deportivo profesional e do ximnasio. Até o momento, nin os seus efectos secundarios nin os seus contraindicaciones están ben definidos e non se demostrou que sirva paira mellorar o rendemento físico. O seguinte artigo aborda esta cuestión.

“Coas cápsulas 100% ‘Tribulus terrestris’ aumentarás a túa forza, crecemento e recuperación muscular, ademais de mellorar os teus sistemas inmunológico, cardiovascular e sexual. Grazas aos seus principios activos naturais, lógrase aumentar de maneira natural os niveis en sangue de testosterona até nun 40%, o que se traduce en máis masa muscular, máis forza e máis recuperación”. Este anuncio é un de tantos que aparecen en Internet dedicados á comercialización do citado produto. Aínda que, en aparencia, todo son vantaxes, as propiedades beneficiosas que se lle supoñen se extrapolan dos estudos realizados en animais de experimentación (ovellas e porcos) e son contados os ensaios levados a cabo en humanos no ámbito deportivo. No momento actual da investigación, non é serio nin rigoroso considerar que as persoas noten os mesmos beneficios sen consecuencias.

Non hai efectos demostrados do “Tribulus terrestris”

O uso de suplementos a base de herbas paira mellorar o rendemento físico é común en todos os niveis do deporte, desde os atletas profesionais até os afeccionados ao levantamento de pesas no ximnasio. Os deportistas tómanos paira mellorar a súa resistencia en prácticas de longa duración (atletismo, ciclismo, remo, natación, baile, esquí de fondo, alpinismo ou montañismo) ou paira inducir hipertrofia muscular e forza (levantamento de pesas, loita, lanzamento de disco ou xavelina). En calquera caso, a finalidade é mellorar o rendemento físico.

A elección do “Tribulus terrestris” responde á suposta capacidade paira incrementar tanto a produción como a acción da testosterona. Posto que esta hormona masculina ten efectos anabolizantes, o consumo da herba redundaría nun aumento da masa muscular e da forza física. No entanto, tras rastrexar en PubMed, a maior base de datos acreditada sobre estudos científicos, só tres ensaios analizan de forma científica o consumo de “Tribulus” coa mellora da masa muscular e a forza en deportistas.

O “Tribulus terrestris” englóbase no grupo de axudas ergogénicas consideradas perigosas pola Axencia Mundial Anti-Doping

Na investigación realizada pola School of Exercise Science and Sport Management, na Southern Cros University Lismore (New South Wales, Australia), avaliouse o efecto na forza e a composición corporal dos xogadores de elite da liga de rugby, tras cinco semanas de suplementación coa herba durante o adestramento de pretemporada. O consumo de 450 mg/día de extracto de “T. terrestris” nese tempo -o estimado polos laboratorios paira obter resultados-, non produciu os beneficios esperados nin na masa muscular magra, nin na forza, nin na concentración de testosterona en ouriños.

Os investigadores do Department of Health and Human Performance da Universidade de Iowa (Ames, EE.UU.) obtiveron resultados similares, ao non constatar una mellora na adaptación á resistencia entre o grupo de deportistas que tomou o suplemento con 750 mg de “T. terrestris” (e outras herbas con suposta acción androgénica) durante as oito semanas que durou o ensaio.

Noutro estudo estadounidense, realizado pola Human Performance Laboratory da University of Nebraska, tamén se confirmou que a suplementación con Tribulus “terrestris” non mellora a composición corporal nin o rendemento en exercicios de resistencia, xusto o contrario ás promesas que se anuncian.

“Tribulus terrestris”, una axuda ergogénica perigosa

No ano 2000, Luke R. Bucci, do Weider Nutrition International en Salt Lake City (Utah, EE.UU), publicou un informe sobre os efectos potenciais ou con evidencia científica sólida dunha lista extensa de herbas empregadas de forma habitual con fins de mellora do rendemento. Entre as máis usadas incluíronse: ginseng chinés, coreano e estadounidense, ginseng siberiano, Chinese efedra (“mahuang”), ashwagandha (“Withania somnifera”), yohimbe (“Pausinystalia yohimbe”), Fungo Cordyceps (“Cordyceps sinensis”), beta-sitosterol e outros esteroles, e o “Tribulus terrestris”.

Paira a maioría das plantas, salvo paira o ginseng, o autor non atopou rigor científico en relación aos efectos que prometían, como propiedades adaptógenas antiestrés, aumento da resistencia e a forza muscular, efecto anabólico e incremento do rendemento. Este experto na investigación sobre axudas ergogénicas (que estimulan o exercicio físico e melloran o rendemento) paira o deporte, non atopou nos resultados dos estudos con Tribulus “” una fiabilidade que xustifiquen o seu uso. Segundo explica, os hipotéticos mecanismos fisiológicos derívanse de estudos experimentais con animais, mentres que os datos con seres humanos son escasos, polo que non debe facerse una extrapolación de resultados.

Pola mesma liña discorre a información que se desprende do documento de posicionamento sobre ‘Nutrición e o rendemento deportivo’, avalado pola American College of Sports Medicine, a American Dietetic Association e Dietitians of Canada, publicado en febreiro de 2009. Nel déixase claro que o “Tribulus terrestris” englóbase no grupo de axudas ergogénicas consideradas perigosas pola Axencia Mundial Anti-Doping (WADA).

Os principios activos que se discuten son os flavonoides e, en particular, a súa elevada concentración de saponinas. O seu consumo está contraindicado en caso de patoloxía renal, hepática, así como durante o embarazo, debido á súa posible acción sobre as hormonas anabolizantes.

Suplementos a base de herbas: sen estudos seguros e fiables

Os ensaios con herbas ou outros produtos que forman parte da categoría de axudas ergogénicas deberían realizarse a partir de extractos estandarizados. Enténdese como a maneira segura de avaliar os efectos dun mesmo composto, aplicado a doses distintas e en disciplinas deportivas diferentes.

Un ensaio máis completo non só analiza os efectos físicos do suplemento medidos como rendemento, forza, resistencia e recuperación, senón que ten en conta outros parámetros como as diferenzas na composición corporal, os cambios neuromusculares, as concentracións de hormonas, os cambios de humor, etc. Destaca, por tanto, a fácil dispoñibilidade dos suplementos a base de herbas e o seu recorrido consumo, a pesar de que son poucos os ensaios clínicos que experimentaron coa maioría deles dentro do ámbito deportivo.

Tribulus e potencia sexual

Aínda que o “Tribulus terrestris” é moi coñecido no ámbito deportivo, sobre todo entre os profesionais e afeccionados ao culturismo, halterofilia e demais deportes de forza, tamén se publicita paira outros sectores da poboación polos seus aparentes beneficios na actividade sexual. Mensaxes tan claras como os que se atopan na Rede ou no prospecto do suplemento acerca da súa capacidade paira estimular “a produción natural de testosterona, aumentar a libido e mellorar a actividade sexual”, animan ás persoas ao seu consumo con estes fins. No entanto, a bibliografia científica non reporta ningún estudo en humanos que avalíe os efectos desta herba na actividade sexual, aínda que se elaboraron reportaxes de medicamento tradicional que deixan constancia do seu uso popular como una herba que serve paira aumentar a libido.