Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

TCA: que debemos facer (e que non) ante un trastorno da conduta alimentaria?

Os trastornos da conduta alimentaria son máis habituais do que parece. Analizamos como debemos actuar si sospeitamos que alguén da nosa contorna ten un TCA

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 11deNovembrode2021
TCA trastorno qué hacer Imaxe: Getty Images

Un dos grandes problemas dos trastornos da conduta alimentaria (TCA) é a enorme dificultade do seu diagnóstico. As persoas que os padecen moitas veces calan ata que se volve insustentable. Ademais, ao non darse una atención homoxénea no sistema público de saúde, é complicado conseguir unhas cifras aproximadas. Doutra banda, un mesmo paciente pode variar o seu diagnóstico ao longo do seu proceso de curación. Todos os profesionais que tratan este tipo de trastornos coinciden no enorme infradiagnóstico que existe. Que debemos facer (e que non) ante a sospeita dun TCA na familia ou os amigos?

Segundo datos da Asociación Española paira o Estudo dos Trastornos do Comportamento Alimentario (AEETCA), preto de 400.000 persoas en España padecen algún tipo de trastorno relacionado coa comida e a maioría –uns 300.000– son novos de entre 12 e 24 anos. Pero é posible que esta cifra quede curta. Na nosa contorna é habitual que coñezamos persoas que, nun momento ou outro, sufriron problemas deste tipo e, sobre todo, debemos ter en conta que non é necesario chegar a desenvolver un trastorno paira pararnos a coidar a nosa relación coa alimentación.

O ‘Manual Diagnóstico e Estatístico de Trastornos Mentais’ (DSM-5) é a guía na que se basean os especialistas paira tratar este tipo de trastornos. Nel podemos atopar referencias á anorexia nerviosa, a bulimia nerviosa e o trastorno por atracón, entre outros. Moitos síntomas son comúns paira varios trastornos e una persoa pode ter un ou varios e, mesmo, evolucionar. Pero, independentemente destas etiquetas, sempre que hai un problema de relación coa comida, teña maior ou menor relevancia no noso día a día, é importante prestarlle atención e buscar recursos para que non vaia a máis.

TCA: que facer (e que non)

Se sospeitamos que alguén da nosa contorna pode estar a sufrir un trastorno deste tipo, ou simplemente preocúpannos algunhas condutas ou cambios no seu comportamento, o obxectivo prioritario debe ser que reciba axuda profesional. Pero non sempre será posible, posto que é un paso que deberá estar preparado paira dar.

Laura Hernangómez, psicóloga clínica da Unidade de Trastornos Alimentarios de Toledo, dános algunhas claves paira saber como actuar:

  • Ver máis aló dos síntomas. Necesitamos centrarnos no estado emocional da persoa, preocuparnos por como se atopa, que emocións puidéronlle levar a utilizar a “saída de emerxencia” que supoñen os síntomas.
  • Non debemos ignorar os signos de alarma. Se vemos condutas ou comportamentos que nos preocupan, debemos comunicalo. Sen xulgalos, sen culpabilizar, unicamente comunicando a nosa preocupación.
  • Non utilizar chantaxes, preguntas trampa ou indirectas. Trátase de expor as nosas preocupacións de forma clara, directa e respectuosa. Necesitamos que a persoa entenda que queremos axudarlle e buscaremos “facer equipo”.
  • É moi importante que a persoa vexa e comprenda a nosa preocupación. Que sexa plenamente consciente de que estamos á súa disposición paira axudarlle cando estea preparado.

Paira Laura Hernangómez, tamén é importante que sexamos conscientes do dano que podemos facer sen buscalo. “Ás veces elóxiase ou se critica un cambio físico dun familiar, amigo ou coñecido sen saber que o causou. Se realmente é preocupación, non o expresaremos como un xuízo: cun simple ‘como estas?’ conseguiremos transmitir o noso interese xenuíno por esa persoa”, explica.

Por norma xeral, non deberiamos comentar nada do físico doutra persoa que non poida cambiarse en tres segundos. Como, por exemplo, estás despeiteado, tes algo entre os dentes… Da mesma forma que cando ves a alguén chorando non sabes si é por unha boa noticia ou una mala, non podemos saber que propiciou una perda ou ganancia de peso.

Todos os días comemos e é importante que este sexa un acto sinxelo e que non nos supoña ningún problema. Tamén é importante que gocemos da comida e, por iso, debemos prestar atención a como nos relacionamos con ela e estar alerta ante posibles sinais que nos indiquen que algo non vai do todo ben.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións