Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tomar o sol, fonte de vitamina D

A exposición ao sol de forma moderada é imprescindible para conseguir a cantidade de vitamina D que require o noso organismo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 07deXuñode2011
Img ninos playa3 list Imaxe: jmd41280

A vitamina D é un nutriente especial, xa que pode obterse a través dos alimentos e tamén sintetizarse polo propio corpo a partir do contacto da luz solar coa pel. Este micronutriente é imprescindible para a correcta absorción do calcio, á vez que permite o seu depósito nos ósos e a regulación dos niveis deste mineral no sangue. Precisamente, aínda que son moitos os supostos beneficios que se atribuíron a esta vitamina e ao calcio, como a prevención fronte ao cancro, a enfermidade cardiovascular, a diabetes, a mellora da resposta inmunitaria, etc., a evidencia científica só permite, por agora, destacar o seu papel no mantemento da saúde ósea.

O dilema da exposición ao sol

O sol achega numerosos beneficios para a nosa saúde. A síntese de vitamina D realízase cando a luz solar, en concreto a fracción ultravioleta B (UVB), entra en contacto coa pel. Os estudos indican que unha insuficiente exposición ao sol incrementa o risco de padecer algúns cancros como o de colon, mama e próstata, e mesmo, por estraño que pareza, tamén o de pel.

Con todo, cando chega o verán, son habituais e reincidentes os consellos acerca da importancia de protexer a pel dos raios solares. É ben sabido que unha excesiva exposición ao sol aumenta o risco de padecer cancro de pel, polo cal se recomenda limitala, evitar as horas máis calorosas e utilizar cremas de protección solar.

É suficiente con expor a cara e os brazos ao sol durante uns 30 minutos ao día para sintetizar vitamina D

Habería que buscar un equilibrio, un termo medio que reduza o risco de cancro e que permita obter os beneficios da exposición ao sol, entre eles, a síntese da vitamina D. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), é suficiente con expor a cara e os brazos ao sol durante uns 30 minutos ao día, pero débense evitar, como é lóxico, as queimaduras.

Estes minutos son fáciles de conseguir para a maioría da poboación española na primavera e no verán. Con todo, o frío e a pouca luz solar do resto de estacións non garanten unha produción suficiente de vitamina D durante todo o ano. Para iso, os excedentes desta vitamina liposoluble almacénanse no tecido graso do organismo para un uso posterior, aínda que a OMS alerta dun posible risco de déficit de vitamina D nas persoas que saen pouco de casa, levan roupa que cobre toda a pel -como as persoas maiores ou os bebés-, teñen unha pel escura e usan por costume filtros solares.

En bebés, exposición solar ou suplementos?

Moitos bebés, en especial quen nacen no inverno, pasan os primeiros meses de vida en casa e, cando saen a pasear, fano tapados con moita roupa. Se nacen en meses máis calorosos, a miúdo evítase saír nas horas de máis sol. Algúns viven en cidades con edificios altos e contaminación, que bloquean a luz do sol. Outros nenos son de cor ou pel escura e case todos os pais aplican cremas de protección solar aos pequenos para evitar que se queimen. Todas estas circunstancias supoñen unha baixa exposición ao sol, a miúdo insuficiente para que os bebés sinteticen a vitamina D necesaria para cubrir os seus requirimentos.

Exposicións curtas de 15 minutos ao día garanten a síntese necesaria de vitamina D nos bebés

A Comisión Europea afirma que exposicións curtas de 15 minutos á luz do sol varias veces por semana son suficientes para garantir unha fabricación adecuada de vitamina D e evitar as queimaduras na idade infantil. Aínda así, é habitual que o pediatra recomende a administración de suplementos aos bebés aleitados con lactación materna. Os nenos que toman biberón con leite de fórmula, ao estar enriquecida con esta vitamina, non requirirían estes suplementos.

Aínda que non haxa unanimidade neste tema, tanto a Academia Americana de Pediatría como a Asociación Española de Pediatría recomendan un achegar diario de 400 Unidades Internacionais (10 microgramos) de vitamina D, a partir de suplementos, durante o primeiro ano de vida do neno. Pola súa banda, a Comisión Europea só recomenda os suplementos en bebés e nenos con risco de déficit, é dicir, con lactación materna exclusiva e que están pouco expostos á luz solar. Sería o caso dos bebés que permanecen en casa case todo o día, quen van totalmente cubertos con roupa cando saen á rúa, pasean tapados polo plástico do carriño, os nenos de pel escura ou a quen se protexe con cremas solares.

En calquera caso, se se recorre aos suplementos, é imprescindible lembrar a importancia de axustarse á dosificación prescrita, xa que un exceso de vitamina D pode ter efectos prexudiciais: desde anorexia (falta de apetito), perda de peso, debilidade, vómitos e estreñimiento, ata fatiga e desorientación.

A VITAMINA D NOS ALIMENTOS

Img chicharro art

O Instituto de Medicamento de Estados Unidos, a partir dunha exposición solar mínima, aconsella unha inxesta diaria de vitamina D que chega a 15 microgramos en persoas de 70 anos e a 20 microgramos, para os maiores desta idade.

As Inxestas Dietéticas de Referencia que estableceu a Federación Española de Sociedades de Nutrición, Alimentación e Dietética (FESNAD) oscilan entre 5 e 15 microgramos/día, en función da idade.

As principais fontes alimentarias desta vitamina engloban a alimentos que non sempre se inclúen na dieta de forma habitual, como o peixe azul, os ovos e algúns alimentos enriquecidos (cereais do almorzo, leite, margarina, etc.). É por iso que, ademais de revisar a dieta e inxerir os alimentos indicados con regularidade, non se pode esquecer a importancia da síntese de vitamina D a partir da exposición solar.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións