Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tres tipos de deshidratación e como previlas

Coñecer a orixe que causou a deshidratación é fundamental para actuar da maneira máis eficaz e evitar as consecuencias

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 14deXullode2011

A falta de sensación de sede (máis acusada en nenos, anciáns e persoas enfermas), a calor ambiental excesivo, facer unha camiñada ou un esforzo físico intenso e duradeiro sen auga suficiente ou dar un paseo turístico ás horas máis intempestivas do día son causas que poden dar paso a un proceso de deshidratación. Nenos, persoas maiores, embarazadas e lactantes e deportistas son os principais grupos de risco e quen deben prestar máis atención a coidar a súa hidratación e beber suficiente durante todo o día. A forma de deshidratación é distinta segundo pérdase máis auga ou máis electrolitos (sobre todo sodio) e, por tanto, a maneira de corrixila tamén é distinta.

Img copa agua1

En condicións normais de temperatura e humidade, as maiores perdas de líquidos rexístranse a través dos ouriños (1.500 ml) e, en menor cantidade, pola suor (150 ml), a pel (350 ml) ou os pulmóns (350 ml). Cando o clima é cálido, como sucede nos días máis calorosos do verán, as perdas pola suor multiplícanse por dez, de maneira que se pode chegar a perder ata litro e medio (1.400 ml), mentres que o resto de perdas mantéñense. Se se practica exercicio de maneira intensa e prolongada, redúcese a eliminación de líquidos polos ouriños (500 ml), pero é superior a perda pola suor (nas condicións máis extremas pódense perder ata cinco litros).

Nenos, anciáns, embarazadas, lactantes e deportistas son os grupos de risco de deshidratación. Sede intensa, perda de apetito, sensación de malestar, fatiga, debilidade e dor de cabeza son os primeiros síntomas que indican falta de hidratación. Aínda que se fala en termos xerais de deshidratación cando se perden líquidos, na práctica clínica, a deshidratación clasifícase segundo a cantidade de líquido perdido, a rapidez da perda e unha maior ou menor diminución de electrolitos, sobre todo sodio, ademais de líquido.

Distintas formas de deshidratación

Se se atende á perda de sodio en relación á perda de auga, os tipos de deshidratación son tres: isotónica, hipertónica e hipotónica. Calquera pode darse en condicións de enfermidade e é o facultativo quen realiza o diagnóstico preciso e o tratamento adecuado ao caso. No entanto, en condicións de saúde e nunhas circunstancias concretas, tamén poden darse indicios de deshidratación leve, que poden emendarse a tempo se se seguen uns sinxelos consellos.

  • Deshidratación isotónica. A perda de auga é similar á de solutos/electrolitos. É a máis frecuente, no 70% dos casos. Algúns signos de alerta son a diminución da turgencia da pel, ollos afundidos e con ojeras. Experiméntase na maioría de casos de gastroenterites leves ou moderadas, por mal uso de diuréticos medicamentos ou de plantas e complementos con fins diuréticos, persoas que súan moito en condicións normais de temperatura e humidade. A solución é tomar preparacións de rehidratación oral (SRO) de venda en farmacias, máis coñecidas como “soro oral”, ou as chamadas bebidas para deportistas, e non só auga.

  • Hipertónica. A perda de auga é maior que a de sales minerais. Dáse no 10%-15% da poboación. As manifestacións clínicas inclúen sede intensa, mucosas secas e vermellas, febre, axitación e irritabilidad. Sucede cando de maneira voluntaria ou involuntaria inxérese pouco líquido, ben por falta de bebida ou por enfermidade. Os nenos e os anciáns son os grupos máis vulnerables a sufrir este tipo de deshidratación, máis aínda tras procesos febrís con mala reposición de auga, ou por queimaduras ou insolación por longa exposición ao sol. A solución é sinxela e similar á anterior. Consiste en beber máis auga, soa ou enmascarada con sabores, en forma de caldos, sopas, gazpachos, zumes, infusións, as coñecidas como bebidas para o deportista ou “soro oral”.

  • Hipotónica. Pérdese en proporción máis cantidade de sales e de sodio que auga. En condicións de saúde, pode ocorrer en persoas que traballan en ambientes cálidos e realizan un traballo físico intenso (construción, bombeiros…), en deportistas que deben pasar probas en condicións ambientais extremas ou en caso de gastroenterite acompañada de vómitos e diarreas importantes. As manifestacións clínicas son similares á deshidratación isotónica, pero máis acusadas. A solución nestes casos é tomar unha bebida máis concentrada en sales minerais (hipertónica), salgar máis os alimentos ou mesmo tomar, mentres dure o traballo ou o esforzo, un pouco de sal.

CANTA AUGA NECESÍTASE?

En termos xerais, os requirimentos mínimos de auga son de 150 ml/Kg en lactantes ata un ano, de 50 a 60 ml/Kg en nenos pequenos e de 35 ml/Kg en persoas adultas. Desta maneira, un bebé de meses que pesa sete quilos necesitará beber un litro de auga diaria (auga de bebida, a usada para facer a papilla ou os biberóns, os zumes…). Pola súa banda, unha muller de 58 quilos, en condicións normais de saúde, require tomar a diario uns dous litros de auga, que completará cos líquidos que poida obter de distintos alimentos e receitas.

No verán, as sopas frías como a de pepino, os gazpachos en todas as súas versións (andaluz, estremeño), as infusións con xeo e mesmo as cremas frías, como a de remolacha e allo porro, convidan a refrescarse e, ao mesmo tempo, hidratarse.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións