Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Una tese apoia o consumo diario de laranxas polos seus beneficios paira a saúde

Os compostos bioactivos que posúen preveñen contra certos tipos de cancro

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 22deXuñode2003

Os resultados dunha tese doutoral apoian a conveniencia do consumo diario de laranxas polos seus compostos altamente beneficiosos paira a saúde. Baixo o título “Efecto da conservación e procesado de laranxa e o seu zume sobre o contido, estabilidade e bio-dispoñibilidade dos seus constituíntes bioactivos”, este traballo de investigación, realizado por Antonio Gil Izquierdo, licenciado en Ciencias Químicas e en Tecnoloxía de Alimentos no Centro de Edafología e Bioloxía Aplicada do Segura (CEBAS) e dirixido polos investigadores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) Federico Ferreres e María Isabel Gil, aborda aspectos novos achega do achegue de compostos bioactivos dunha ración de laranxa e dun vaso de zume desta froita.

Os compostos bioactivos abordados nesta tese son os compostos fenólicos, especialmente flavanonas, e a vitamina C. As flavanonas son un grupo de compostos pertencentes á familia dos flavonoides e que se atopan en altas concentracións nos cítricos.

A bioactividad das flavanonas da laranxa radican nas súas propiedades promotoras da saúde. Posúen propiedades preventivas contra certos tipos de cancro (colon e mama) e ademais melloran a circulación venosa e arterial grazas ás súas propiedades antiagregantes, vasodilatadoras e antiadhesivas a nivel plasmático. Ademais, mostran propiedades analgésicas, antialérgicas e antiinflamatorias.

O contido de compostos fenólicos, vitamina C e capacidade antioxidante é diferente dependendo da variedade de laranxa (“Navelina”, “Salustiana”, “Washington Navel” e “Navelate”). A variedade “Washington Navel” foi a que achegou maior cantidade de flavanonas.

As condicións de conservación frigorífica da laranxa non afectaron á estabilidade destes compostos fenólicos. O seu contido no albedo (mesocarpo ó parte branca da pel que é insípida) foi 15-20 veces superior que nos gajos por ración de laranxa.

O modo de pelado da laranxa e a cantidade de albedo adherida aos gajos resulta fundamental na flavanonas totais inxeridas, polo que se recomenda o consumo da laranxa con maior cantidade de albedo adherido aos gajos.

No que se refire ao zume de laranxa, a conxelación industrial afectou amplamente aos constituíntes bioactivos do zume, producindo perdas do 30% no contido de flavanonas. O proceso de extracción industrial deu lugar a zumes de laranxa cunha maior concentración destes compostos que os obtidos mediante un exprimidor doméstico.

Respecto da vitamina C, é un composto altamente abundante tanto na laranxa como no seu zume e altamente estable de maneira que non é afectado en gran medida nin polos tratamentos de conservación nin polos de procesado.

A vitamina C do zume recentemente espremido é estable e non sofre perdas durante tres días de conservación no frigorífico, contrariamente á crenza popular da perda inmediata da mesma, conclúe a tese.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións