Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vitamina B6 ou piridoxina

A vitamina B6 mantén a función normal do cerebro, actúa na formación de glóbulos vermellos e intervén no metabolismo das proteínas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 04deDecembrode2002

As vitaminas son sustancias imprescindibles nos procesos que teñen lugar
na nutrición dos seres vivos. Non achegan enerxía, pero sen
elas o organismo non é capaz de aproveitar os elementos construtivos (proteínas
basicamente) e enerxéticos (hidratos de carbono e graxas) fornecidos
a través dos alimentos.


Cales son as funcións da vitamina B6?

A forma activa desta vitamina hidrosoluble, tamén denominada piridoxina,
é o piridoxal fosfato que participa no metabolismo das proteínas.
Ao intervir na síntese de proteínas, faio tamén
no metabolismo dos aminoácidos (compoñentes básicos das
proteínas), así como na produción de glóbulos
vermellos e anticorpos que nos protexen fronte ás infeccións.
É necesaria paira a produción de varios neurotrasmisores (serotonina,
dopamina, noradrenalina…) polo que contribúe a manter en boas condicións
o noso sistema nervioso. Ademais, modula os efectos das hormonas
sexuais e é indispensable paira a transformación do triptófano
(aminoácido esencial) na vitamina niacina (acedo nicotínico).


Cales son as cantidades que debe achegar a dieta?

Dado que é una vitamina que pode atoparse baixo varias formas químicas,
non existe un criterio unánime en canto ás recomendacións. As organizacións
de saúde nacionais e internacionais aconsellan un mínimo de 2,2 miligramos
de piridoxina diarios paira o home e 2,0 miligramos ao día paira a
muller, aumentando até 2,5 miligramos/día as necesidades durante o
embarazo e a lactación. No entanto, as recomendacións dependen de moitos
factores, sobre todo da inxesta de proteínas e do uso de determinados
medicamentos que interferen no seu aproveitamento.


Onde se atopa?

A vitamina B6 atópase en distintas formas nos alimentos: piridoxina
ou piridoxal e piridoxamina. Todas estas formas son metabólicamente interconvertibles
e constitúen a vitamina B6 en calquera delas.

Atópase amplamente distribuída nos alimentos. Nos vexetais, abunda
especialmente nos cereais integrais, noces e en xeral en todos os froitos
secos grasos (améndoas, cacahuetes, avellanas…), e en menor cantidade, en
certas froitas como o plátano. Nos tecidos animais predominan as
formas fosforiladas do piridoxal e da piridoxamina, e é moi abundante en
vísceras talles como fígado e riles. O fermento de cervexa
tamén contituye una boa fonte.

No entanto, hai que ter presente a fraxilidade desta vitamina no que
respecta á conservación do seu contido por causas de almacenamento
ou cocción. Así, os produtos conxelados diminúen o seu contido
nun 40%, consérvalas un 45% e o moenda de cereais un 70%.


Como conseguir cubrir os requirimentos diarios?

Paira cubrir as necesidades diarias desta vitamina é preciso incluír na
alimentación diaria variedade de alimentos, xa que está presente
nunha ou outra forma en multitude deles. Por tanto, a inxesta media estimada
conséguese levando a cabo as recomendacións de dieta equilibrada.

A piridoxina é una das vitaminas con maior emprego terapéutico como
suplemento vitamínico, dada as súas implicacións metabólicas. Non
obstante, a utilización excesiva de piridoxina (dose entre 2 e 4 g
diarios) pode producir efectos tóxicos, concretamente alteracións neurológicas
e de sensiblidad (neuropatía periférica), polo que recorrer a eles como suplemento dietético
farase sempre baixo criterio profesional.


Quen ten maior risco de déficit?

A carencia desta vitamina de cando en cando aparece illada, na maioría
das ocasións asóciase con déficits de varias vitaminas hidrosolubles.
Os cadros de hipovitaminosis son máis frecuentes por aumento das
necesidades orgánicas derivadas de situacións talles como o embarazo,
dietas desequilibradas con alta presenza de proteínas, uso de fármacos
con actividade antivitamínica (isocianidas, ciclosporinas, penicilamina
e hidrocortisona), o alcoholismo crónico, a enfermidade hepática
e o uso de anticonceptivos orais.

Os síntomas que ocasiona una carencia desta vitamina son inespecíficos
como ocorre con outras vitaminas da súa mesmo grupo. Aparecen signos cutáneos
e mucosos talles como
dermatitis seborreica,
glositis e
queilitis. Tamén
son característicos os signos neurológicos talles como cefaleas,
parestesias e convulsións. Así mesmo, o seu déficit provoca descensos
significativos na síntese de niacina a partir do aminoácido
triptófano.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións