Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vitamina C e cálculos renais

Antes de establecer un programa dietético correcto é necesario determinar a natureza dos cálculos.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 20deNovembrode2001


Os de oxalato e os de fosfatos requiren una dieta pobre en calcio e en ácido
oxálico, mentres que os compostos por ácido.
úrico
evítanse de forma eficaz mediante alimentos de baixo contido
en purinas.

A formación de cálculos nas vías urinarias (pelvis
renal, uréter) pode ser consecuencia dunha enfermidade metabólica
xeral (por exemplo a pinga) ou dunha alteración metabólica provocada
por calquera enfermidade (por exemplo o hiperparatiroidismo), ou ben pode
asociarse a unha infección
das vías urinarias ou cistitis
ou ser idiopática (é
dicir, sen causa determinada). Na formación do cálculo concorren
as seguintes causas:
– A excesiva secreción urinaria de sustancias relativamente solubles
nos ouriños;
– As modificacións do estado físico dos ouriños (aumento da concentración
de sustancias disoltas con achegue hídrico modesto ou variacións na súa
grao de acidez);
– A formación dun núcleo de orixe ao redor do cal se produce
a precipitación da sustancia pouco soluble.

Cálculo de oxalato
A litiasis oxálica é moi frecuente, xa que preto da metade dos
cálculos das vías urinarias son de oxalato de calcio. O ácido
oxálico é un produto terminal non esencial do metabolismo intermediario
dos nosos tecidos. A maior parte dos pacientes que presentan cálculos
de oxalato non rexistran ningún defecto no metabolismo do oxalato.
Nestes pacientes a litiasis renal está provocada por unha eliminación
excesiva de calcio a través dos ouriños ou por unha probable anomalía
do estado fisicoquímico dos ouriños que predispone á formación
do cálculo, aínda que a concentración de oxalato de calcio na
ouriños sexa normal. No entanto, una escasa minoría de pacientes padece
una alteración congénita do metabolismo que determina una hiperproducción
(e por conseguinte hipersecreción urinaria) de oxalatos.

A alimentación perseguirá a redución na medida de
o posible da concentración urinaria de ácido oxálico
e de calcio. Deben por tanto evitarse os alimentos ricos en ácido oxálico,
aínda que non poucas veces obsérvase una irritación das vías urinarias
mesmo despois da inxestión de alimentos que presentan un
modesto contido de ácido oxálico (tomates, espárragos,
xudías verdes). A redución do calcio alimentario, indicado
nos suxeitos que presentan un aumento da eliminación urinaria de
calcio, obtense diminuíndo drasticamente ou mesmo evitando o consumo
de lácteos.

Papel da vitamina C na formación de cálculos de oxalato
Alcanzou gran popularidade o consumo de grandes cantidades de vitamina
C ou acedo ascórbico.
A vitamina C é un precursor do
oxalato no noso organismo. A inxestión de tan só 5-10 g de vitamina
C en forma de suplemento comercial provoca una pequena elevación
do oxalato en ouriños, polo que as persoas propensas aos cálculos
renais de oxalato unicamente han de tomar suplementos desta vitamina
baixo supervisión médica.
A vitamina C atópase de forma natural nos cítricos (laranxas,
mandarinas, pomelos, limóns, lima), fresas, kiwis, grosellas, piña,
guayabas e papayas. Hai moitas verduras que conteñen esta sustancia, as máis
abundantes en vitamina C son os pementos, o tomate, o brécol, a
coliflor e as coles de Bruxelas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións