Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A febre no bebé

É importante aprender a medir a temperatura e saber como actuar ante un cadro febril, a partir dos 37 graos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20deOutubrode2011
Img termometro Imaxe: xavi sanchez

Img termometro 3
Imaxe: xavi sanchez

A síndrome febril caracterízase polo aumento da temperatura corporal e a aceleración da frecuencia cardíaca e respiratoria. Forma parte da resposta defensiva do organismo e é un síntoma moi característico das enfermidades infecciosas.

 

Con todo, non é exclusivo delas e tamén pode aparecer en enfermidades inflamatorias xeneralizadas, como algúns reumatismos dos nenos. No caso dos bebés, non é nada raro que a deshidratación e o exceso de abrigo causen un aumento de temperatura.

Á inversa, tamén é posible que unha infección grave non dea febre, precisamente nos recentemente nados e en organismos moi debilitados incapaces de reaccionar contra os microbios. Durante as primeiras semanas, a ausencia de febre non exclúe unha infección, que pode manifestarse por signos máis sutís, como palidez, somnolencia e rexeitamento do alimento.

Temperatura normal

A temperatura corporal fluctúa lixeiramente segundo a actividade física e a hora do día, sendo sempre máis alta á tardiña, aínda que esta variación é menos acentuada nos bebés e nenos. A idade tamén inflúe e, en media, os nenos teñen algunhas décimas máis que os adultos.

A temperatura rectal é aproximadamente medio grao máis alta que a axilar e pode aumentar ata un grao máis se o neno está a chorar. A efectos prácticos, pode considerarse que existe febre cando a temperatura é superior a 37 graos na axila ou a 37,5 graos no recto.

Determinación da temperatura

  • Se o bebé parece estar ben, non é necesario nin recomendable comprobar a súa temperatura de forma rutineira. A temperatura da pel pode facer sospeitar que un neno teña febre, pero para afirmalo con certeza é preciso utilizar o termómetro.
  • O recto e a axila son os lugares nos que se adoita tomar a temperatura do bebé. Determinala no recto é máis rápido e exacto, pero córrese o risco de lesionalo se, por erro ou cun movemento brusco do neno, o termómetro introdúcese demasiado.
  • Este perigo desaparece se se empregan termómetros especialmente deseñados para tomar a temperatura rectal nos bebés, cun tope que impide unha introdución accidental excesiva.
  • Para polo en a axila, o máis cómodo é sentar ao neno de costas sobre a saia rodeándolle cun brazo, colocarlle o termómetro e suxeitarlle o brazo en cabestrillo coa man libre. Convén asegurarse de que a punta do termómetro quede realmente no oco da axila e non se salga polo outro lado.
  • Para polo en o recto, colócase ao neno boca abaixo, separando as nádegas con dous dedos dunha man, e introdúcese coa outra a punta do termómetro previamente lubricado con vaselina ou aceite, orientada cara ao embigo. Non é recomendable empregar termómetros normais no recto, pero en todo caso, durante o primeiro ano non deben entrar máis dun centímetro e medio.
  • Na axila, un termómetro de mercurio convencional debe manterse de 3 a 5 minutos e no recto, de 2 a 3.
  • Os termómetros dixitais compensan coa súa resistencia o custo das pilas, lense sen ningunha dificultade e moitos modelos avisan cando xa mediron a temperatura, abreviando o proceso.
  • A pesar da súa espectacular rapidez, os novos termómetros que toman a temperatura no oído non gustan demasiado aos pediatras, que sempre prefiren saber a axilar ou rectal. De todos os xeitos, dado o tamaño do cabezal de lectura, tampouco poden empregarse en menores de seis meses.

Actitude ante a febre

Decidir se un neno con febre debe ser atendido urxentemente polo pediatra non depende tanto da súa temperatura como do seu estado xeral e da existencia doutros signos alarmantes (ou tranquilizantes), por exemplo a presenza de signos evidentes de arrefriado. Con todo, durante os dous primeiros meses de vida, a febre é sempre motivo de consulta urxente aínda que o aspecto do bebé non sexa preocupante, pois pode ser a primeira manifestación dunha enfermidade infecciosa que a esa idade pódese agravar nalgunhas ocasións con gran rapidez.

Un neno con febre non debe cansarse, pero se vai en brazos e convenientemente abrigado, non hai o menor problema en sacarlle de casa para levarlle á consulta do pediatra ou ao hospital onde, ademais, sempre se lle poderá valorar mellor que no seu domicilio. Isto é especialmente certo no caso dos bebés con febre, nos que adoita ser necesario efectuar análise ou probas diagnósticas.

Ademais de tratar a súa causa, o pediatra recetará un antitérmico, habitualmente paracetamol en pingas, para evitar as molestias que a febre ocasiona. Pódese administrar directamente co contagotas ou diluíndoo nunha cucharita cun pouco de auga. 

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións