Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A lactación materna, estraga o peito?

Os posibles cambios no peito e o resto do corpo dunha nai débense ao embarazo, non á lactación materna

img_lactancia pecho belleza hd

A lactación materna non estraga o peito. A crenza de que si o fai mantense, a pesar de que os especialistas insisten en que o que provoca cambios no corpo dunha nai é o embarazo e, por suposto, o paso do tempo. A continuación abórdase que pasa cos peitos da muller durante a xestación e a lactación e o proceso que experimentan cando deixan de aleitar. Tamén se citan estudos que confirman que non hai diferenzas entre os peitos de nais que practicaron a lactación materna e as que non. Ademais, o artigo trata o peso dos criterios estéticos e culturais nestas cuestións.

O mito de que a lactación materna afea o peito

Imaxe: scarlett070

Os especialistas aseguran que a idea de que a lactación materna estraga o peito -en particular, que o deixa máis caído- non é máis que un mito. Con todo, tal crenza mantense e segue motivando moitas dúbidas e consultas. E aínda que a última Enquisa Nacional sobre Hábitos de Lactación non a inclúa como unha das causas polas cales o 11,3% das nais deciden non aleitar aos seus fillos, é conveniente aclarar algúns puntos respecto diso.

Se a lactación materna non o deteriora, acabado ese período o peito volve ser igual que antes do embarazo? Pois a maioría das veces non. Pero isto non se debe á lactación, senón á propia xestación e tamén a algo inevitable como o é o paso do tempo.

“Cando unha muller queda embarazada, o seu corpo cambia”, explica Alba Padró, asesora da asociación Alba Lactación Materna. “O seu peito colle volume, modifícase. Ás veces mesmo un peito desenvólvese máis que o outro ou son máis pendulares polo peso que teñen”, describe. Así como a pel da muller mellora durante a xestación e moitas ven máis guapas nesta etapa, o crecemento dos seos fai sentir “máis cómodas e a gusto” a mulleres con peitos máis ben pequenos, sinala Padró.

Pero, por suposto, o obxectivo destes cambios non é estético. Así o puntualiza Zule Millás, asesora da Asociación SINA, organización especializada en apoio á lactación materna. “Xa desde a xestación o peito vai cambiando e preparándose para a súa función máis importante: aleitar á nosa cría“, asegura.

Cando a lactación materna termínase

Cando a lactación termina, prodúcese unha involución. As glándulas mamarias deixan de traballar, as células que fabrican leite morren e o peito volve encherse de graxa. Este proceso fai que o seño “estea moi fofo, brando, coma se estivese baleiro”, apunta Alba Padró. En palabras de Zule Millás, dá “a impresión de que se quedou atrofiado”.

Pero este é un período normal e pasaxeiro, que dura uns meses, ás veces ata un ano. Daquela o peito recupera a súa forma natural. “Non a orixinal, pois pasou por un embarazo, pero si unha forma próxima a ela”, engade Millás.

Isto pásalles a todas as mulleres? Pois non, non a todas. Hai algunhas cuxos peitos volven a un estado practicamente igual ao de antes de quedar en estado. Isto depende de cada persoa. “Non hai unha muller tipo”, di Alba Padró.

Peitos con e sen lactación materna, sen diferenzas significativas

Unha investigación, presentada en 2013, estudou a mulleres que aumentaran o tamaño dos seus peitos a través dunha cirurxía e o efecto que despois tivera sobre eles a lactación materna. O resultado determinou que o estado dos seos, un ano despois do parto ou de deixar de aleitar, non presentaba diferenzas significativas en relación con mulleres que pasaran por un embarazo pero non deran o peito aos seus fillos. Un estudo similar realizouse entre mulleres sen implantes nos peitos e os resultados foron parecidos.

É dicir, tempo despois do nacemento, a forma e o tamaño dos peitos é semellante nas mulleres que practicaron a lactación materna e as que non. Así o afirma Norma Cruz, autora da primeira investigación citada e catedrática da Universidade de Porto Rico, nun artigo publicado pola Asociación Americana de Cirurxiáns Plásticos.

Os peitos e o predominio do criterio estético

Os especialistas coinciden en que ver a lactación como un problema, porque en teoría “estraga” ou “afea” o peito, é o resultado de que na nosa cultura o que prevalece é o xuízo estético. Alba Padró refírese ao “criterio occidental dun peito hemisférico, moi ben situado”, o cal, na realidade, case non existe, porque “a maioría das mulleres non teñen eses peitos cando entran na idade reprodutiva”.

Zule Millás lamenta que siga predominando “a mirada no peito como órgano ligado á sexualidade adulta e xenital“, o cal, a miúdo, fai perder de vista a súa función orixinal: producir o alimento óptimo para a cría. Aínda que o peito forma parte do xogo de sedución, engade esta experta, non habería que perder de vista que se o corpo feminino posúe unha glándula mamaria é cun fin: o de alimentar aos bebés.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións