Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A vacina contra o Tétanos

Esta vacina é fundamental para previr unha enfermidade que, aínda hoxe, rexistra unha mortalidade do 40%
Por Laura Caorsi 20 de Outubro de 2011
Img vacunacion
Imagen: lu_lu

O Tétanos é unha enfermidade aguda. Está inducida por unha exotoxina que se chama Clostridium Tetani e que crece nas feridas mal ventiladas. O xerme está no chan, onde se atopa en forma de esporas, e tamén no intestino dos animais e os seres humanos. Con todo, non se contaxia de persoa a persoa: a vía de entrada habitual son as feridas contaminadas. A infección produce contraccións musculares espasmódicas que poden acabar por impedir a respiración. Por iso preséntase como cadro clínico grave. O seu tratamento é longo e custoso e, aínda nos nosos días, a súa mortalidade é moi elevada, pois rolda o 40% dos casos. Ademais, padecer esta infección non confire inmunidade no futuro.

100% de eficacia

A eficacia da vacina antitetánica é de case o 100%, aínda que para iso é necesario recibir máis dunha dose. O nivel de anticorpos aumenta de maneira considerable a partir da segunda inoculación, e alcanza un nivel máximo tras a terceira dose.

Con todo, a cantidade de anticorpos (e, por tanto, a súa eficiencia) diminúe co transcurso do tempo. Por esta razón, recoméndase aplicar dose de recordo cada 10 anos durante a idade adulta. Aínda que o calendario de vacinación pode variar entre comunidades autónomas e entre países, o habitual é aplicar tres doses iniciais aos 2, 4 e 6 meses de idade, unha cuarta dose aos 18 meses de idade, a quinta dose aos 6 anos e a sexta ?xa de recordo-, aos 16 anos. Cabe lembrar que en España se producen unhas decenas de casos anuais entre adultos e anciáns que nunca foron vacinados ou que deixaron de recibir doses de recordo.

Os nenos inmunodeprimidos ou infectados polo VIH son susceptibles de padecer as infeccións bacterianas e/ou víricas cunha frecuencia e gravidade maior que a poboación xeral infantil, polo que deben previrse coas vacinas dispoñibles, mesmo con vacinas inactivadas e toxoides xa que non existe ningún problema de tolerancia e seguridade. Por iso, non é necesario realizar modificacións das mesmas cando se administran no calendario de vacinación, nin prescindir de ningunha delas.

A vacina contra o Tétanos é ben tolerada e os efectos secundarios, en xeral, son de tipo local: aparecen no lugar onde se inxecta o composto e consisten en eritema, induración e dor. Estes efectos xorden ás 24 horas da vacinación, son transitorios e non adoitan requirir atención médica nin terapia algunha. Tamén pode haber febre e malestar xeral, aínda que isto non é moi frecuente.