Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Nenos > 2-4 anos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Afrontar os celos ante a chegada dun irmán

Anunciar a chegada do bebé como un agasallo, fomentar a autonomía do neno e responder as súas preguntas son pasos moi útiles para desactivar a súa ansiedade

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20deOutubrode2011
img_celos nuevo hermano

Cando xa se ten un fillo, a primeira preocupación ante un novo embarazo é a cuestión dos celos. Efectivamente, para os nenos non sempre é fácil compartir aos seus pais con “o recentemente chegado” nin adaptarse aos cambios que se van a producir; pero hai que facerlles ver a experiencia tan positiva que supón ter un irmán con quen poderá compartir no futuro moitas vivencias, complicidades e afecto; unha experiencia única que non podería vivir se o bebé non chegase.

Síntomas dos celos

Img celos nuevo hermano 01
Imaxe: melbia

Ás veces, o mero anuncio de que a familia vai crecer pode provocar xa cambios no comportamento do irmán, que quizais se mostre máis nervioso, desobediente, malhumorado, agresivo ou negativo, especialmente á hora para comer e durmir. Tampouco é raro que a súa ansiedade se manifeste pola reaparición de condutas xa superadas, como volver facerse pipí na cama, a chuparse o dedo ou a pretender centrar toda a atención da nai.

O problema dos celos é maior canto máis pequeno sexa o irmán ou canto máis sobreprotegido estea, de modo que a partir do catro ou cinco anos a adaptación non é tan difícil, pois a esa idade xa teñen normalmente certa autonomía e son máis independentes. A súa capacidade para conseguir as cousas por si mesmos permítelles tolerar mellor que outra persoa ocupe o tempo dos seus pais. Se, pola contra, necesítanlles para todo, será máis difícil compartilos con ninguén. Cando un crío é capaz de xogar e entreterse só ou cos seus compañeiros, sen reclamar constantemente que a nai estea con el e non se lle dá sempre todo feito, senón que aos poucos ensinar a ir superando as dificultades pola súa conta, ten moita máis seguridade en si mesmo e é fácil que acepte ben a chegada dun hermanito.

O problema dos celos é maior canto máis pequeno sexa o irmán ou canto máis sobreprotegido estea

A sobreprotección xera dependencia, inseguridade e, por tanto, celos, pero no outro extremo, un neno infeliz, maltratado física ou psicoloxicamente (e pretender educarlles por medio de ameazas é unha forma de malos tratos), tamén será moi celoso, xa que dificilmente soportará a máis mínima perda, dado o precario da súa situación.

Con estas excepcións (neno inseguro-sobreprotegido e neno infeliz-maltratado), non hai motivo para temer uns celos desmedidos. Uns pais alarmados por unha visión catastrofista e que se pasan todo o embarazo “mentalizando” ao fillo para que acepte a novidade, insistindo unha e outra vez en que “non vai pasar nada” e que a el “lle van a seguir querendo igual”, acaban por facerlle crer o contrario, pois demasiada advertencia e preparación non adoitan anunciar nada bo.

A chegada dun irmán debe anunciarse como un agasallo, pois diso trátase, e é obvio que son os pais quen deben informarlle da boa nova, con alegría e naturalidade, e sen máis preparación que a que se toma para sorprenderlle coa compra dun xoguete. Poden facelo cando e como queiran, pero o natural é non demoralo ata o punto de que sexa o propio neno quen descubra o estado da nai, e tampouco é preciso insistirlle repetidamente no moito que se lle vai a seguir querendo.

O natural é non demorar o anuncio ata que o neno descúbrao pola súa conta

En xeral, non hai que dar aos fillos máis explicacións das que pidan, pero tampouco menos, e isto é tamén aplicable ao asunto dos celos. Se o neno parece interesado en saber cousas acerca dos recentemente nados, pódenselle ensinar as súas propias fotos dos primeiros meses ou visitar o bebé dalgún familiar ou amigo. Tamén é posible que queira acompañar á nai ao médico para ouvir o latexado do seu irmán e verlle no ecógrafo. Hai que satisfacer a súa curiosidade, pero unha cousa é responder as súas inquietudes e outra aleccionar e instruír prolijamente a quen non o pide. Trátase só de acougar a súa ansiedade e o que máis lle tranquilizará é saber que os seus maiores parecen ter resposta para o que a el lle preocupa.

Si que convirá advertirlle dos cambios que lle vaian a afectar de forma concreta, de que tampouco espere marabillas dun irmán que ao principio se vai a pasar o día durmindo e de que é probable que algún día teña malos sentimentos cara ao “intruso”. Facerlle saber que ter uns celillos é normal relaxaralle, evitando contraproducentes sentimentos de culpa. Chancear un pouco acerca dos inconvenientes – e facerlle comprender as vantaxes – de ter un irmán e de ser o maior, pedir a súa colaboración e comprender os seus naturais temores, axudaralle a que resulten (case) inxustificados.

Finalmente, hai que ter prevista a inescusable visita que o neno fará á súa nai e ao recentemente nacido no hospital, e sobre todo, organizar a súa vida durante os días en que se vai a faltar de casa, pois non é un bo comezo que o feito do nacemento, ademais de temores, ocasione danos reais e o irmán véxase desatendido, mesmo fisicamente. Para máis tarde, e tendo en conta o absorbente que é o coidado dun bebé, pode ser útil ter preparados algúns xogos que só se lle darán para que se entreteña cando o bebé requira toda a atención da súa nai (alimentación, baño…). Convén planificar o tempo para poder dedicarlle algún intre en exclusiva, aínda que non sexa a diario, e non por evitar os celos, senón porque realmente o necesita.

Consellos para previr os celos

  • Fomentar a súa independencia
  • Empregar máis premios e estímulos que castigos e ameazas
  • Anunciarlle a chegada do hermanito como un agasallo
  • Explicarlle os cambios que se van a producir
  • Advertirlle de que sentir celos é normal
  • Organizar o seu coidado para os días de estancia na maternidade
  • Prepararse para poder dedicarlle algún intre en exclusiva

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións