Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Nenos > 2-4 anos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Amigdalite: como tratala nos nenos?

A taxa de nenos intervidos de amígdalas diminuíu do 95% ao 2% nos últimos anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deXuñode2012

As amígdalas -ou anginas- están situadas na parte posterior e lateral da cavidade bucal (a orofaringe). Hai anos, os especialistas optaban polo seu extirpación tras repetidas infeccións. Hoxe sábese que forman parte dunha serie de órganos cuxa misión é fabricar anticorpos para o organismo, co obxectivo de que lle protexan de agresións externas e, por este motivo, o tratamento é máis conservador. De feito, a taxa de nenos intervidos de amígdalas diminuíu do 95% ao 2% nos últimos anos. Neste artigo explícase cal é a súa función e como se pode aliviar o malestar nos nenos afectados.

Img nino garganta art
Imaxe: Giovanni Giusti Url:http://www.flickr.com/people/giovanni_giusti/

As amígdalas: todo un equipo de defensa

As amígdalas, tamén chamadas tonsilas, son agregacións de nódulos linfáticos situadas debaixo do revestimento epitelial da cavidade bucal e faríngea. Hai na lingua (linguales), no padal (palatinas) e na parte superior da faringe. O termo amígdalas -sen adxectivo que lle acompañe- refírese a as palatinas. Ata hai algúns anos, extirpábanse tras sufrir infeccións repetitivas nun curto período de tempo.

Con todo, agora sábese que cumpren un importante labor defensivo na loita contra as infeccións, sobre todo, durante o tres primeiros anos de vida. Ata o cinco ou seis anos, crean anticorpos ante agresións por virus, bacterias ou outros microorganismos. A partir desta idade, esta función comeza a remitir e, aos poucos, vanse atrofiando ata que a persoa cumpre os 25 anos.

Síntomas comúns de amigdalites

Os sinais máis frecuentes que manifestan os nenos con amigdalites son:

  • dor de garganta.
  • dificultade e dor ao deglutir, mesmo líquidos.
  • inflamación dos ganglios do pescozo.
  • amígdalas arroibadas e inflamadas con manchas brancas ou amarelas.
  • febre.
  • decaimiento e falta de apetito.
  • afonía.
  • ás veces, dor de cabeza.

Amigdalite e antibióticos, por que non sempre se usan?

Por norma xeral, se as amigdalites son de orixe vírico non se administran antibióticos. Moitos especialistas tampouco aconsellan o seu uso nalgunhas infeccións de orixe bacteriano, xa que é mellor que o organismo fabrique anticorpos e elimine aos patógenos culpables. Cando se administra un antibiótico, elimínase o microorganismo e acábase coa infección, pero non se desenvolven suficientes defensas contra el. Neste suposto, o organismo do neno será máis vulnerable a infeccións posteriores.

A “Guía para o diagnóstico e tratamento das infeccións do tracto respiratorio en atención primaria”, da Sociedade Andaluza de Medicamento Familiar e Comunitario, SAMFYC, sinala que só un terzo das faringoamigdalitis están causadas por bacterias e que a única etiología bacteriana que require tratamento antibiótico é a estreptocócica grupo A (provocada polo estreptococo beta-hemolítico grupo A -EBGA- ou Streptococcus pyogenes).

Para determinar de que tipo é, tómanse mostras de células en ambas as amígdalas mediante un frotis. “Se a proba (que non é invasiva) é positiva, indícase o tratamento antibiótico, non para curar o episodio de amigdalite senón para previr o desenvolvemento de febre reumática ou da glomerulonefritis posestreptocócica, ambas as relacionadas cun mecanismo inmunológico”, explica Ana Soriano, pediatra do centro de atención primaria de Santa María de Palautordera, en Barcelona. A febre reumática pode provocar, nalgúns casos, deformación progresiva e lenta das válvulas cardíacas do neno.

Tamén hai especialistas partidarios de non tratar a febre salvo en casos determinados, xa que cando a temperatura alcanza os 38ºC xéranse unhas sustancias denominadas leucocitos “killer”, cuxa función é exterminar os patógenos. Ao baixar a febre, fréase esta acción.

Amigdalites frecuentes, cando intervilas?

Os especialistas recomendan operar as amígdalas cando:

  • o neno rouca. Os ronquidos poden estar relacionados coa apnea do soño: o gran tamaño das amígdalas e as glándulas adenoides provocan obstrución das vías respiratorias altas.
  • o pequeno ten dificultades para respirar e sofre episodios de otitis asociados.
  • as infeccións son moi frecuentes, máis de cinco ou seis ao ano.
  • o neno sufriu algún absceso (acumulación de material infectado) na zona adxacente ás amígdalas.
  • a febre causada pola amigdalite provoca convulsións febrís.

Remedios para amígdalas inflamadas

Ana Soriano aconsella tomar nota duns remedios caseiros que poden axudar a aliviar o malestar causado polas anginas.

  • Tomar líquidos fríos ou xeados de auga.
  • Aumentar a inxesta de líquidos suaves, en ningún caso quentes.
  • Administrar analxésicos, como paracetamol ou ibuprofeno. Non administrar Aspirina, xa que se asocia á síndrome de Reye.
  • Favorecer o repouso e descanso do neno e non levalo nin á gardaría nin á escola para axudar a diminuír a propagación da enfermidade.
  • Se a amigdalite é estreptocócica, o perqueño debe permanecer en casa polo menos durante as primeiras 24 horas de tratamento antibiótico.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións