Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Antes do embarazo

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Naprotecnología, en busca de superar a infertilidade por medios naturais

A naprotecnología pretende achar solucións para as mulleres que non poden quedar embarazadas, sen ter que recorrer á fecundación in vitro

A naprotecnología é unha técnica que busca superar certos problemas de infertilidade por medios naturais. A clave do tratamento consiste en achar as razóns polas que unha muller ou unha parella non poden lograr o embarazo e, en consecuencia, adoptar medidas para actuar contra eses motivos, como a toma de suplementos, de medicación ou o cambio de hábitos, en lugar de recorrer á fecundación in vitro. Este artigo explica todo o que hai que saber desta tecnoloxía de reprodución natural que acaba de comezar a dar os seus primeiros pasos. Ademais, sinala que un suplemento hormonal pode ser a clave para conseguir a xestación.

Naprotecnología, tecnoloxía en busca da procreación natural

Imaxe: monkeybusiness

A chamada naprotecnología preséntase como unha técnica que axuda a superar certos casos de infertilidade a través de medios naturais. É dicir, busca que as parellas con dificultades para lograr un embarazo esgoten todas as posibilidades de facelo sen ter que recorrer -por motivos éticos ou doutro tipo- á fecundación in vitro. O seu nome, de feito, é un acrónimo da expresión "tecnoloxía de procreación natural". Para iso, os médicos que a practican procuran identificar as causas que afectan á fertilidade e aplicar un tratamento co fin de restaurala.

A técnica foi desenvolvida en Estados Unidos cara a finais da década de 1970 e chegou a España hai moi poucos anos. A pioneira no noso país foi a xinecóloga María Vitoria Mena, que vive e ten a súa consulta en Zaragoza. Desde 2014 conta co recoñecemento habilitante para practicala, emitido polo Instituto Pablo VIN de Omaha, Nebraska (Estados Unidos). Ademais dela, só outras dúas médicas contan con tal habilitación, unha de Madrid e a outra de Pamplona. Ata o momento, hai rexistrados catro nacementos en España grazas a esta técnica.

Fundamentos esenciais da naprotecnología

Segundo María Vitoria Mena, os fundamentos esenciais da naprotecnología son catro: "O correcto diagnóstico e tratamento médico ou cirúrxico das enfermidades e condicións que afectan á fertilidade para que a concepción ocorra dun modo completamente natural; o respecto á natureza do ciclo fértil da muller e do acto conxugal; o respecto á dignidade das persoas e do matrimonio; e a educación e participación dos pacientes no coñecemento e coidado da súa propia fertilidade mediante o método Creighton".

O método Creighton é un tipo de análise do moco cervical da muller. Trátase dunha variante do chamado método Billings, que permite coñecer as datas de fertilidade e infertilidade a través da observación desta sustancia. A través do método Creighton "tense en consideración todo o ciclo feminino para poder avalialo de maneira sistemática", aclara Ana María Ramírez, monitora desta técnica. Desa forma, engade Ramírez, "pódense recoñecer outros biomarcadores que proporcionan información sobre o ciclo da muller e sobre o seu estado de saúde".

A doutora Mena explica que, a partir dos rexistros dos ciclos das pacientes realizados por medio do método Creighton, xunto con análise de sangue e outras probas básicas, é como os expertos poden detectar as causas da infertilidade e expor tratamentos "en cooperación co ciclo fértil feminino para restaurar a súa normalidade".

Un suplemento hormonal como unha forma de mellorar a fertilidade

A web naprotec.es, que difunde a naprotecnología en España, foi desenvolvida por Jordina Fabrés e Venancio Carrión, unha parella de Barcelona que logrou ter un fillo a través desta técnica despois de cinco anos de intentos infrutuosos e consultas con distintos médicos.

O tratamento por naprotecnología, guiado pola doutora Mena, permitiu comprobar que Fabrés tiña unha carencia de proxesterona, hormona que prepara o útero para aloxar o óvulo fecundado. Os biomarcadores obtidos a través do método Creighton permitiron establecer o día exacto en que a muller debía tomar un suplemento de proxesterona para favorecer a concepción. Os estudos tamén desvelaron que Carrión padece a enfermidade celiaca, polo cal se lle indicou un cambio nos seus hábitos alimenticios.

Nisto consiste a proposta desta técnica: tratar de corrixir os problemas con suplementos hormonais, cambios de hábitos e outros procedementos en lugar da fecundación en laboratorio. Ao dez meses de comezar o tratamento, Fabrés quedou embarazada. O bebé naceu en novembro de 2016.

Unha técnica que dá os seus primeiros pasos

Os expertos vinculados coa naprotecnología -como Mena, Ramírez e tamén Helena Marcos, outra das médicas españolas con habilitación oficial para aplicala- destacan que esta técnica xera moitas expectativas. Con todo, convén ser cautelosos: o procedemento apenas deu os seus primeiros pasos, e o que hai por agora son algúns poucos casos, que non permiten nin sequera elaborar estatísticas respecto diso.

A orixe e desenvolvemento da naprotecnología está relacionado con cuestións éticas cara á fertilización asistida, que xorden sobre todo desde certos sectores relixiosos, que critican desde prácticas como a doazón de óvulos e de seme ata a manipulación e destrución de embrións humanos implicados en calquera proceso de fecundación in vitro. Pero, por suposto, esta posibilidade está aberta a calquera persoa ou parella que desexe buscar un embarazo a través desta técnica.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografías | Fotografías | Investigaciones
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto