Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As 7 dúbidas máis frecuentes sobre as tomas na lactación materna e con biberón

Que hai que ter en conta ao preparar un biberón? Canto tempo debe pasar entre toma e toma? Coñece as preguntas (e respostas) máis habituais sobre as tomas na lactación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 30deOutubrode2020

Non hai ningunha outra intervención na saúde que teña un beneficio tan grande para as nais e os seus bebés que a lactación materna. Pero non sempre unha muller pode aleitar ao seu fillo ou darlle o biberón con leite materno conxelada ou refrigerada. Entón, o pequeno é alimentado con leite de fórmula. Pero tanto se se opta pola lactación materna como pola lactación artificial, aos pais primerizos asáltanlles moitas dúbidas, e varias delas teñen que ver coas tomas. No seguinte artigo damos resposta a sete delas coa axuda de dúas expertas: Marta Cabrera, neonatóloga do Hospital Universitario A Paz (Madrid), e Mireia Roselló, pediatra especializada en urxencias pediátricas do Hospital Universitario Doutor Peset (Valencia).

1. Cada canto hai que pór ao bebé ao peito?

Debe manterse un horario fixo ou a demanda do lactante? Tal como recomendan a Iniciativa Hospital Amigo dos Nenos (IHAN), a Organización Mundial da Saúde (OMS) e UNICEF, “a alimentación ao peito debe ser a demanda e a duración de cada toma determinada por cada neno”. Por que? A razón para que así sexa, en especial os primeiros días de vida, tal como comenta a doutora Marta Cabrera, neonatóloga do Hospital Universitario A Paz (Madrid), é que a succión supón o estímulo necesario para a produción de leite: “Recoméndase a lactación a demanda, sen horarios, podendo ser cada unha ou dúas horas. O habitual é que, tras a subida do leite, a partir das 48 a 72 horas despois do parto, a maioría dos bebés mamen entre oito e 12 veces ao día”.

A experta manifesta que o leite cambia de composición durante a toma: ao principio é rica en auga e azucre e, gradualmente, aumenta o seu contido en graxa. “Por iso, é importante que o lactante acabe ben a toma do peito e que o solte, espontaneamente, antes de ofrecer o outro”, comentaCabrera.

E como explica a experta, tamén hai que estar atentos a signos que poden suxerir fame, como un estado de alerta e un aumento de actividade, e polo entón ao peito, “xa que o pranto adoita ser un indicador tardío de fame e, en ocasións, cando está xa irritable pode dificultar o amamantamiento”.

2. E en canto á cantidade, debe ser a demanda?

Saber se hai suficiente alimento é unha cuestión que esperta moita inquietude entre os pais primerizos. Por iso, é fundamental unha boa información e solucionar dúbidas no momento de dar o alta no hospital. Hai que lembrarlles que, fisiológicamente, a produción de leite irá aumentando ao estímulo de succión; tamén é importante o vaciamiento profundo do peito en cada toma, unha boa alimentación e hidratación da nai, así como descanso adecuado. Débense solucionar os problemas dun mal agarre para favorecer un bo amamantamiento, e procurar ao alta, unha relación de grupos de apoio aos que acudir.

“Tamén convén explicar aos pais que a perda de peso do neonato é normal, sendo ata un 10 % no primeiros tres ou catro días con recuperación cara aos días 10 ao 14 e con aumento posterior de máis de 20 g ao día”, matiza a neonatóloga da Paz, que nos dá máis pautas para saber se o bebé está a comer suficiente: 

➡️ Neno activo, succión vigorosa e relaxada ao finalizar a toma.

➡️ Tras unha succión rápida inicial, esta vaise facendo máis lenta; ademais, pódese observar como o bebé deglute.

➡️ A nai nota que sae leite e baléiraselle o peito.

➡️ O lactante succiona de forma vigorosa ata 10 ou 15 minutos.

➡️ Molla catro ou seis cueiros ao día, a partir do cuarto día. 

➡️ Deposiciones brandas: de cinco a seis ao día ou cada dous ou tres días, pero abundantes.

Cando os pais sospeiten que a inxesta de leite pode resultar insuficiente, o máis recomendable é acudir á maternidade ou ao pediatra para analizar de maneira individualizada cada situación: os expertos detectarán se existe un problema de saúde do lactante ou se hai algún tipo de dificultade coa lactación. “Se hai que estimular a produción de leite, pódese realizar aumentando o número de tomas, mediante extracción manual ou coa axuda dun sacaleches. Ademais, deberase de valorar con sumo coidado a indicación de suplementación con leite de fórmula, xa que a súa asociación produce a redución e fracaso da lactación materna ao interferir coa mesma”, conclúe a experta.

 

biberon lactancia
Imaxe: RODNAE Productions

3. Como se sabe que tipo de leite de fórmula necesita o bebé?

A necesidade da alimentación do bebé con fórmulas especiais debe ser determinada polo pediatra, en función da historia clínica, a exploración do lactante e, en ocasións, os resultados de probas complementarias. En xeral, a maioría dos pequenos aliméntanse de maneira adecuada coas fórmulas de inicio (ata 6 meses) e de continuación (a partir de 6 meses), que lles achegan todos os nutrientes para un correcto desenvolvemento.

Agora ben, hai algunhas necesidades especiais frecuentes, como a intolerancia á proteína de leite de vaca, debida á inmadurez do tubo dixestivo do bebé para absorber proteínas grandes. Na inmensa maioría dos casos, este problema resólvese espontaneamente antes do ano de idade, cando houbo unha maduración dixestiva.

4. Como saber que o leite elixido é a adecuada?

Segundo a pediatra Mireia Roselló, teremos certeza de que o neno está ben nutrido:

✅ Se ouriña con frecuencia (polo menos cinco veces ao día).

✅ Se depón con normalidade.

✅ Se aumenta de peso de forma adecuada (uns 200 g/semana).

É importante tamén que o bebé teña as mucosas húmidas, a pel hidratada e mostre interese en interaccionar co medio e con quen o rodean.

5. Que hai que ter en conta para preparar un biberón?

Unha adecuada preparación do biberón resulta fundamental, xa que unha relación inapropiada da fórmula coa auga, é dicir, utilizar máis ou menos po do indicado, pode producir cadros de deshidratación ou desnutrición no bebé. Por iso, seguiranse as normas de preparación ou reconstitución dadas polo fabricante.

Pódese empregar tanto auga potable da billa (en función da súa calidade, pode ser recomendable fervela un minuto durante os primeiros meses) como auga mineral natural (recoméndanse augas baixas en sodio), que non necesita ferverse. Antes de darllo ao lactante, hai que comprobar que a temperatura é a adecuada, vertiendo unhas pingas no dorso da man de quen o prepare.

Por suposto, antes da preparación do biberón é imprescindible o lavado de mans. No noso país, coas condicións sanitarias actuais, non é necesario ferver os biberóns nin as tetinas cada vez que se utilicen, senón que é suficiente o lavado con auga e xabón e un cepillo (só para este uso) con auga abundante.

6. En canto a cantidades, debe ser a demanda ou hai que seguir as pautas que fixe o pediatra?

Cando a lactación está establecida, o lactante debe tomar de 160 a 80 ml por kg de peso aodía . Para o cálculo das tomas, o pediatra baséase no peso do bebé e no ritmo do seu crecemento. “En cuestión de cantidades, tampouco hai que ser estrito, senón que debemos adaptarnos a cada neno e aceptar certa flexibilidade”, di a doutora Mireia Roselló, pediatra especializada en urxencias pediátricas do Hospital Universitario Doutor Peset, de Valencia.

Nunca se debe forzar ao lactante a que acabe todo o contido do biberón. “En ocasións, atopámonos a lactantes con problemas de regurgitaciones frecuentes e cólicos, debido a unha sobrealimentación. Iso si, se deixa de tomar moitos biberóns, deberase consultar co pediatra para establecer a causa”, aclara a pediatra.

7. Que tempo debe transcorrer entre toma e toma?

Non hai que ser ríxidos co número de tomas nin co horario. No primeiro mes de vida, a inxesta diaria axústase en función do peso do lactante, da súa evolución e do crecemento valorado nas táboas de percentiles de seguimento, que marcará o seu médico. En xeral, recoméndase administrar de sete a oito tomas diarias (una cada tres horas), sobre todo no primeiro mes de vida, xa que o estómago dos bebés é moi pequeno e baléirase rapidamente, podendo producirse hipoglucemias (baixadas de azucre) se se espacia máis o tempo. A partir dos 15 días, se o bebé permíteo, pódese realizar unha pausa nocturna de catro a seis horas. A medida que o neno vai madurando e crecendo, pódense espaciar as tomas e administrarse cada tres horas e media ou cada catro (é dicir, cinco ou seis tomas ao día). En canto á duración da toma, dependerá do bebé. Por norma xeral, non deben durar máis de 20 minutos.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións