Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Beneficios do teatro para os nenos

O teatro estimula a creatividade e a imaxinación dos pequenos, ademais de fortalecer a súa autoestima, axudarlles a deixar atrás a timidez e fomentar neles o traballo en grupo

img_beneficios teatro ninos hd Imaxe: Paha_L

Os beneficios do teatro para os nenos son moitos e moi variados. Por unha banda, asistir a obras de teatro estimula nos pequenos a capacidade de imaxinar e do goce emocional e estético. E, doutra banda, facer teatro axuda á expresión, a socialización, a seguridade e a autoestima do menor. Este artigo detalla os beneficios do teatro, sobre todo os relacionados coa creatividade dos nenos, coa capacidade de gozar mentres se interpreta e dos usos pedagóxicos desta arte.

O teatro, unha actividade con múltiples beneficios para os nenos

Img beneficios teatro ninos arti
Imaxe: Paha_L

O teatro é unha actividade que ofrece unha gran cantidade de beneficios para os nenos, desde os dous lugares que estes poden ocupar: espectadores e actores. Por iso, tanto a asistencia a funcións de teatro infantil como a participación dos pequenos en talleres de teatro -como actividade extraescolar ou mesmo dentro da escola- son moi enriquecedoras para eles e estimúlanlles en múltiples sentidos.

En palabras de Nora Lea Sormani, especialista arxentina en teatro para nenos, é “unha disciplina de achegues invalorables, porque dunha forma inmediata e amena conecta ao neno co mundo da arte e ábrelle as portas da sensibilidade estética, da reflexión, da capacidade de emocionarse, rirse e chorar e de comprender diferentes visións da vida e do mundo“.

Os nenos como espectadores de teatro

Hai un modelo tradicional de teatro para nenos: aquel en o cal os actores e “teatristas” involúcranlles como espectadores de maneira directa. Isto lógrase a través de pedirlles que fagan palmas, que canten, que respondan preguntas e mesmo que algúns suban ao escenario a formar parte da función. Segundo explica Sormani nun artigo titulado ‘Espazo e ideoloxía no teatro para nenos‘, desde hai tempo afianzouse unha actitude de rexeitamento ante esas prácticas, que dalgún modo subestiman aos pequenos, pois parten do suposto de que estes non poden “entender” o teatro e necesitan ser estimulados e entretidos doutra forma.

A opinión que xorde como resposta a ese modelo tradicional sostén que “a función fundamental do neno espectador debe ser a de observar, mirar, contemplar os mundos poéticos e deixarse afectar emocional, estética, lúdica e ideológicamente por eles”. Esta postura parece situar aos menores nun lugar máis pasivo, pero en realidade consiste en cambiar o tipo de acción. “Desta maneira -explica Sormani- o centro de actividade do neno está situado na estimulación da súa capacidade imaxinaria, na exaltación da súa competencia representacional e simbólica”. Xérase así “un interesante paralelo entre o teatro e a representación imaxinaria que o neno pon en exercicio cando lle len ou le un conto“, engade a experta.

O teatro como un estímulo para a creatividade dos nenos

Cando o lugar do pequeno xa non é o de espectador senón o de partícipe na práctica do teatro, os beneficios multiplícanse. Gabriel Carballos Gavira e Diana Civila de Lara, especialistas en educación da Universidade de Cádiz, refírense ao taller de teatro como “un elemento fundamental para o traballo educativo e para a vida mesma”. Baséanse en tres grandes conceptos:

  • O teatro parte do xogo como base da actividade humana. De feito, moitos dos xogos infantís consisten, dalgunha maneira, en representar unha obra de teatro, onde cada neno interpreta un papel (papá, mamá, heroes da televisión, xogadores de fútbol, etc.).
  • Potencia o desenvolvemento da expresión oral e corporal como elementos fundamentais da comunicación humana.
  • A súa metodoloxía é participativa, democrática, fomenta a cooperación, o traballo en grupo e estimula a reflexión sobre as distintas actividades, converténdose nun vehículo para transmitir valores de tolerancia, respecto, solidariedade, crítica e denuncia.

Non son eses os únicos beneficios. A práctica do teatro estimula a imaxinación e a creatividade, sobre todo cando se traballa con técnicas de creación de historias e con improvisacións. Tamén se amplía o marco de experiencias do neno. O achegamento a diversas historias e personaxes permítelles, do mesmo xeito que a literatura, mellorar a súa capacidade de empatizar cos demais. Doutra banda, a capacidade de pór o seu propio corpo para dar vida ás historias levaralles a aumentar e reforzar a súa autoestima e a seguridade en si mesmos, cualidades de gran valor durante o seu desenvolvemento.

E os beneficios non terminan alí. Hai outros que se engaden de forma máis ben indirecta, pero que tamén son importantes: o pequeno incorpora hábitos de responsabilidade (como a puntualidade e as normas de convivencia), exercita a memoria, controla a frustración, deixa atrás a timidez, aprende o valor da práctica, o adestramento e o esforzo, reflexiona sobre si mesmo e aprende tamén a coñecer e controlar as súas emocións.

O xogo dramático, gozar do proceso de facer teatro

O teatro utilizouse como técnica educativa de moi diversas formas. Existe, de feito, a chamada pedagoxía teatral, que busca empregar recursos e ferramentas do teatro na educación dos nenos. En ‘Manual de Pedagoxía Teatral‘, a educadora chilena Verónica García-Huidobro refírese a o que se denomina “xogo dramático”, o cal ten algunhas características particulares que a distinguen do que en xeral se entende como teatro.

A principal diferenza radica en que o obxectivo é desenvolver a expresión artística, e non tanto montar unha representación teatral (aínda que esta pode chegar). Este xogo, ademais, é máis “informal”: ten lugar a partir dun proxecto que xorde de forma oral e desenvólvese a partir da conversación, e non dun guión escrito e acabado. A miúdo, ademais, as accións e os diálogos improvísanse no momento.

Do mesmo xeito que quen participan nun taller de pintura non necesariamente aspiran a converterse en grandes artistas, nin todos os que cursan un taller de escritura soñan con escribir unha novela, a práctica do teatro nos nenos non sempre debe terminar na presentación dunha obra teatral. Diso trata o xogo dramático: aproveita todos os beneficios do teatro, pero céntrase no proceso de aprendizaxe e en gozar del. Así, o teatro non é un fin en si mesmo, senón un medio ao servizo dos pequenos.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións