Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cantos controis clínicos son recomendables durante o embarazo?

Acudir a un mínimo de oito consultas prenatales, no caso de xestacións normais, ofrece mellores resultados perinatales e para a saúde da nai

Img controles clinicos embarazo hd Imaxe: grki

Non hai un número exacto de consultas prenatales necesarias, pero hai consenso acerca de que entre 7 e 10 visitas ao médico son as indicadas para un embarazo normal. A recomendación é que se realicen cada mes ou mes e medio durante os primeiros meses de xestación, mentres que con maior frecuencia a medida que se achega a data do parto. Este artigo explica a importancia dos controis clínicos durante o embarazo, os consellos da Organización Mundial da Saúde respecto diso, os estudos analíticos necesarios durante a xestación e o valor da consulta preconcepcional.

A importancia dos controis clínicos durante o embarazo

Img controles clinicos embarazo arti
Imaxe: grki

Moitas persoas tenden a sobreproteger ás gestantes. E nestas situacións, elas con frecuencia responden: “Estou embarazada, non enferma”. E así é. O embarazo é un proceso natural, fisiológico, que hai que tratar de “vivir con satisfacción e expectativas positivas de cambio”, tal e como afirma a Asociación Española de Pediatría (AEP). Pero, por suposto, é unha etapa especial, que hai que seguir con atención desde o punto de vista médico para atender a todas as eventuais complicacións que se poidan presentar.

Cantos controis clínicos é recomendable efectuar durante o embarazo? Non hai unha única resposta válida para esta pregunta. Segundo os protocolos da Sociedade Española de Ginecología e Obstetricia (SEGO), “a frecuencia das consultas prenatales sucesivas está determinada polas necesidades individuais de cada muller e a previsión de posibles factores de risco asociados“. Por iso, o organismo aconsella “un certo grao de flexibilidade”.

Img pregorexia arti
Imaxe: kjekol

O mesmo documento recolle despois que existe un acordo xeneralizado de que entre 7 e 10 consultas prenatales acompáñase de mellores resultados perinatales nunha xestación normal. Pola contra, se se realizan menos de cinco ou seis visitas, os expertos coinciden en que é difícil considerar que un embarazo está ben controlado.

Durante case todo o proceso -ata a semana 36- a frecuencia recomendada para as visitas ao médico é cada 4-6 semanas. O parto a partir da semana 37 xa se considera a termo, polo que se aconsella unha consulta semanal ou, como máximo, cada dúas semanas. Á altura da semana 40, SÉGOA suxire entre 1 e 3 visitas semanais ao doutor. E se o parto non se produce, o profesional debe “ofrecer á gestante cun curso gestacional normal a finalización electiva do seu embarazo na semana 41”.

Oito controles durante o embarazo, o mínimo recomendado pola OMS

Hai algúns meses, a Organización Mundial da Saúde (OMS) puxo o foco neste asunto, xa que, segundo os seus datos, só o 64% das mulleres no mundo recibe catro ou máis controis clínicos durante a súa xestación. A recomendación do organismo é que haxa un mínimo de oito controles durante o embarazo: o primeiro antes da semana 12 (SÉGOA apunta que o idóneo é que sexa dentro das primeiras 10 semanas) e, logo, nas semanas 20, 26, 30, 34, 36, 38 e 40. Aínda que nos países desenvolvidos os obxectivos en xeral cúmprense, estes números resultan un bo parámetro.

Segundo as cifras da OMS, en 2015 morreron 303.000 mulleres por causas relacionadas co embarazo, mentres que 2,6 millóns de nenos naceron mortos ou faleceron durante o parto e outros 2,7 millóns pereceron antes do seu primeiras catro semanas de vida. Está comprobado que unha maior cantidade de controis clínicos axudarían a reducir esas cifras, non só pola posibilidade de detectar problemas ou enfermidades, senón tamén porque as consultas deben incluír información sobre a correcta alimentación e nutrición durante a xestación, recomendacións sobre planificación familiar e apoio para mulleres que foron vítimas de violencia de xénero.

Estudos analíticos durante o embarazo

As consultas co médico durante o embarazo incorporan algúns controis de rutina, como o peso, a tensión arterial e as proteínas presentes nos ouriños. O especialista tamén vixía a posición do feto, mide a altura uterina, escoita os latexados do corazón fetal e, por medio dunha exploración abdominal e de preguntas á muller, asegúrase de que en xeral todo marche ben ou se existe algún inconveniente.

Ademais, no primeiro trimestre efectúanse estudos analíticos para coñecer o grupo sanguíneo da muller e detectar se existen infeccións ou enfermidades infecciosas, como toxoplasmosis, rubéola, hepatites B ou C, sífilis ou VIH.

Durante o segundo semestre realízase o chamado test de Ou’Sullivan, que detecta os niveis elevados de glicosa no sangue, o cal podería ser un síntoma de diabetes gestacional; se os resultados son positivos, fai falta logo unha curva de glucemia para confirmalo. Tamén leva a cabo un hemograma e, se o sangue da muller é de tipo Rh negativo, débese comprobar que o sangue da nai non sexa incompatible coa do feto, así como que esta non produza anticorpos na muller.

No final do embarazo, na semana 35 ou 36, faise un cultivo do fluído vaginal e rectal, co obxectivo de determinar se a nai é portadora dunha bacteria chamada Streptococcus do grupo B. Se o resultado é positivo -ocorre en ao redor dun de cada catro casos- adminístrase un antibiótico, co fin de evitar que o bebé se contaxie durante o parto.

A consulta preconcepcional

Ademais dos controis clínicos durante o embarazo, existe unha forma de prevención primaria que consiste na consulta preconcepcional, é dicir, antes de que a fecundación prodúzase. Os protocolos de SÉGOA apuntan que esta visita debería “formar parte da asistencia prenatal de todas as mulleres, independentemente do seu estado de saúde“, aínda que adquire moita maior relevancia no caso de mulleres de idade avanzada ou que padecen enfermidades graves ou crónicas.

A consulta preconcepcional -que debe ter lugar dentro do ano previo ao comezo da xestación– ofrece posibilidades de mellorar a saúde da muller e o resultado do seu embarazo que xa non existen cando se realiza a primeira consulta prenatal, “por moi precoz que esta sexa”, explica SÉGOA. Isto débese a que a organogénesis, é dicir, o proceso de formación dos órganos do feto, ocorre no primeiras dez semanas de xestación, que a miúdo é antes de que a muller saiba que está embarazada ou que acuda á primeira consulta prenatal.

Por outra banda, as accións que levan a cabo no período preconcepcional (exploración xinecolóxica e mamaria, análise de grupo sanguíneo e factor Rh, proba de glucemia, etc.) evitan a súa repetición na primeira consulta prenatal.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións