Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como interpretar os percentiles infantís

O percentil reflicte o crecemento do bebé e o seu tamaño en comparación con outros bebés do seu mesma idade

img_osito siesta 3

É frecuente que ás mamás primerizas gústelles “presumir” de que o seu bebé, ademais de ser o máis guapo, é tamén o máis alto e, por que non, o máis “rollizo”. Para reafirmar as súas impresións apóianse nos datos que se obteñen das táboas de percentiles utilizadas polos profesionais da saúde para valorar o ritmo de crecemento. Para estas mamás, canto maior sexa o percentil, moito mellor. Con todo, esta interpretación non é correcta. Tal como apuntan os especialistas en pediatría, o que realmente importa é que os percentiles de talla e peso están acordes entre si e que se manteñan nun nivel similar durante os primeiros anos do bebé.

Img osito siesta 3
Imaxe: a.tobias

Que son os percentiles?

As táboas e gráficas de percentiles representan unha serie de valores do peso e a altura correspondentes a cada idade e sexo. Estes valores utilízanse como referencia polos profesionais da saúde para determinar a evolución do crecemento do neno. Grazas a eles, os especialistas poden valorar, entre outros aspectos, se os nenos gañan peso a un ritmo superior ou inferior ao óptimo e previr deste xeito de forma eficaz tanto a desnutrición, como o sobrepeso ou a obesidade.

En xeral, o pediatra habitual do bebé encárgase de realizar unha exploración somatométrica de forma periódica desde o seu nacemento (durante o primeiro ano e medio, cada un ou dous meses, e despois, unha vez ao ano) ata ao redor do oito anos. Nesta exploración, o especialista mide o peso, a lonxitude e o perímetro cranial do neno e rexístraos nas curvas de crecemento pertinentes para obter os percentiles que corresponden á idade do neno no momento de realizar as medicións.

Como se le un percentil?

As táboas de percentiles que se utilizan con máis frecuencia son as do peso e a talla, que son diferentes segundo o sexo do bebé. Por medio dunha gráfica, na que o eixo horizontal representa a idade do bebé e o vertical o peso ou a talla, crúzanse os datos nunha das liñas de percentiles do gráfico representadas cun número (3, 10, 25, 50, 75, 90 e 97).

O número de percentil obtido polo bebé reflicte o seu nivel de peso ou talla respecto doutros bebés do seu mesma idade. Se a táboa mostra un percentil ao redor de 50 significa que as súas medidas están na media. Se, en cambio, obtén un percentil de 90 na talla, quere dicir que de cen nenos, 90 están por baixo da medida do bebé e tan só 10 supérana.

Cal é a interpretación que se debe facer?

É frecuente escoitar a algúns pais “presumir” dos altos percentiles dos seus fillos, coma se estes fosen datos que reflicten un trazo excepcional do bebé ou dignos de admiración. Con todo, esta interpretación dos percentiles non é correcta. Como apuntan os especialistas, para valorar de forma positiva os resultados da somatometría, o máis importante é que os percentiles de talla e peso estean acordes entre os dous e que se manteñan similares ao longo das primeiras etapas do bebé, sen cambios demasiado destacados nin á alza nin á baixa.

Tal como recomenda a Organización Mundial da Saúde (OMS), a táboa de percentiles máis útil para que os especialistas poidan diagnosticar un posible problema de sobrepeso, obesidade ou desnutrición é a referida ao Índice de Masa Corporal (IMC), posto que esta medida obtense da asociación entre o peso e a talla do bebé (IMC= peso/talla ao cadrado). Os criterios máis estandarizados son que un percentil na táboa de IMC entre 3 e 85 corresponde a un peso normal, entre 85 e 95 a sobrepeso e máis de 95, a obesidade. Por outra banda, se o percentil é menor de 3, pódese catalogar como unha situación de baixo peso.

De que dependen o peso e a talla do bebé ao nacer?

Segundo a Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria (AEPAP), nos nenos que nacen a termo (a partir da semana 40), considérase unha talla normal se é superior a 47 centímetros e un peso normal a partir de 2,5 quilos. A quen veñen ao mundo cunha talla ou peso inferior denomínaselles “Atrasos do crecemento intrauterino” (RCIU), xa que as súas medidas débense a algún problema sufrido durante a xestación, aínda que no 80% ou 85% dos casos estes bebés recuperan o crecemento durante o primeiro ano de vida.

Nun país desenvolvido como España, a porcentaxe de nenos con RCIU ao nacer non é elevado, oscila entre un 4% e un 7%. Os especialistas da AEPAP sinalan, como unha das causas máis frecuentes do atraso no peso ou talla, a malnutrición materna durante o embarazo, pero tamén inciden outros factores. Entre eles: as enfermidades vasculares da nai (nun 25%-35% dos casos), os problemas fetales (entre un 10% e un 15%) ou as infeccións, consumo de alcol, tabaco e outras drogas (10%-15%).

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións