Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como manter a calma cando chora o bebé

Os nenos son moi sensibles á ansiedade dos adultos: canto máis tranquilos estean os pais, máis rápido cesará o pranto

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20deOutubrode2011

A natureza fixo que o pranto dos bebés sexa inquietante e desagradable para os adultos, para asegurarse de que sexan rapidamente atendidos por eles. Por iso é polo que cando o fillo non para de chorar, á preocupación natural polo seu benestar e á frustración que sente por non saber como consolarlle, se anada ás veces certa angustia. 

Img mujer agobiada
Imaxe: Julia Freeman-Woolpert

Pero o bebé é moi sensible á tensión ambiental e percibe o estado de ánimo da persoa que lle coida, co que se pecha un círculo vicioso que pode prolongar a situación ata o esgotamento: o pranto da neno angustia aos pais, que tratan de acougalo apresuradamente, probando con ansiedade unha cousa tras outra e non logrando máis que asustarlle e facerlle chorar máis.

Pensemos que canto máis se manteña a calma e acéptese o pranto do bebé mentres se busca remedio manipulándolle con suavidade, máis pronto se tranquilizará. E se calquera que coide ao neno nota que está a piques de perder os nervios, debe pedir axuda inmediatamente para os dous. Non é raro que o bebé cale case inmediatamente ante a nova cara e trato dun familiar ou amigo (ou do outro membro da parella se non se achaba nesa situación), e que iso permita a todos descansar e recuperar a tranquilidade.

Neste sentido, é importante poder dispor de axuda e saber pedila e gozala sen complexos de ningún tipo. Ata fai non demasiado, os coidados do bebé eran compartidos por numerosos membros da familia, e se actualmente recaen nunha parella ou nunha soa persoa que non pode descansar adecuadamente, é difícil que afronte e resolva satisfactoriamente situacións como a exposta polo pranto do neno. 

Tentar outros métodos para tranquilizarlle

Sen deixar de manter unha actitude relaxada e comunicativa, e tratando de transmitir confianza e observando a resposta do bebé, pódese ir probando o efecto dos distintos métodos que, con máis ou menos variantes, aplicáronse tradicionalmente para acougarlles.

  • Chupete: Case resulta innecesario recomendar o uso dun obxecto ideado precisamente para tranquilizarlles; pero convén insistir en que os bebés necesitan succionar e en que o uso do chupete (ou o dedo) é absolutamente normal. 
  • Movemento: Moitos prantos acaban ao arrolar ao neno en brazos ou nunha tumbona mecedora, levándolle ao lombo na mochila ou dándolle un paseo no seu cochecito ou mesmo en automóbil; pero convén non abusar moito destes métodos, ou polo menos, procurar empregalos para tranquilizarlle e non para durmirlle. 
  • Contacto: Algún bebé pode relaxarse aplicándolle unha suave masaxe cos dedos impregnados nun aceite ou crema para a súa pel, e bastantes nais fano de forma rutineira para que durman mellor. Máis antigo e en ocasións dunha eficacia sorprendente é envolver ao bebé ciñéndole unha manta de algodón ao corpo durante un intre, o que quizá lle lembre a sensación de seguridade que tiña ao estar confinado no ventre materno. 
  • Sons: As nanas, a música suave e os latexados do corazón, pero tamén o ruído do mar e o da lavadora ou a aspiradora, probablemente pola similitude cos sons que percibía antes de nacer, poden acougarlle.
  • Tempo: Cando o pranto é por tensión e o neno necesita descargar enerxía para relaxarse e durmir, ás veces o único que se pode e debe facer é deixarlle chorar. 

Iso si, non convén insistir demasiado cun mesmo método. Se non funciona, máis vale probar outro (e empezar a pensar en pedir axuda).

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións