Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 2-3 meses

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como podo saber se o meu bebé ouve ben?

A detección precoz dos problemas auditivos é fundamental para o seu tratamento e para que o neno poida acceder á maior calidade de vida posible

Darse conta de que un bebé padece problemas auditivos a miúdo non é sinxelo, porque o seu desenvolvemento parece normal ata os 18 meses ou os dous anos de vida. Se non se detecta a hipoacusia, só despois desa idade comeza a advertirse o seu principal efecto negativo: problemas na fala. Por iso, é importante prestar atención a este tema desde o primeiro momento. Este artigo explica os problemas auditivos nos nenos, en que consiste o cribado que se recomenda aos recentemente nados e formas de comprobar se o pequeno ouve ben. Tamén aborda as causas e consecuencias da hipoacusia e o seu tratamento.

Os problemas auditivos nos nenos

Img bebe oye bien arti
Imaxe: londondeposit

A incapacidade parcial ou total para percibir sons nun ou ambos os oídos chámase hipoacusia. Os casos en que a hipoacusia é moi pronunciada, é dicir, cando unha persoa ouve moi pouco ou nada, son os que se coñecen como xordeira. Estes problemas auditivos non son demasiado frecuentes nos nenos. Segundo a Asociación Española de Pediatría (AEP), de cada 1.000 recentemente nados, cinco presentan algún grao de hipoacusia e só un deles, de xordeira profunda.

Máis aló diso, convén pór moita atención se se sospeita a existencia de calquera problema auditivo no bebé, xa que a súa detección temperá supón numerosas vantaxes para o seu tratamento e, en consecuencia, para o desenvolvemento integral do neno.

De que maneiras pódense advertir eses problemas? Detállanse a continuación, segundo a idade do menor.

Cribado auditivo nos recentemente nados

O primeiro cribado auditivo recoméndase que se realice na propia maternidade, pouco despois das primeiras 24 horas de vida do bebé. Consta de dúas probas que avalían a capacidade auditiva. Ambas son moi sinxelas e non causan molestias ao recentemente nado. Hai que executalas cando este se atope tranquilo ou durmindo.

A primeira consiste en otoemisiones acústicas. Para iso, instálase unha pequena sonda que emite uns sons no conduto auditivo e recóllese a resposta que ocasiona nunha zona do oído chamada cóclea.

A segunda recibe o nome de potenciais evocados auditivos. Colócanse uns auriculares nos oídos do neno e, cuns sensores conectados ao seu coiro cabeludo, mídense os sinais que chegan ao cerebro.

Un resultado positivo no cribado descarta problemas, pero uno negativo non permite un diagnóstico definitivo, polo que se deriva ao bebé a un especialista para un estudo máis detallado. “Só unha pequena parte dos nenos que non pasan o cribado inicial teñen realmente unha xordeira”, explica a AEP.

Como saber se o neno ouve ben

Img otoscopio arti
Imaxe: Nico

Máis aló dos resultados dese cribado inicial, os pediatras destacan diversas situacións que os pais poden detectar nos meses posteriores e que poden ser síntomas de que o bebé non ouve ben.

Nos primeiros dous meses, o recentemente nado parpadea, asústase ou se esperta ante ruídos fortes. Ademais, a voz da súa nai (ou do seu coidador principal) tranquilízao e o neno pon atención ao escoitala.

Pouco despois, entre o tres e cinco meses, o bebé xa vira a cabeza en busca da fonte de son e, a partir do primeiro semestre de vida, xa non o fai só coa cabeza senón co resto do corpo. Se para ese momento do seu desenvolvemento o pequeno non emite sons nin balbucea, as posibilidades de que padeza dalgún grao de hipoacusia serán certas e fundadas.

Outros signos de alarma para detectar este problema son: que ao neno non lle chamen a atención os ruídos de timbres e teléfonos cando ten un ano de vida; que non recoñeza o seu propio nome entre o ano e os 18 meses; que aos dous anos non imita palabras simples; ao tres non diga palabras ou ao catro, frases sinxelas. Tamén se, en etapas posteriores, o menor ten dificultades para entender unha conversación ou necesita con frecuencia que lle repitan palabras. Hai que estar atentos a isto durante todas estas etapas, xa que é posible que a hipoacusia non sexa innata pero desenvólvase máis adiante.

Consecuencias e tratamento da hipoacusia

En ocasións, os problemas auditivos son difíciles de percibir polos adultos cando o bebé é moi pequeno. O seu desenvolvemento pode ser en aparencia normal ata os 18 ou 24 meses. Pero a principal consecuencia negativa é o atraso no desenvolvemento da fala.

Por ese motivo, o tratamento é multidisciplinar. Comeza ao seis meses de idade, cando a hipoacusia detéctase de maneira precoz, ou en canto descóbrese, se sucede despois desa data. Ademais do pediatra, traballan nel o otorrinolaringólogo, o logopeda, o psicólogo infantil e o audioprotesista. Deste xeito garántese que o neno teña a estimulación, o traballo logopédico e as próteses (audífonos ou implantes cocleares) adecuados para que a súa calidade de vida sexa a máis alta posible.

Causas dos problemas auditivos nos bebés

Segundo a AEP, a maioría dos casos de hipoacusia ou xordeira infantil están presentes desde o nacemento e a metade teñen orixe xenética. A Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria (AEPap) sinala que o 90% dos nenos xordos son fillos de pais que ouven ben, pero a Biblioteca Nacional de Medicamento de Estados Unidos recomenda, se hai antecedentes familiares de hipoacusia, buscar asesoría xenética antes do embarazo.

Outras causas destes problemas son un baixo peso ao nacer (por baixo de 1,5 quilos), que a nai padeza durante a xestación infeccións como rubeola ou toxoplasmosis ou que o neno sufra meninxite.

Por tanto, as formas máis eficaces de prevención, máis aló da herdanza xenética, é ter coidado ante posibles infeccións, tanto durante o embarazo como no desenvolvemento do neno. Cumprir co calendario de vacinación é, neste sentido, fundamental.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións