Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Como reducir o estreñimiento nos nenos

É un problema frecuente na infancia, que afecta ao 7,5% da poboación en idade escolar

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 25 de Novembro de 2011
img_nene comiendo 4

O estreñimiento ou constipación nos nenos significa que as súas feces se volven duras e secas e, por tanto, son difíciles e dolorosas de evacuar. É posible que o neno chore mentres trata de facelo -porque lle doe- ou que exprese esta intención pero, a pesar de empuxar e esforzarse, non poida. Nestes casos, non é raro que o pequeno grite e arróibese mentres evacua.

Imaxe: D. Sharon Pruitt

O estreñimiento é un problema frecuente na idade infantil. Estímase que afecta a entre o 1,5% e o 7,5% da poboación en idade escolar. En xeral, considérase que a frecuencia defecatoria normal varía desde 2-3 deposiciones ao día a 3 deposiciones semanais. Por tanto, un dos criterios para considerar a un neno como estreñido é a frecuencia defecatoria, neste caso, inferior a 3 veces á semana.

O estreñimiento é habitual na idade preescolar e escolar, ademais dun motivo frecuente de consulta en pediatría. Tamén é posible que a través de diversos factores, como cambios dietéticos, enfermidades intercurrentes, predisposición familiar ou influencias dos pais, o neno chegue a ser estreñido. Así se inicia un círculo vicioso que consiste en retención das feces, temor á evacuación e distensión rectal progresiva, que pode conducir a fecalomas, é dicir, a unha gran acumulación de materia fecal no recto, a parte final do intestino groso.

Causas máis comúns que favorecen o estreñimiento infantil

  • Inadecuada hixiene nos lavabos escolares. Os nenos en idade escolar poden estreñirse debido a que teñen temor a usar os baños da escola.
  • Condicións durante a aprendizaxe dos hábitos de hixiene. Algúns pais obrigan de forma precoz ao neno a avisar da necesidade de ir ao lavabo ou son demasiados insistentes e ata lle castigan. Estas condutas condicionan no neno unha actitude de oposición ou rexeitamento á defecación.
  • Malos hábitos hixiénicos. Non prestar atención á urxencia de defecar ou facelo sen dedicarlle o tempo necesario. Se o ritmo de vida é atareado e activo, o neno non fai caso dos impulsos para defecar.
  • As tensións ao comezo do ciclo escolar tamén inflúen en que o neno maior se estriña.
  • O inicio do estreñimiento pode coincidir cun acontecemento familiar traumático, como loito familiar, cambio de casa ou de cidade, o nacemento dun novo membro na familia…
  • A desorde nas horas para comer. Moitos nenos con estreñimiento comen máis entre as comidas que á hora da mesma.
  • Alimentación pobre en fibra, é dicir, pobre en froitas, verduras e legumes, cereais e froitos secos. Tamén pode deberse a que o neno come estes alimentos pasados polo chinés ou o pasapuré, onde queda retida a maior parte da fibra dos vexetais: purés de verduras ou de froitas. Esta é a causa máis común do estreñimiento e a súa curación depende, en gran medida, de que o neno cambie os seus hábitos alimentarios.
  • Abuso de alimentos astringentes (patacas, plátano, arroz, cenoria cocida…) e a introdución de novos alimentos como chocolate, lambetadas e outros doces.
    Inxestión insuficiente de líquidos. A auga e a froita en zume favorecen a deposición das feces grazas á súa acción humectante do intestino.

Consellos para evitar o estreñimiento

Cambios hixiénicos

  • Establecer un patrón regular para ir ao baño. É importante sentar ao neno no orinal ou no retrete durante dez ou quince minutos despois das comidas e explicarlle que nunca debe reter ou aguantarse cando teña ganas de ir ao lavabo.
  • Para algúns nenos é difícil evacuar mentres están deitados. Pódeselles axudar se se dobran suavemente os seus xeonllos contra o peito. Esta é unha posición máis natural para a evacuación.
  • Dicirlle ao neno que non espere demasiado tempo para ir ao baño se sente a necesidade de facer cacas.
  • Animarlle a facer actividade física. Isto reducirá o estreñimiento.
  • Non usar supositorios, enemas ou laxantes sen consultar previamente co médico.

Cambios dietéticos

  • Aumentar a cantidade de alimentos con fibra na dieta do pequeno (froitas con pel, verduras enteiras, legumes, froitos secos). O incremento da fibra débese facer de maneira gradual, xa que unha dieta con gran cantidade de fibra pode provocar flatulencia, distensión do abdome e cólicos no neno. Ademais, interfere o aproveitamento doutros nutrientes necesarios para o crecemento.
  • Eliminar temporalmente ou diminuír o consumo de alimentos astringentes.
  • Cando o neno é maior dun ano, xa debe comer froita e verdura tres veces ao día. É preciso ofrecerlle froita ben lavada e sen pelar, vexetais crus (trocitos de tomate ou de pepino, leituga cortada en juliana, cenoria rallada, etc.) e verduras enteiras, non sempre en puré.
  • Un aperitivo con moita fibra son os flocos de millo de millo.
  • Os nenos teñen que tomar, polo menos, dous vasos de auga ou outros líquidos cada día.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións