Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como saber si estou preparado paira ser pai ou nai

A maternidade ou a paternidade exércese agora de forma máis consciente e responsable, polo que nolo pensamos máis paira dar o paso. Axudámosche na toma de decisión

paternidad maternidad Imaxe: ID 3907349

Durante o confinamento augurouse un baby boom. Con todo, un ano despois, a realidade é ben distinta. Segundo o Instituto Nacional de Estatística (INE), no primeiro trimestre de 2021 o número de nacementos caeu un 8,75 % respecto de 2020. A incerteza dificulta a toma de decisións. E a que rodea a esta pandemia tamén o fai á hora de dar o paso cara á paternidade ou a maternidade. Pero hai máis factores. Explicamos cales son e achegamos algúns consellos que axuden na decisión a quen dubidan si están preparados paira iso.

Ser pai ou nai? Una decisión cada vez máis meditada

Na actualidade ser pai ou nai é una decisión máis da vida, quizais a máis importante. A maternidade ou a paternidade exércese de forma máis consciente e responsable. As novas formas de parentalidad conforman unidades familiares moi distintas ás de hai uns anos. E as técnicas de reprodución aumentan as posibilidades paira ter fillos tamén a idades máis tardías.

En calquera caso, quen temos fillos e queremos que sexan felices, buscamos darlles certa calidade de vida en canto a educación, coidados, bens materiais, vacacións… E antes diso dedicamos máis tempo a formarnos, a incorporación ao mundo laboral atrásase e, polo tanto, a independencia económica paira manter una familia tamén. E aínda que ter tanto en realidade non é tan necesario paira vivir, esta esixencia a nivel cultural e social é alta, polo que aprazamos o momento de ser pais aos 35 (a idade media dos primerizos está ao redor dos 30 anos). Pensámosnolo/Pensámonolo máis antes de decidirnos.

“Non sei si é o momento”. “Agora non me vexo con fillos; igual dentro duns anos”. “Teño medo a perder a miña liberdade se me converto en nai”. “Quero ser pai, pero co mundo así?” Son preguntas e dúbidas propias de persoas con ambivalencia , mulleres e homes que pensan na necesidade de cambio, neste caso ser pais, pero que, doutra banda, rexéitano. “Hai una parte da miña cabeza que prefire ter fillos e outra que prefire estar onde estou. Esta ambivalencia cognitiva vese moi ben cos fumadores: contémplanse sen fumar, pero implícalles renunciar a algunhas cousas”, explica Miguel Ferreiro, psicólogo do Colexio Oficial da Psicoloxía de Madrid e profesor asociado da Universidade Autónoma de Madrid (UAM).

embarazada maternidad
Imaxe: Cparks

No caso de quen dubidan en si dar o paso cara á maternidade e a paternidade é frecuente que se vexan ben na parella (ou sen ela), con desexo de ser pais, ilusionados, con ganas de xogar co nenos… pero tamén xunto ás vantaxes consideran os inconvenientes: a crianza cansa, economicamente igual non estamos tan ben, as vacacións son distintas, os meus amigos fan outros plans… “Ter un fillo é una fonte de alegrías, e tamén de preocupacións, de problemas, polo que si non teño fillos, non convivo con adolescentes, por exemplo”, sinala o psicólogo.

“Que una persoa ou una parella traballe as súas ambivalencias cara á parentalidad (que todos temos en maior ou menor grao) é un acto de responsabilidade e pode previr tropezos nunha das tarefas máis importantes ás que nos enfrontamos na vida. De feito, temos consultas relacionadas cunha mala adaptación á crise que supón a chegada dun bebé á vida dunha persoa, da parella de proxenitores e do resto da familia”, comenta Branca Armijo, psicóloga, psicoterapeuta e directora de CBP Psicólogos (Madrid).

Entón, ante esta dicotomía que facer? Demorar a decisión de ser pais ou non. E isto no plano que nos concierne, ten as súas consecuencias, pois a capacidade física da muller paira telos non é a mesma aos 25 que aos 40 anos. Á presión social que poden sentir úneselle a do reloxo biolóxico. “Si a decisión foise pospondo até os 40 anos, aparece ao redor desa idade un replanteamiento sobre este tema porque biológicamente é un momento no que todos somos conscientes de que non decidir é decidir que non”, recoñece Armijo.

En opinión de Miguel Hierro, outras razóns máis persoais tamén poden estar a influír, de maneira que facilitan ou entorpecen esta toma de decisión:

  • a infancia que viviron ou lembran estas persoas pode facerlles inclinarse por unha ou outra parte da balanza. Neste aspecto tamén coincide Armijo, quen tamén apunta outros medos, como posibles conflitos relacionales da parella.
  • valorar moito o tempo libre, sentir que non se teñen ataduras, necesitar contar sempre cunha marxe de manobra… facilita a demora.
  • centrar a vida adulta no goce tende a atrasar ou descartar a paternidade ou maternidade. “Os espazos de lecer de adulto, os tipos de xogo e actividades… cada vez son máis. E algúns senten que ter un fillo implica renunciar a esa parte de calidade de vida”, di o psicólogo.
  • a contorna social (familiar ou de amigos) que ten fillos ou non e como afronta esta situación pode animar a chegar á maternidade ou paternidade, ou non.

Consellos paira axudarche na decisión de ter fillos

Que consellos dar a quen estean indecisos por dar o paso cara á maternidade ou a paternidade? É complicado. “O proceso de converterse en pai ou nai é psicoloxicamente tan complexo que non creo que se poidan dar pautas ou consellos xerais. É normal que a chegada ao camiño de ser pai ou nai sexa complexa, posto que o camiño o é, e só poderase entender esa complexidade, cando un camiña por el, aprendendo en cada paso como dar o seguinte”, confesa Branca Armijo.

paternidad bebe
Imaxe: Maria Lindsey Content Creator

Non teñas medo ás dúbidas, medos e inquietudes

Como estar seguro de que estarei preparado emocionalmente paira ser un bo pai ou nai? Como garantir que terei traballo, vivenda adecuada, tempo e enerxía paira apoiar aos fillos en todas as súas necesidades, etc.? “O feito de que aparezan medos fala de que a parella ou a persoa é consciente da responsabilidade que leva ter un fillo e é capaz de tolerar a incerteza sobre a súa propia capacidade. En calquera caso, os pais só poden asegurar e comprometerse na intención de protección e coidados aos seus futuros fillos, o que garante ser un pai ou una nai ‘suficientemente bo’ (como afirma D. W. Winnicott) que se equivocará seguro en moitas ocasións, pero que, se isto ocorre e dáse conta, tentará resolvelo”, sostén a psicoterapeuta.

Confía no teu instinto

Pospor a paternidade ou maternidade favorece dar ese paso en mellores condicións laborais, de madurez psicolóxica, a parella tería tempo de construírse e negociar moitos aspectos da relación, etc. Pero ás veces, como lembra a psicóloga, deixar pasar demasiado tempo vai en contra da fertilidade biolóxica e pode incrementar as dúbidas sobre o proxecto de familia con ou sen fillos da parella.

Por iso é polo que Miguel Hierro aconselle non ignorar o instinto. “Afortunadamente, ter fillos non é obrigatorio; pódese vivir sen ter fillos. Por iso hai que confiar no noso instinto. Podemos telos na medida en que sintamos que podemos telos, porque nos apetece telos”, asegura.

Decide en parella

Excepto no caso de mulleres que optan ser nais en solitario, a decisión de ter fillos é un proxecto vital fundamental en calquera relación de parella. “Pero tamén é case o único proxecto no que dificilmente un pode ceder por desexo do outro nunha negociación, porque non hai nada máis persoal e íntimo que o desexo”, destaca Armijo.

Entón, se teñen visións opostas? “Podemos traballalas, entender si hai medos ou factores modificables á base desa decisión que poida levar á parella a un achegamento, pero dificilmente vai producirse una negociación como pode ocorrer noutras decisións, coma se comprar ou non una casa. Renunciar á paternidade ou maternidade polo outro ou ser pai ou nai se non se desexa é seguramente un prezo demasiado alto paira a relación de parella”, sinala a psicoterapeuta.

Prepárache para renunciar

Ter fillos complica a vida, pero tamén traballar, irche de vacacións… Case todas as decisións implican renunciar a outras cousas, e non por iso deixamos de tomalas. Iso si, ter fillos é una das poucas cousas que non teñen marcha atrás. “Podes cambiar de profesión, volver estudar, mudarche, empezar un traballo e deixalo… pero cando tes un fillo telo paira sempre”, lembra Hierro.

Non é o momento adecuado? Fai esta proba

Paira as parellas que llo expuxeron na súa consulta e que pensan que este non é o momento, o psicólogo ponlles tarefa: “Deben describir en que consiste o momento adecuado: que esteamos a traballar os dous, que teñamos una casa con máis dormitorios, que a miña irmá non se embarace á vez… Verbalizan as circunstancias que lles animarían a ter fillos. E entón, desde cero, anímaselles a colaborar con esas circunstancias: buscando casa, emprego, falando coa irmá…”.

Outros exercicios que poden axudar a aclararche

Ann Davidman, psicoterapeuta familiar con 30 anos de experiencia axudando a persoas que non teñen claro si desexan ter fillos, propón nun artigo no medio estadounidense Vox  varias actividades que poden servir paira sacar de dúbidas aos indecisos. Estas son algunhas delas:

  • Facer una lista con tres decisións tomadas nas que sabías que era a decisión correcta e describir que sensación sentiches ao habelas feito. “Esta é a sensación que mereces experimentar cando decides ‘si’ á paternidade ou ‘si’ a unha vida sen fillos”, asevera.
  • Simular que tomas a decisión de ter un fillo e vivir con esa idea durante cinco días. Nese tempo, debes escribir a diario como che sentes. “Canto máis ‘real’ sexa esa decisión, máis información recibirás sobre ti”, recomenda Davidman.
  • Simular o mesmo, pero no sentido contrario: non ter fillos. “Canto máis poidas enganar á túa mente para que a decisión pareza real, máis información recibirás sobre ti”, afirma.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións