Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 6 meses-1 ano

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consellos para evitar as lesións non intencionadas nos nenos

A pesar da crenza de que moitos accidentes na infancia son inevitables, os expertos sosteñen que a prevención é a medida máis eficaz para non sufrilos

Img evitar lesiones no inten hd Imaxe: yupiramos

Os accidentes domésticos, as caídas e precipitacións desde unha certa altura, afogamentos, queimaduras e intoxicacións son as causas máis frecuentes das lesións non intencionadas que ocorren durante a infancia. Este artigo ofrece detalles acerca deste problema, entre eles por que a OMS recomenda utilizar a expresión “lesiones non intencionadas” en lugar de “accidentes”, e dá consellos para evitalas en función das distintas etapas do desenvolvemento infantil.

As lesións non intencionadas, un problema evitable

Img evitar lesiones no inten arti
Imaxe: yupiramos

As lesións non intencionadas constitúen a primeira causa de morte na franxa etaria de entre 5 e 18 anos na Unión Europea. En todo o mundo, a cantidade de menores de 18 anos falecidos por esta razón é próxima aos 830.000, segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS). Millóns, ademais, sofren as secuelas destes feitos. Por iso, estas lesións considéranse un problema grave a nivel global.

Desde hai uns anos, a OMS promove o uso da expresión “lesiones non intencionadas” en lugar do termo “accidentes“. O obxectivo é “ir modificando a concepción de que é un feito inevitable e sobre o que non se pode influír”, segundo informa a ‘Guía para pais sobre a prevención de lesións non intencionadas na idade infantil‘, editada este ano pola Asociación Española de Pediatría (AEP). De feito, a prevención considérase “a medida máis eficaz para evitar a morbimortalidad” deste problema. Así o afirma Serafín Málaga Guerreiro, presidente da AEP, no prefacio da guía.

Málaga Guerreiro engade outros datos. En xeral, para os menores de 18 anos, o principal motivo de lesión traumática son as caídas e precipitacións (un 35,6% do total), seguidas polos accidentes de tráfico (23,7%). Para os nenos españois en idade preescolar, pola súa banda, as causas máis frecuentes son os accidentes domésticos, caídas, precipitacións desde unha certa altura, afogamentos, queimaduras e intoxicacións.

Consellos para previr as lesións non intencionadas en cada etapa

Ao longo das distintas etapas do desenvolvemento do neno, o tipo de lesións non intencionadas máis frecuentes vai cambiando. A continuación sinálanse as lesións máis frecuentes e as medidas apropiadas para previlas en cada período, segundo os datos da AEP.

  • Ata o seis meses de vida. Como o pequeno ten escasa mobilidade e autonomía, as lesións, polo xeral, prodúcense a partir de caídas desde altura, os accidentes de tráfico (o bebé como pasaxeiro) e, en menor medida, atragantamientos e queimaduras. É fundamental prestar atención a que os mobles e accesorios (berce, cochecito, mochila portabebés, cadeira do coche, etc.) cumpran con todas as medidas de seguridade. E é esencial nunca deixar sen vixilancia ao neno sobre un lugar do que se poida caer, como un cambiador, a cama ou calquera outro moble. Tamén hai que evitar que queden ao seu alcance cordóns ou cintas cos que se poida afogar e obxectos pequenos que se poida levar á boca. Outro consello: non ir por casa con líquidos quentes e sempre comprobar a temperatura da auga antes de darlle un baño.
  • De seis meses a un ano. Ás causas frecuentes do período anterior engádense as posibles intoxicacións e os golpes e caídas que pode sufrir ao comezar a gatear e andar. Algunhas claves nesta etapa consisten en cubrir as esquinas rectas ou en punta dos mobles, impedir o acceso a escaleiras, tapar os enchufes, etc. Os bebés tampouco deben poder xogar na cociña nin no cuarto de baño, xa que estas estancias representan moitos riscos. E débese extremar a vixilancia para impedir que leve obxectos á boca. Os mobles non deben correr risco de caerse e débense evitar as superficies esvaradías e as alfombras que se poidan deslizar.
Img dieta estrenimiento ninos arti
Imaxe: philipimage
  • De 1 a 3 anos. As lesións máis comúns son máis ou menos as mesmas que nas etapas anteriores: golpes e caídas en primeiro lugar, seguidos por intoxicacións, atragantamientos, queimaduras e accidentes de tráfico, estes últimos tanto no lugar de pasaxeiro como de peón. As que cambian son as circunstancias en que se producen. O documento da AEP destaca a importancia de lograr un equilibrio entre a vixilancia e a protección, por unha banda, e a liberdade para explorar a contorna, polo outro. Por iso, recomenda “acondicionar o fogar, para non ter que estar continuamente chamando a atención do neno”. Esta é a etapa con maior incidencia de intoxicacións, a maioría das veces por vía dixestiva, aínda que tamén por inhalacións ou polo tacto. Convén ter sempre a man o número de teléfono do Instituto Nacional de Toxicoloxía (91 562 04 20). E tamén hai que ter en conta que, ao ser máis grandes e máis fortes, agora os pequenos poden tirar ou envorcar mobles ou aparellos máis grandes: hai que ter especial coidado con televisores, computadores e outros.
  • De 3 a 6 anos. O traballo da AEP, coordinado polos pediatras María Jesús Esparza e Santi Mintegi, indica que nesta etapa “cobra especial importancia a prevención de accidentes, dada a importante mobilidade e actividade física do neno e a súa gran curiosidade”. Por iso, aínda que as medidas de precaución son, en esencia, as mesmas que na anterior, é fundamental mostrarlle “os diferentes perigos en terrazas, ascensores, escaleiras, piscinas, vehículos a motor, etc.” e non esquecer “ensinarlle co exemplo“: un fillo pode escoitar mil veces que non debe facer algo, pero con que vexa aos seus pais facelo unha soa vez, tratará por todos os medios de imitalo.
  • De 7 a 12 anos. Na etapa escolar o menor gaña autonomía, ata adquirila case por completo cara á súa finalización. A misión dos adultos é dar aos seus fillos a información necesaria para que coñezan e respecten as normas e apliquen as medidas de protección adecuadas. Esta información abarca temas moi variados, desde como comportarse co lume, o gas e a electricidade ata o que debe ter en conta cando monte en bicicleta, báñese na piscina, practique deportes ou ao tratar con animais (non provocalos nin facerlles dano).

Tipos de medidas de precaución

As condutas en relación coa prevención de lesións non desexadas nos nenos divídense en tres tipos, segundo o documento da AEP: evitativas, prohibitivas e formativas. Teñen que ver coas etapas do desenvolvemento do menor e coa autonomía que esta gana a medida que crece.

As evitativas teñen como meta impedir o risco de accidentes, o cal se pode lograr a través de dúas maneiras: retirar do alcance dos nenos todo o que poida supor un risco ou evitar que os pequenos incorran nunha situación de risco. Estas medidas aplícanse, sobre todo, cando son bebés.

Cando xa comprenden ordes e son capaces de expresar os seus desexos, comézanse a aplicar as condutas prohibitivas. Estas, como se lembra na ‘Guía para pais sobre a prevención de lesións non intencionadas na idade infantil’, “forman parte da imposición de límites aos fillos”.

E logo, durante a idade escolar, van gañando lugar as medidas formativas, para que o propio neno poida discernir o que ten risco do que pode facer sen problema algún. Un bo desenvolvemento desta aprendizaxe tamén é clave para evitar as lesións non intencionadas.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións