Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dar o peito a demanda, protexe contra a obesidade infantil?

A lactación materna é un medio importante contra o sobrepeso e a obesidade nos nenos, segundo a Organización Mundial da Saúde

Img pecho demanda obesidad hd Imaxe: Roxana

Segundo algúns pediatras, a lactación materna a demanda protexe contra a obesidade infantil. Se en lugar de dar o peito ao bebé cando o pide dáselle outro alimento, isto pódelle levar a adoitarse a saciar a súa necesidade de afecto con comida, o que podería ser causa de sobrepeso. En calquera caso, hai consenso acerca de que os nenos que non reciben lactación materna son máis propensos ao sobrepeso. A continuación móstrase a lactación materna como unha forma de dar afecto e danse detalles acerca de como reduce o risco de obesidade. Tamén se achegan algunhas das cifras que fan deste problema unha epidemia mundial.

Dar o peito a demanda, unha forma de dar afecto

Img pecho demanda obesidad arti
Imaxe: Roxana

A lactación materna a demanda é recomendada pola Organización Mundial da Saúde (OMS) e a Asociación Española de Pediatría (AEP), ademais de por todas as asociacións de apoio á lactación. Que quere dicir que sexa a demanda? “Sempre que o bebé requírao e todo o tempo que queira”, detalla o Comité de Lactación Materna da AEP. Esta é a maneira de estar seguros de que o neno recibe todo o que necesita, describe o Comité, que “unhas veces será alimento e outra calor, agarimo ou protección“.

É dicir, os bebés non só queren ser aleitados cando teñen fame, senón tamén cando necesitan satisfacer unha necesidade afectiva. Niso radica a explicación de que algúns pediatras afirmen que a lactación materna a demanda prevén a obesidade. Se cando está necesitado de afecto o pequeno recibe un alimento con azucre (unha chuchería, un anaco de pan, etc.), o cal estimula a produción de endorfinas, sentirá pracer e relaxación grazas á comida, pero non recibiría o afecto que pedía.

Ese mecanismo trasladado ao resto da vida -apunta Jesús Garrido García, responsable da web do meu Pediatra En liña-, “tras repetir na súa infancia esa manobra miles de veces, fai que, ante unha necesidade afectiva insatisfeita, actívese un circuíto que lle di: come e sentirasche mellor“. E é isto o que favorece a obesidade.

Se, en cambio, o que o neno obtén é lactación materna, o que recibe é o afecto que necesita, e non comida no seu lugar. “No futuro, cando teña unha necesidade afectiva, buscará afecto como forma de resolvela”, engade Garrido. Isto é aplicable mesmo ás nais que, polo motivo que fóra, non aleitan aos seus fillos. Como a clave non só está no contido do alimento senón na forma en que llo brinda, dar un biberón a demanda é, neste sentido, equivalente a dar o peito desa mesma maneira. “É dar afecto con comida”, expón o especialista.

Lactación materna para reducir o risco de obesidade

En calquera caso, hai consenso en que a lactación materna é unha maneira de previr a obesidade. Dar o peito como forma de alimentación exclusiva ata o seis meses de idade “é un medio importante para axudar a impedir que os lactantes se volvan obesos”, afirma un documento da OMS. Este organismo tamén remarca a importancia de comezar coa lactación durante a primeira hora de vida, así como de incorporar “alimentos sólidos complementarios nutricionalmente adecuados e inocuos ao seis meses” e de manter a lactación, sempre que se poida, ata os dous anos ou máis.

A liga do Leite Internacional, pola súa banda, aclara que os nenos aleitados “autocontrolan os seus patróns alimenticios e a cantidade que inxeren”. Esta última adoita ser, ademais, a adecuada para o seu corpo. Sinala que, pola contra, “é a alimentación con biberón e a incorporación precoz de alimentos complementarios a causa de que se vexan afectados de obesidade ao crecer, non a lactación natural”.

Segundo un artigo de María José Lozano da Torre, experta da Universidade de Cantabria (Santander) e membro do Comité de Lactación Materna da AEP, existen estudos recentes que demostran que o risco de sobrepeso é un 20% maior nos bebés non aleitados, e o de obesidade, un 25% máis elevado. Se a comparación efectúase con nenos que tomaron leite materno durante polo menos seis meses, esas porcentaxes aumentan ata o 35% e 43%, respectivamente.

A obesidade infantil, unha epidemia mundial

Unha investigación de 2003 revisara os estudos realizados ata entón e concluía que a incidencia da lactación materna sobre estes problemas “é probablemente pequena en comparación con outros factores que inflúen sobre a obesidade infantil, por exemplo a obesidade dos pais”. De feito, pódese afirmar que o problema do sobrepeso empeza no ventre materno.

Pero mesmo aínda que ese efecto fose pequeno, o mesmo traballo científico engadía que “pode ser de relevancia en termos de saúde pública”, dado que o sobrepeso e a obesidade infantil constitúen no mundo unha auténtica epidemia. Segundo datos da OMS, o número de nenos de entre 0 e 5 anos que os padecen aumentou de 32 millóns en 1990 a 42 millóns en 2013, e se se manteñen as tendencias actuais, podería chegar a 70 millóns en 2025.

A obesidade infantil está asociada, explica a OMS, a unha ampla gama de complicacións de saúde graves e a un risco crecente de contraer, de forma prematura, enfermidades como diabetes e cardiopatías. Por mor deses e outros prexuízos do sobrepeso e a obesidade, os expertos alertan contra a súa prevalencia cada vez máis notoria entre os menores. Por iso, leste é un motivo máis para a promoción da lactación materna.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións