Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dereito de corrección aos menores: onde está o límite entre pais e fillos?

Convén coñecer os límites e as facultades do dereito dun pai a aplicar disciplina e corrixir ao seu fillo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deXuñode2012
Img familia Imaxe: N.R.

Os pais deben prestar asistencia aos fillos habidos dentro ou fóra do matrimonio, durante a minoría de idade e sempre que proceda. O artigo 154 do Código Civil establece os deberes e facultades dos pais tras a supresión, nas últimas reformas legais, do dereito de corrección que, de maneira razoable e moderada, recoñecía ata o ano 2007. Este dereito de corrixir aos fillos menores por parte dos pais, os seus límites e as facultades coas que pode ser exercido volveu á actualidade tras o balbordo provocado pola detención en Xaén dun pai que castigou á súa filla sen saír de casa e que, tras dous días retido, foi posto en liberdade. Ao debate e preocupación contribúe unha nova realidade social, novos modelos familiares e unha conflitividade crecente no ámbito escolar.

Un dereito suprimido

Img familia artticulo
Imaxe: N.R.

Os pais teñen o dereito e o deber de educar, velar e procurar formación integral aos seus fillos. Coa reforma legal de 2007, quedou suprimida a facultade de corrección que, de maneira razoable e moderada, recollía o último parágrafo do artigo 154 Código Civil. Pero por que se quitou o dereito de corrección?

Quedou eliminado pola Lei 54/2007 de 28 decembro de Adopción internacional, para dar resposta aos requirimentos do Comité de Dereitos do Neno, que mostrou a súa preocupación pola posibilidade de que a facultade de corrección que se recoñecía aos pais e titores puidese contravenir a Convención sobre os Dereitos do Neno. Pero os pais continúan tendo facultades para velar e corrixir aos seus fillos.

Se corresponde aos pais educar e formar aos seus fillos, necesitan unhas facultades para aplicar disciplina

Tradicionalmente admitiuse que a corrección é, á vez, un dereito e un deber dos pais unido ao de educación. Este último séguese mantendo na actual regulación do artigo 154 do Código Civil, xunto co de procurarlles unha formación integral.

Se corresponde aos pais educar e formar aos seus fillos, necesitan ter facultades para corrixilos, para aplicar disciplina. Neste sentido, e de acordo ao artigo 155 do mesmo código, imponse aos fillos o deber de obedecer aos seus proxenitores mentres permanezan baixo a súa potestade.

Límites do dereito de corrección

O dereito a educar con disciplina aos fillos, con todo, ten os seus límites. O uso da violencia nunca pode ter fins educativos. Hai que respectar a integridade física e psíquica dos menores de idade, así como o desenvolvemento da súa personalidade e a súa dignidade.

A saúde non pode quedar comprometida e o castigo corporal non entra dentro das facultades dun dereito de corrección. Se se ten en conta a regulación da violencia física e o trato degradante no ámbito familiar dos artigos 153 e 173 do Código Penal, o dereito de corrección dos pais redúcese a reprender e corrixir a través da palabra. Iso supón un avance no respecto á dignidade dos menores.

Hai que respectar a integridade física e psíquica dos fillos menores de idade, así como o desenvolvemento da súa personalidade e a súa dignidade

Ante esta limitación, xorden inevitables dúbidas… Unha losqueada a un fillo desobediente é unha conduta delituosa? E ameazar? E castigar sen saír? Os tribunais negaron aos pais a facultade de corrixir aos seus fillos con actos físicos. Aínda que hai matices, estes non cambian o feito de que os pais non están nunca autorizados a utilizar o castigo corporal.

Pero se hai que educar, hai que disciplinar e corrixir. E se a acción é insignificante, o Dereito Penal non interviría, por aplicación do principio de intervención mínima. Queda permitido un azoute como conduta correctiva física de moi leve intensidade, sen lesión algunha e sen utilizar ningún tipo de instrumento. Pero, para os Tribunais, un golpe con algún obxecto, se causa lesións, non pode considerarse insignificante.

Unha das sentenzas máis citadas neste ámbito é a resolución da Audiencia Provincial de Xaén de 22 de xaneiro de 2009. Por ser posterior á reforma do artigo 154 Código Civil é de especial relevancia: nega a posibilidade de que os pais corrixan aos seus fillos con actos físicos, aínda que logo admíteo en casos de pequena entidade. Calquera uso do castigo físico é punible, di, pero hai algúns actos físicos sobre os fillos que polo seu insignificancia non o serían. A simple labazada, o mero azoute cando haxa unha previa actitude rebelde do fillo, onde non se cause lesión podería quedar impune.

Penas por malos tratos a un fillo menor

O delito de malos tratos físicos ou psíquicos a un menor pode ser castigado con penas de prisión -de entre seis meses a un ano- ou de traballos en beneficios da comunidade; tamén, cando o xuíz ou tribunal estímeno adecuado, a inhabilitación para o exercicio da patria potestade, tutela, curatela, garda ou acollemento ata cinco anos; e con penas accesorias de afastamento.

Por exemplo, a Audiencia Provincial de Cidade Real con data 26 de febreiro de 2009 confirmou a sentenza de condena a unha nai por dar dúas labazadas a unha filla menor que lle causaron lesión. Foi culpada como responsable dun delito de malos tratos no ámbito familiar, pola aplicación do artigo 153 do Código Penal, á pena de 56 días de traballo en beneficio da comunidade. Ademais, prohibíuselle achegarse á súa filla a unha distancia inferior a 100 metros ou comunicarse con ela durante seis meses.

Que é a patria potestade?

Segundo o Código Civil, é unha función que debe exercerse sempre en beneficio dos fillos menores, de acordo coa súa personalidade e con respecto á súa integridade física e psicolóxica.

Comprende, para os pais e titores, os seguintes deberes e facultades:

  1. Velar por eles, telos na súa compañía, alimentalos, educalos e procurarlles unha formación integral.

  2. Representalos e administrar os seus bens.

Se os fillos teñen suficiente xuízo, deben ser escoitados sempre antes de adoptar decisións que lles afecten.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións