Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Destete respectuoso para o bebé: claves para logralo

A lactación materna debe ser abandonada de forma gradual e non deixarse influenciar polas presións externas

Máis tarde ou máis cedo, o fin da lactación materna sempre chega. Algunhas nais deciden iniciar o destete de forma dirixida. Outras optan por que sexa o pequeno quen decida e deixe de mamar de forma natural. En calquera dos casos, para evitar que tanto a nai como o fillo sufran co destete, os especialistas sinalan que é importante abandonalo dun modo gradual e, sobre todo, ofrecer moito amor e agarimo ao neno durante o proceso.

Imaxe: Benjamin Earwicker

O fin da lactación materna

O leite materno é o mellor alimento que unha nai pode proporcionar ao seu fillo. Por iso, a Organización Mundial da Saúde e a Asociación Española de Pediatría (AEP) recomendan manter a lactación materna exclusiva durante o seis primeiros meses de vida do bebé e prolongala, xunto coa alimentación complementaria, polo menos ata os dous anos.

Hai nenos que seguen alimentándose do peito da súa nai máis aló deste período, ata que de forma voluntaria deciden abandonalo. Outros finalizan a lactación antes dos dous anos e mesmo antes do seis meses.

En todos os casos, este proceso, denominado destete, é complexo e esixe “axustes nutricionais e psicolóxicos na parella lactante (nai-bebé)”, sinala a publicación ‘Lactación materna: guía para profesionais‘ da AEP.

Destete natural e respectuoso para o bebé

No destete natural, o pequeno, aos poucos e de forma progresiva, abandona en por si a lactación materna. Os expertos sinalan que un bebé, salvo excepcións, de cando en cando se desteta só antes do catro anos.

Os nenos que se destetan de forma natural é “porque xa non o necesitan e maduraron”, explica Pilar Martínez, autora do libro ‘Destetar sen Bágoas‘ (2012) e do blogue Maternidade continuum.
Martínez apunta que, cando o bebé aínda é pequeno, as tomas son moi frecuentes, xa que necesita o peito non só para alimentarse, senón tamén “para consolarse, para durmir e para conectar coa nai”.

O mesmo neno, conforme crece, inicia o destete de forma progresiva. Necesítao menos e mama con menor frecuencia, ata que chega un momento en que madura e deixa de facelo.

Noutros casos, o destete natural está propiciado pola introdución da alimentación complementaria ou pola combinación das tomas de peito con biberóns. Pero cada pequeno é distinto e leva o seu propio ritmo de destete.

Un destete respectuoso co bebé

O destete debe respectar as necesidades do bebé lactante
Xa sexa natural ou dirixido, os especialistas recomendan que o destete leve a cabo de maneira gradual, nunca de forma radical e sen control. O destete debe ser respectuoso. É dicir, o proceso debe respectar as necesidades do fillo. Para iso, é necesario armarse de paciencia e tentar que sexa o máis progresivo posible

Un consello útil para logralo é ofrecer substitutos ao peito, como auga ou comida, e incrementar os momentos íntimos, de atención e agarimo co neno, para que non senta que perdeu o amor da súa nai.

Outra recomendación é iniciar o destete parcial cando se incorpora a alimentación complementaria á dieta do bebé. Estes alimentos hai que ofrecelos despois das tomas do peito, con culler (non biberón) e sen forzar ao pequeno.

No caso de que se opte polo destete total e quéirase substituír as tomas de peito por leite artificial, os pediatras aconsellan a substitución gradual das tomas de peito polas de biberón ao longo de dúas semanas. Pero hai que manter o maior tempo posible, polo menos, as tomas da mañá e a noite.

Sufrir co destete

Imaxe: Vince Alongi

O destete, se non se realiza dunha forma gradual e consciente, pode xerar distintos problemas, tanto á nai como ao bebé.

A nai pode sufrir co destete, sobre todo, se se produce de forma temperá e abrupta. No entanto, aínda que o proceso fágase de maneira adecuada, os cambios hormonais derivados do fin da lactación poden provocar uns días de reaxuste nos que a muller sente moito máis sensible ou triste.

Ademais, o bebé pode non estar preparado para destetar e negarse a facelo. Isto adoita ocorrer cando a nai toma a decisión presionada pola contorna. Nestes casos o consello é claro: non deixarse influenciar polos demais e informarse ben sobre o tema.

Destete dirixido ou precoz: causas frecuentes

Cando a nai impón o abandono da lactación ao bebé, fálase dun destete dirixido ou forzado. Se este, ademais, prodúcese antes de que o pequeno cumpra os dous anos, denomínase tamén destete precoz. As razóns de provocar o fin da lactación son diversas. Estas son as principais:

  • A volta ao traballo despois da baixa maternal. Neste caso convén non abandonar do todo a lactación e optar por eliminar tan só algunhas tomas: é o que se chama destete parcial.

  • Un novo embarazo. Este argumento carece de peso, sinalan os profesionais da lactación, xa que unha xestación normal non obriga ao destete inmediato.

  • Alimentación complementaria. A introdución de novos alimentos na dieta do bebé non xustifica o abandono da lactación. Os nenos poden manter sen ningún problema as tomas de peito á vez que se inician nos novos alimentos.

  • Consello do especialista, por inadecuada ganancia de peso do bebé ou por enfermidade da nai.

  • Presión social. En moitos casos, as críticas da contorna en contra de manter a lactación máis aló do considerado “correcto” aceleran o destete.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións