Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Educa aos teus fillos sen gritar estas vacacións (e o resto do ano)

Proba métodos como o do semáforo, o rinoceronte laranxa ou falar en susurros para evitar os berros coa nenos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 03 de Agosto de 2019

En vacacións rompemos as rutinas en alimentación, en horarios… e cos nosos fillos. Deixámoslles que se vaian máis tarde á cama ou se tomen algún que outro xeado. Pero esta relaxación ten as súas consecuencias cando non somos tan flexibles: enfados, rabietas e berros polas dúas partes. Por iso no verán, como durante o curso, hai que seguir educando con límites e sen gritar. Da man dunha experta en intelixencia emocional, contámosche como facelo sen levantar nin unha voz.

Pódese educar aos nosos fillos sen gritar? Os expertos din que si. Resultará unha tarefa difícil, pero non imposible, e por varias razóns. Non é un bo exemplo. Gritar constitúe un tipo de violencia verbal que utilizamos cando desexamos que alguén nos escoite e queremos imporlle as nosas ideas ou límites. Supón unha expresión da perda de control ante determinadas situacións que nos superan como pais. Pero claudicar alzando a voz cos máis pequenos ten consecuencias: frustración, tensión, inseguridade, baixa autonomía (non sabes que facer ata que grítanche) e outros moitos problemas, como mostran varios estudos.

A Universidade de Pittsburgh e a Universidade de Michigan, ambas as en EE.UU., colaboraron nunha investigación conxunta, publicada en 2014 pola revista Child Development, na que fixeron un seguimento do comportamento de case mil familias. O 45 % das nais e o 42 % dos pais admitiron gritar e nalgún caso insultado aos seus fillos de entre 13 e 14 anos. E os efectos desa violencia verbal non foron poucos, como comprobaron os científicos: problemas de conduta como discusións e pelexas con compañeiros, dificultades no rendemento escolar, mentiras aos pais, ata roubos en tendas e síntomas de tristeza repentina e depresión.

Outro estudo, da Escola de Medicamento de Harvard (EE.UU.) demostrou que os berros, os malos tratos verbais e a humillación ou a combinación do tres elementos alteran de forma permanente a estrutura cerebral infantil. E outro traballo máis recente, realizado por investigadores da Universidade de Montreal e do Centro Hospitalario Universitario Sainte-Justine, en Canadá, vén corroborar isto e máis, pois afirma que gritar a un neno, darlle un sopapo, losquealo ou sacudir regularmente pode alterar os seus circuítos cerebrais do medo.


Imaxe: gabrielle_cc

Consellos para educar aos teus fillos sen berros

Contaches algunha vez ata dez para non pegar un berro? Seguro que probarías esta técnica, como tamén recorrerías a outras como a do semáforo (en vermello esperamos e tranquilizámonos; en ámbar, pensamos; e en verde, expresámonos) ou a relaxación da árbore (respirar varias veces de forma pausada), sen saber que tiñan ata nome.

Outro método moi coñecido nos últimos anos é o reto do rinoceronte laranxa. Creado por unha nai estadounidense de catro fillos, expúxose deixar de gritar aos seus fillos durante un ano e compartir a súa experiencia nun blogue. E conseguiuno. Algunhas das súas ideas: pechar os ollos e imaxinarse nun lugar de paz, escoitar música, respirar fondo, afastarse do lugar uns instantes, sacudir o corpo, aplaudir ata que deixen de facer o que consideras que fan mal…

Podes probar este curioso método durante un fin de semana, unha semana enteira ou estas vacacións, e seguir o resto do ano. Non te esquezas de levar algo laranxa (unha pulseira, un anel ou uñas pintadas) para ter sempre presente o reto e compartir o teu obxectivo coa túa familia ou amigos que che sirvan de apoio e recordatorio (tamén conta esta comunidade de Facebook). Apunta cando gritas e o motivo para coñecerche mellor e anticiparche a eses momentos e, se necesitas gritar, faino, pero non aos teus fillos.

Pero tamén animámosche a seguir as pautas para educar sen berros que recomenda Sonia Martínez, psicóloga, especialista en intelixencia emocional e directora dos centros Crece Ben en Madrid:

  • Anticipación. No verán os fillos ponnos a proba cos límites, tentado ver ata onde podemos chegar. Somos máis flexibles nos hábitos: déitanse máis tarde, comen un xeado, cean máis tarde, ven máis debuxos animados… Pero non todos os días, e o neno, adoitado a rutinas, non o entenderá. Como evitar os enfados e berros? Anticipándonos. “Comentarémoslles que, como é verán, ímonos a saltar certas rutinas, que teñen que facer certas cousas, que se deben organizar.... Pero remarcarémoslles que é unha excepción e non unha regra”, suxire Martínez, pois sempre haberá outras normas que se manterán.
  • Obedecer á primeira e as súas consecuencias. Por gritar con frecuencia para pór límites ou reprender por un mal comportamento, o neno poida que adóitese a dar unha resposta ante ese ton e ata que non chega ao berro, non cambie a súa conduta. E debe obedecer á primeira. Si, á primeira. “Deben aprender que os seus pais non teñen que repetirlles cósalas cinco veces, pois iso provoca berros, castigos desproporcionados e que actuemos baixo o noso enfado”, explica a psicóloga. Para conseguilo, pódeselles dar un tempo (contamos ata dez e debe estar todo recolleito, por exemplo) e avisarlles diso antes, pero “se non obedece á primeira, debemos dicirlle que o sentimos unha chea e cumpriremos coas penalizacións que previamente falariamos con eles: non ver debuxos, non ir á piscina cos amigos...”, apunta. Coas consecuencias -que non castigos- pautadas antes e de realización fácil e inmediata, déixaselles a capacidade para responsabilizarse e tomar as súas decisións. E todo iso sen chillidos, chantaxes, burlas ou a manida ameaza “vasche a decatar”.
  • Entender que son nenos. “Que o neno non obedeza ou non faga o que ten que facer debemos velo como unha oportunidade de aprendizaxe. Debe aprender a regularse, saber esperar, responsabilizarse, tomar unha boa decisión…”, comenta a experta. E atento a isto:  ás veces pasa que lles pedimos tantas cousas á vez que nin nós somos capaces de facer e o pequeno non o fai e o noso enfado é totalmente desproporcionado. Podemos cambiar esta práctica.
  •  Como falarlles e comunicarnos en familia. Ao gritar aos teus fillos, habitúanse a que deben berrar para que lles fagan caso. Que tal se lles falamos con susurros? “Nos nosos centros facémolo e quedan estupefactos. Prestan moita atención”, recoñece Martínez. O conveniente é que, antes de falarlle, acheguémonos, mirémoslle aos ollos e deixe de facer o que está a facer. E outro consello: instalar en casa as "grazas, por favor, poderías axudarme… Moitas veces axudamos aos nenos a que se porten ben fóra, pero non lles dicimos que deben ser amables connosco ou os seus irmáns”, asegura a especialista.
  • Como dicir “estás a facelo moi mal” sen berros. Che chiscadela un ollo, tócoche o ombreiro, ensínoche un cartón laranxa… son maneiras “en clave” de chamar a atención do menor, á vez que se evitan os berros, as charlas e os discursos. Pero logo, cando o neno está tranquilo, outro día ou pola noite, será o momento de falalo e dicir se pode facelo mellor e como facelo mañá. Con fillos máis maiores, pódense pór na neveira as normas da casa e asinalas. E con só sinalar a regra non cumprida cun bolígrafo, non fai falta nin repetila.
  • Ante o aburrimento, hai nenos que chinchan ao irmán, tiran cousas, sacan e non recollen… Tenden a molestar. Para que isto non ocorra, os pais podemos organizarlle ese tempo libre tan amplo no verán: agora pintar, logo xogar sós cun quebracabezas, ao mediodía bailar… e xogar con eles. “Necesitan tempo de xogo co adulto. Ás veces, só parece que estamos con eles para ensinarlles, educarlles, dicirlles que está mal e corrixirlles”, confesa a psicóloga.
  • Tratar cos irmáns. Entretéñense, pero tamén xorden problemas entre eles. Para frear as pelexas entre irmáns, e que non crezan, hai que darlles unhas pautas de como expresar ao outro o que necesitan ou como chegar a acordos. Neste sentido, nomear funcións tamén axuda: un pode recoller, outro elixir o xogo un día…
  • Para evitar berros futuros. No verán poden ir adquirindo pequenas responsabilidades e hábitos: recoller xoguetes, colaborar en casa axudando a dobrar as toallas, preparar a bolsa da praia, facer as camas, recoller e pór a mesa… Se o instauramos de nenos, non teremos estes problemas na súa adolescencia.
  • Motivación. Métodos como o da táboa de puntos poden servir de axuda. Se todos, incluídos os pais, cumprimos coas nosas responsabilidades e conseguimos catro do cinco puntos na semana -cabe un día de equivocación-, o sábado e domingo faremos un plan especial en familia. Facer as cousas ben motiva. E recoñecelo máis. Por que non premiarse e felicitarse en familia por comunicarnos ben sen berros?
  • E se lles gritamos? O idóneo é que, se nos enfadamos, primeiro respiremos fondo -mesmo salgamos do lugar-, tranquilicémonos e, logo, falémolo con el. Será un bo exemplo, pero tamén un modo de actuar que debemos inculcarlles se eles enfádanse. Tamén funciona a técnica do semáforo. Pero ás veces pérdennos os nervios e as formas. Entón, “haberá que dicirlle que fixo mal, pero que nós tamén, por gritarlle. Pediremos perdón e darémoslle a oportunidade de que el tamén o faga por non vestirse a tempo ou recollido a mesa… E darémoslle outra para poder reparalo cun debuxo, axudando en casa… Ademais, proporemos xuntos un plan para ver como actuar a próxima vez e melloralo”, expón Sonia Martínez.
  • Cando todos nos gritamos. Se en familia empezamos a gritarnos, aparecen os insultos, non somos amables… é difícil volver atrás. Pero pódese mirar adiante cun reto que explica a especialista: cada día todos tomaremos conciencia de como elevamos o ton de voz (medio, alto ou baixo) e nos “autopuntuaremos”, e se o resultado é positivo, darémonos un pequeno premio simbólico (choque de mans, un abrazo, un paseo xuntos, comprar o chocolate preferido…).

Etiquetas:

educación

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografías | Fotografías | Investigaciones

Información de Copyright e aviso legal

Visita a nosa canle Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámonos moi en serio a privacidade dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto