Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 4-6 meses

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

En que parte do corpo débense aplicar as vacinas aos bebés?

Os pediatras recomendan que, nos nenos de ata un ano de vida, todas as vacinas aplíquense na coxa e, despois desa idade, no ombreiro

Img parte cuerpo vacunas bebe hd Imaxe: didesign

Durante os seus primeiros meses de vida, os bebés reciben un bo número de vacinas en forma de inxeccións. Estas deben aplicarse, segundo o consello dos especialistas, na coxa do neno, xa que esta é a mellor forma de garantir a súa máxima eficacia e de reducir o risco de que se produzan efectos secundarios. Este artigo explica por que durante o primeiro ano de vida convén pór as vacinas na coxa e non no brazo ou as nádegas, que casos considéranse especiais e cales son os posibles efectos adversos das vacinas.

Img parte cuerpo vacunas bebe arti
Imaxe: didesign

O calendario recomendado polo Comité Asesor de Vacinas da Asociación Española de Pediatría (CAV-AEP) establece que os bebés, durante o seu primeiro ano de vida, deben recibir máis dunha vintena de vacinas. Para a súa aplicación débense ter en conta unha serie de medidas. Unha delas é o lugar adecuado no que as vacinas se deben administrar.

Por que na coxa e non o brazo ou as nádegas

Cal é a parte do corpo máis apropiada para pór as vacinas aos nenos? Case todas as vacinas son intramusculares, é dicir, a inxección debe chegar ata dentro do músculo. Desta forma garántese a súa maior eficacia e redúcense as posibilidades de que se produzan efectos adversos locais. Dada a importancia de alcanzar o músculo, os expertos da CAV-AEP recomendan que, nos menores dun ano, as vacinas aplíquense na coxa do neno, en concreto no vasto externo do cuádriceps.

A conveniencia de administrar a vacina nese sector, segundo estes especialistas, radica en que “dispón dunha importante masa muscular e non está transitado por vasos sanguíneos grosos ou nervios que poidan resultar danados coa picada”. Outra vantaxe é que, como son tan pequenos e polo xeral aínda non andan, se a vacina producíselle unha reacción que lle causase molestias, non lle ocasionaría unha cojera nin ningún outro problema importante nas súas actividades normais.

A partir do ano de vida, e para sempre en diante, o sitio máis recomendado para as vacinas é o brazo, sobre todo o músculo do ombreiro, chamado deltoides. Isto é así porque, por unha banda, a partir desa idade as posibles reaccións molestas da vacina si lle afectarían ao andar; e polo outro, porque desde ese momento o deltoides xa está o bastante desenvolvido como para que os riscos de lesionar outros tecidos sexan moi baixos.

A técnica adecuada, en todos os casos, é unha inxección intramuscular profunda, cunha agulla o bastante longa e que se clave de maneira perpendicular á pel.

As nádegas, pola súa banda, desaconséllanse como zona onde aplicar as vacinas, xa que alí é máis probable que a agulla non chegue ao músculo e a sustancia deposítese no tecido subcutáneo. Se isto sucede, a vacina é menos eficaz e o risco de efectos secundarios increméntase.

Casos especiais

Hai uns anos, científicos estadounidenses analizaron as reaccións dunha mostra de 1,4 millóns de nenos ante un seis millóns das vacúas intramusculares máis comúns. O dato máis relevante das súas conclusións -publicadas en 2013 na revista Pediatrics– indicaba que a vacina contra a difteria, o tétanos e a tosferina (coñecida como DTPa) convén aplicala na coxa mesmo ata o tres anos, xa que, desa maneira, o risco de reaccións adversas é moito máis baixo que se se administrase no ombreiro.

Do seis dose desta vacina, o tres primeiras aplícanse durante o primeiro semestre de vida do bebé e as dúas últimas aos 6 e 12 anos, respectivamente. Por iso, non hai dúbidas: o primeiras tres danse na coxa e as últimas, no brazo.

A dúbida xorde ao redor da restante, cuxa administración se recomenda entre os 15 e 18 meses. Onde dala: na coxa ou no ombreiro? É unha cuestión que “debe valorarse con cautela”, expresan desde a CAV-AEP, “pois, ademais de ser relativamente infrecuentes as reaccións vacunales locais, non é o mesmo ter molestias ao mover un brazo que padecer unha cojera como efecto secundario da vacinación”.

Posibles efectos adversos das vacinas

Cales son os posibles efectos secundarios, non desexados e adversos que se producen como consecuencia da vacinación nos nenos? Os máis comúns, sobre os cales non exerce ningunha influencia o lugar do corpo onde se aplique a inxección- son os seguintes:

  • Enrojecimiento, dor e hinchazón na zona da punción. Ocorre con bastante frecuencia. É unha reacción pasaxeira, que se calma cunha compresa fría ou, se fai falta, un analxésico (ibuprofeno ou paracetamol).
  • Vulto no lugar da punción. Cáusano as vacinas contra a tosferina e a meninxite B. Só desbasten se se exerce presión sobre eles, así que basta con non apertalos para evitalo. Desaparece despois dalgunhas semanas.
  • Febre. “Case calquera preparado vacunal pode producir febre despois da súa administración”, explica o CAV-AEP. De todos os xeitos, é máis frecuente en certos casos: coa vacina contra o meningococo B, a que vai contra a difteria, o tétanos e a tosferina (DTPa) e despois da chamada tripla vírica (contra o sarampión, a rubeola e a parotiditis). Neste último caso, a febre pode aparecer ata 15 días despois. Pódese dar ao neno un antitérmico (ibuprofeno ou parecetamol) e acudir ao médico se os síntomas son graves ou se a febre persiste por máis de 48 horas.

De forma moi excepcional -un caso por cada millón de vacinas aplicadas- prodúcense efectos adversos graves, como reaccións anafilácticas (é dicir, alérxicas) ou encefalopatía, ante as cales o médico debe actuar de inmediato. De todos os xeitos, como explica o CAV-AEP, é un risco que merece a pena correr, xa que os beneficios son moito maiores. Ese risco é moito máis baixo que as probabilidades de que o pequeno contraia, se a vacina non se aplica, a enfermidade da cal se lle protexe.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións