Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Enfermidade por reflujo: síntomas e tratamento

Cando as regurgitaciones de leite son demasiado frecuentes, é preciso comprobar que o bebé non padeza esta doenza

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20 de Outubro de 2011
img_bebe brazo 3

Imaxe: rocketjim54

As regurgitaciones de leite son normais e frecuentes nos bebés. Con todo, cando son excesivas poden causar problemas, en ocasións bastante graves. Neses casos, dise que o bebé padece unha enfermidade por reflujo gastro-esofágico (coloquialmente, un reflujo). Aínda que ao devolver o que inxeriu sempre existe un retroceso ou reflujo do alimento, adóitase reservar ese nome para cando ocasiona trastornos.

 

Os seus síntomas máis frecuentes son:

  • Insuficiente aumento de peso. Non sempre é fácil de valorar, pois tamén os nenos con reflujo poden ser delgados por natureza. En calquera caso, o pediatra sempre vixiará de preto a curva de desenvolvemento dun neno con reflujo importante.
  • Pranto. Ao regurgitar, o ácido do estómago irrita a mucosa do esófago. Como poden ter reflujo sen chegar a devolver, é importante vixiar aos bebés que están sempre inquietos e chorando.
  • Anemia. A irritación do esófago pode producir erosións cuxo sangrado, escaso pero pertinaz, acaba por causar unha anemia.
  • Tose, bronquite e asma. En nenos con bronquios sensibles, o reflujo puiden causar crise de asma por mecanismos reflexos. Ademais, algúns bebés poden aspirar pequenas cantidades de leite, ás veces microscópicas, que causan a consecuente sintomatología respiratoria: crise de sofocamiento ou tose.

O diagnóstico pode facerse por medio de exames radiológicos con papilla de contraste, visualización directa por endoscopia ou estudos manométricos. Aínda que cada un ten as súas vantaxes e indicacións, o método máis preciso é a “ph-metría esofágica”, na que se introduce unha sonda capaz de medir o ph ou acidez no esófago do neno para determinar así a frecuencia e duración dos episodios de reflujo que sofre.

 

O tratamento inclúe os seguintes puntos: 

  • Postura. As recomendacións han ido variando ao longo do tempo. Ao principio preferíase que estivesen sentados continuamente, confiando no efecto da gravidade, pero isto deu pouco resultado e pasouse a manterlles boca abaixo coa cabeza máis alta que os pés, suxeitos cun arnés para impedir que escorregasen. Actualmente parece mellor deitarlles sobre o lado esquerdo, aínda que algúns especialistas combinan esta posición lateral coa inclinación do anterior método, levantando á vez a cabeceira do berce.
  • Alimentación. Ademais de evitar os gases, coidando de que traguen pouco aire e expúlseno ben, procúrase que as tomas sexan o máis pequenas e frecuentes que resulte posible. Se están con lactación artificial, débense usar leites especiais ou espesar as normais con fariñas de cereais, pois unha maior consistencia diminuirá a súa reflujo.
  • Fármacos. O pediatra pode recetar un “procinético”, que estimula o baleirado do estómago, e medicamentos para bloquear a secreción de ácidos ou neutralizalos, protexendo así a mucosa do esófago.
  • Cirurxía. Excepcionalmente, só cando con tratamento médico non se resolven os problemas do bebé, é preciso recorrer a técnicas cirúrxicas para lograr un mecanismo valvular que se opoña ao reflujo.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións