Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 6 meses-1 ano

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Estrabismo, cando se pode detectar no bebé?

O problema de que os ollos do neno non estean aliñados pódese detectar mesmo en bebés pequenos, o cal é beneficioso para o seu tratamento

O estrabismo, o trastorno polo cal os ollos dunha persoa non están aliñados, é o principal problema ocular dos nenos antes do tres anos de idade. Non se pode previr, pero a súa detección precoz é clave para que o tratamento sexa eficaz. Por iso, os adultos deben estar moi atentos e falar co médico ante a menor sospeita de que o pequeno o padeza. Este artigo ofrece detalles sobre a prevalencia do estrabismo, cales son as súas causas e consecuencias, cando e como se pode detectar e en que consiste o seu tratamento.

O estrabismo, o problema ocular máis frecuente nos bebés

Imaxe: cezarlowicz

O estrabismo defínese como o trastorno polo cal os dous ollos
dunha persoa non se aliñan na mesma dirección e, como consecuencia, non miran un obxecto ao mesmo tempo. É o problema que afecta as persoas ás que, de forma coloquial, chámaselles vesgas. É a enfermidade ocular máis frecuente nos bebés, xa que afecta a un 4% deles. A partir do tres anos de idade, outros problemas teñen unha prevalencia maior, como a miopía, a hipermetropía e o astigmatismo.

A consecuencia de que cada ollo apunte nunha dirección distinta é que se produce visión dobre. A persistencia desta situación nos nenos pequenos, explica a Asociación Española de Pediatría (AEP), “provoca a miúdo que, para evitar ver dobre, un dos ollos vaia perdendo gradualmente a súa capacidade de visión e convértese así nun ‘ollo vago’ ou ambliope” (é dicir, un ollo con debilidade ou diminución visual pero sen ningunha lesión orgánica).

Tal como especifica a Sociedade Española de Oftalmoloxía (SÉ), ver cun só ollo ocasiona unha dificultade para ver en tres dimensións e, polo tanto, para calcular as distancias. “Algúns pacientes teñen problemas na lectura -engade o documento-, sáltanse filas cando len ou lles doe a cabeza”. Isto, entre outras cousas e como é natural, afecta o rendemento escolar dos nenos. E tampouco se pode desdeñar o aspecto estético, xa que, como sinala a SÉ, cando o estrabismo é notorio “pode ter un impacto social importante”.

Cando e como detectar o estrabismo

O estrabismo non se pode previr de ningún xeito. O que si convén é estar atentos ante os posibles sinais desde ben pronto. Aínda que os bebés recentemente nados e mesmo ata o seis meses de vida a miúdo tuercen os ollos cara a dentro, as sospeitas de problemas deben ser comunicadas ao pediatra para que o examine canto antes, xa que a detección precoz deste trastorno é fundamental para a eficacia do tratamento.

A forma máis apropiada de detectar o estrabismo nun neno, segundo a AEP, é que un adulto lle mire de fronte aos ollos mentres o pequeno dirixe a mirada cara aos del. “Pode axudarnos unha lanterna para observar se o reflexo da luz queda centrado nos ollos do neno”, di o texto da asociación que reúne aos pediatras.

Outros sinais ás cales os pais deben estar atentos son as posturas estrañas da cabeza para mirar certos obxectos, a aparente falta de paralelismo na mirada ou a aparición brusca dun estrabismo. Calquera destes feitos casos debe ser motivo de consulta. E moito máis se existen antecedentes de estrabismo na familia, dado que a predisposición xenética tamén representa un factor de risco importante.

Cales son as causas do estrabismo?

O estrabismo débese a “unha alteración do control cerebral sobre a posición dos ollos”, segundo explica a SÉ. Pero esa alteración pode ser consecuencia de causas variadas: defectos de refracción (miopía, hipermetropía, etc.), mal funcionamento dos músculos oculares (o que fai que os dun ollo tiren con máis forza que os do outro), problemas cerebrais (como a parálise cerebral infantil) ou mal paso da luz a través do ollo (como cando o neno padece de cataratas congénitas).

Os oftalmólogos clasifican ao estrabismo en tres tipos, en función da dirección de desvío do ollo. Cando está desviado cara a dentro, é dicir, cara ao nariz, chámase estrabismo converxente ou esotropía. Se é cara a fóra, estrabismo diverxente ou exotropía. O terceiro grupo é o dos ollos que se desvían cara arriba, problema que se coñece como hipertropía.

Como se trata o estrabismo nos nenos?

O tratamento do estrabismo varía segundo as características de cada caso. Existen unha serie de medidas que, polo xeral, aplícanse de forma combinada. A AEP enuméraas:

  • Uso de lentes. Esta medida é necesaria cando o estrabismo xorde como consecuencia dun defecto de refracción. En ocasións, o emprego de lentes resolve por si só o problema.
  • Tratamento do ollo vago. O recurso clásico para activar o chamado ollo vago é tapar o outro ollo, o que traballa ben, por medio dun parche, para obrigar a que o primeiro realice a súa función. Este tratamento é moi importante debido a que, a medida que pasa tempo sen estar en actividade, o ollo vago aumenta o seu ambliopía e despois de una certa idade -ao redor dos 10 anos- xa non se pode recuperar.
  • Inxección de toxina butolínica. Trátase dunha sustancia que, segundo explica a entidade que reúne aos pediatras, “relaxa a musculatura ocular e favorece que o ollo estrábico ‘volva ao seu sitio'”.
  • Cirurxía. A intervención cirúrxica é a última opción. Recórrese a ela cando, a pesar de corrixir os defectos de refracción e a ambliopía, o desvío dun ollo persiste. A operación consiste en reforzar ou debilitar, segundo corresponda, os músculos responsables de que o ollo se mova. Deste xeito lógrase eliminar o desvío e que ambos os ollos se movan de forma normal, é dicir, apuntando sempre á mesma dirección.

Etiquetas:

ojos-gl saúde

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións